Που είναι η ζωή;

Τι είμαστε; οι εγκλωβισμένοι στα κράτη του ζόφου.Να μπορούσαμε να το καταλάβουμε αυτό βαθιά και να ενεργούσαμε ανάλογα...γιατί μόνο επιφανειακά το πιάνουμε και μοιρολατρικά.Μετά εισχωρούν τα λάθη και οι αυταπάτες που γκρέμισαν τις προσδοκίες μας και μας φταίνε όλοι και ταυτοχρόνως κανείς, αφού τα συμπεράσματά μας για το κοινωνικό γίγνεσθαι ήταν λάθος.Στον καπιταλισμό λοιπόν δεν πρέπει να "προσμονούμε" τίποτα απολύτως παρά μονάχα την πτώση του για να φανούν όλα τα φυσικά ανθρώπινα καλά.Η "προσμονή" όμως ολοένα και να φουντώνει!...

Το μέλλον της ελεύθερης ανάπτυξης του καθενός προς όφελος της ανθρωπότητας

Στην εποχή της Παρισινής Κομμούνας αν δεν κάνω λάθος ο Ζολά, είχε πει αρνητικά: "για να ηρεμήσουν κάποια πνεύματα επιτέλους".Κάπως έτσι είναι και σήμερα.Φτώχεια, ανισότητα, πόλεμοι, ασθένειες κ.α. σε ασύλληπτο βαθμό για την εποχή μας.Αλλά ηρεμεί ο άνθρωπος με την καταστολή και το φόβο; Ποτέ δε συνέβηκε, γιατί να συμβεί τώρα; Με τέτοιες πρωτοφανείς αντιθέσεις μόνο το αντίθετο μπορεί να γίνει.Θα μου πει κάποιος "γιατί τους νοιάζει;" και βέβαια όχι, απαντώ!Όμως τα γραφόμενα δεν απευθύνονται στους καταπιεστές μα στους καταπιεζόμενους.Γιατί οι τελευταίοι, όλοι εμείς δηλαδή, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως ποτέ στα χρονικά της ανθρώπινης ύπαρξης, η αδικία δεν ηρέμησε τους ανθρώπους.Το δίκιο του ανθρώπου είναι το παν.Άσχετα αν με τα διαίρει και βασίλευε δε φαίνεται.Όλοι οι άνθρωποι αγωνίζονται στο τέλος για τα δίκαιά τους και το χάος δεν το δέχονται.Όταν απλώνεται η αδικία και τα κοινωνικά συμβόλαια παραβιάζονται, οι άνθρωποι αλλάζουν γοργά.Άλλοι στη σωστή κατεύθυνση και άλλοι στη λάθος, ναι, για συγκεκριμένους λόγους όμως αν το ψάξουμε.Παρ'όλα αυτά έτσι γεννιέται η πάλη, η ταξική πάλη.Η πάλη για το δίκιο, για την ελευθερία και τον αληθινό Πολιτισμό.Δεν είναι τυχαίο που ακόμη αυτές οι έννοιες ζουν στα όνειρα κάθε ανθρώπου που αδικείται.Και θα συνεχίσουν να ζουν μέχρι να εκπληρωθούν.Κι ας λέγονται όλα αυτά ονειροπολήσεις ονειροπαρμένων.Όλα αυτά ήταν, είναι και θα παραμείνουν το μέλλον της ανθρωπότητας.Μπορούμε να αμφιβάλλουμε για όλα, αλλά για τις πραγματικές δυνατότητες της ολοκλήρωσης του ανθρώπου που εναρμονίζεται με το μυστικό της ύπαρξης δεν μπορούμε και δεν πρέπει!Η βαρύτητα πάντως στη Φύση που τα κρατάει στη θέση τους όλα δεν έχει χαθεί...

Όνειρο και εφιάλτης.Η πιο βιώσιμη άρνηση της άρνησης

Σε ολόκληρη την ανθρώπινη Ιστορία ποτέ δεν μπόρεσε ένας εφιάλτης να νικήσει ένα μεγάλο όνειρο.Ποτέ ένας εφιάλτης δεν εδραιώθηκε και στην ουσία έπεφτε απ' το μεγάλο αυτό όνειρο.Κάθε φορά και σ' ένα άλλο στάδιο, μ' ένα βήμα εμπρός το όνειρο διέλυε τον εφιάλτη.Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να μην αγαπάει τα όνειρα.Αντίθετα μισεί τους εφιάλτες και παλεύει να τους διώξει όσο κι αν τους φοβάται. Η επικράτηση του ονείρου έχει νομοτελειακή φύση όπως το πιο μεγάλο, της όμορφης ελευθερίας μέσω της πραγματικής δημοκρατίας.Το πισωγύρισμα ενός εφιάλτη λειτουργεί ως καταλύτης για το γλυκό το όνειρο που 'ναι να ρθει.Ένα όνειρο το θέλουν οι πάντες, έναν εφιάλτη κανείς.Οι εφιάλτες γεννούν τα σπουδαία όνειρα για έναν κόσμο καλύτερο και δικαιότερο.Είναι το πιο σίγουρο πράγμα που τελικά θα συμβεί.Το πιο αφελές δεν είναι η πίστη στο μεγάλο όνειρο, όχι, είναι ο ρεαλισμός πως ο εφιάλτης ήρθε για να μείνει...

Γιατί ξεσπάει η τεχνητή οικονομική κρίση

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πολλά ταλέντα χωρίς αμφιβολία.Ταλέντα ακατέργαστα που βρίσκονται και σε λανθάνουσα κατάσταση.Αυτά ακριβώς τα ταλέντα καταπιέζονται συστηματικά από τα συμφέροντα των λίγων χωρίς ταλέντα.Η Ιστορία δεν είναι λοιπόν πραγματική.Και φυσικά, το τελευταίο ιστορικό στάτους κβο, όπως έχει διαμορφώσει τα μέσα παραγωγής, διανομής και ιδιοκτησίας, δεν αφήνει κανένα περιθώριο ανοιχτό ώστε να έρθουν στην επιφάνεια αυτά τα ταλέντα και να προωθήσουν σε ανώτερο στάδιο, την ελεύθερη ανθρώπινη επινοητικότητα σε νέους και συγκλονιστικούς ορίζοντες ουσίας.Αμέτρητοι άνθρωποι στην κυρίαρχη κοινωνική και πολιτική τάξη του οικονομισμού, της άγνοιας και του φόβου, χαραμίζονται  στην υποταγή και στην αδιαφορία για να μην κινηθεί η πολιτιστική και πολιτισμική ανθρώπινη διαλεκτική Ιστορία.Μια Ιστορία ποσοτικών και ποιοτικών αλλαγών της Φύσης και του Κόσμου που κάπου μας πάει και εννοείται όλους...

Ο ιδεαλισμός καλυτερεύει τον πρωταρχικό και εγγενή εγωισμό

Η αντίσταση στην άδικη, αδιάφορη και υποτιμητική συμπεριφορά είναι καθήκον.Όμως αυτό πονάει και απαιτεί υπερπροσπάθεια, διότι, ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για να πεθαίνει από τα συμπλέγματα ενός άδικου συστήματος, που αυτοματοποιεί συνεχώς τα ορμέμφυτα ένστικτα για να μανιπουλάρει την ατομική και συλλογική υποσυνείδηση.Γεννήθηκε για κάτι πολύ πιο ανώτερο από την φυλακή των ενστικτωδών μη συνειδητοποιημένων παρορμήσεων-επιθυμιών.Η αντίσταση σε κάθε αδικία είναι προϋπόθεση για να σταματήσει.Τελικά κάθε ανθρώπινη σχέση αποδεικνύεται μαθηματικά καταστροφική, γιατί όταν οι άνθρωποι εξαναγκάζονται να "κοινωνικοποιηθούν" στις νόρμες μιας εκμεταλλευτικής και ακαλλιέργητης συνθήκης, έρχονται σε σύγκρουση με την κυριότερη αντίφαση-αυταπάτη για έναν πραγματικό εξανθρωπισμένο (άπιαστο όνειρο μέχρι σήμερα) Πολιτισμό που δεν βλέπουν.Το βίαιο ιστορικό παρελθόν αλλά και παρόν της ανθρωπότητας τι διδάσκει; Με τον απαράδεκτο και άνευ ουσίας ανάρμοστο υπερτροφικό εγωισμό, τίποτα μα τίποτα καλό δεν βγαίνει.

Οι κακοί μάγοι

Οι αστοί ενδιαφέρονται μόνο για τις αγορές και την ομαλή λειτουργία τους για να προωθήσουν τη λεία τους.Τον κλεμμένο μόχθο των εργαζομένων και του λαού.Μέχρι τότε δουλεύει η πολιτική δικτατορία της αστικής τάξης με ψεύτικες εκλογές.Αν οι κοινωνικές μάζες το καταλάβουν και σηκώσουν κεφάλι, η στρατιωτική δικτατορία ή στις μέρες μας, η χρηματοπιστωτική, είναι η επόμενη εναλλακτική για τους καταραμένους κλεπτοτυράννους.

Υ.Γ. Για ποιο λόγο χρειάζονται οι γενικές και ειδικές γνώσεις στον άνθρωπο;
Για να καταλαβαίνει τον συνομιλητή του και κατ' επέκταση να τον αντιλαμβάνεται όπως πραγματικά είναι!

Ο όρος της νίκης για να πεθάνει η αδικία και να γεννηθεί η ελευθερία

Να απομακρυνθούμε απ' τον σαρδόνιο γέλωτα των απολογητών του καπιταλισμού που μας υποτιμά και που άσκοπα μας διχάζει και να ασχοληθούμε με την πιο ευγενική και απελευθερωτική ανθρωπιστική γνώση και αρχή που έχει υπάρξει: τον σοσιαλισμό και την γνήσια λαϊκή δημοκρατία του.Όσο δεν γίνεται αυτό, όλες μαζί οι γνώσεις θα παραμένουν ορφανές και ανήμπορες να προστατέψουν την πρόοδο για όλους τους ανθρώπους της Γης.Σήμερα φαίνεται ότι δεν υπάρχει ελπίδα στον απόλυτο εμπορευματοποιημένο κόσμο.Αυτό το μεγάλο ψέμα αποκαλύπτεται αμέσως όταν συνειδητοποιηθεί μέσα από τα ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος, πως ο κόσμος δεν είχε καμιά ελπίδα πριν την γέννηση τού σοσιαλισμού.Είτε του ουτοπικού είτε του επιστημονικού που τον μεγάλωσαν μαζί.Απλά, θέλει γνώση, πίστη και πείσμα για την τελική πτώση της αδικίας και της βαρβαρότητας της ατιμωρησίας.

Ένα παλαιότερο απόσπασμα από κείμενό
μου για την ανθρώπινη φύση στον πολιτισμό.

Με βάση αυτά που βλέπουμε, ακούμε και νιώθουμε, ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρξει και να ευημερήσει πραγματικά σε ενστικτώδη-ζωώδη κατάσταση.Δεν είναι σαν τα υπόλοιπα ζώα που αρκούνται στις προβλέψιμες και συγκεκριμένες συμπεριφορές με αξιοθαύμαστα όρια.Έχει αποδειχτεί, από τη αρχή του χρόνου του και μέχρι σήμερα, ότι η πνευματική του ανάπτυξη είναι η βασική προϋπόθεση για να μην είναι επικίνδυνος απέναντι στο ίδιο του το είδος, τα υπόλοιπα όντα και τη Φύση.

Πόσο δίκιο είχε ο Μαρξ όταν έλεγε ότι ο κόσμος δεν χρειάζεται άλλες ερμηνείες αλλά αλλαγές

Οι δυνάμεις της αντίδρασης εσωτερικού-εξωτερικού (το καθεστώς, πολιτική εξουσία από παλιά, μοναρχία φεουδαρχία, αστική "δημοκρατία" τελευταία, δηλαδή ολιγαρχία ψευτοδημοκρατία κρυφή και φανερή δικτατορία) η καθεστηκυία ή αλλιώς άρχουσα Δεξιά-Ακροδεξιά εκμεταλλευτική τάξη, έχουν προκαλέσει ακατονόμαστα δεινά στην πολύπαθη και σπουδαία ανθρωπότητα στην οποία και ανήκουμε και που είναι τιμή μας και καθήκον μας να την υπερασπιζόμαστε.Γιατί άνθρωπος αυτό σημαίνει.Όσο κι αν αντιδράσουν και με την δύναμη που έχουν από την άγνοια που σπέρνουν, αυτή τη φορά θα χάσουν περισσότερα, μάλλον όλα!Τώρα χρειάζονται εν μέσω της πιο πειραματικής και δυστοπικής κοινωνικής κατάστασης που υπήρξε ποτέ, περισσότεροι γνήσιοι από καρδιάς προοδευτικοί και ενωτικοί αγώνες αποκαλύπτοντας για πολλοστή φορά ιστορικά, πως ο σημερινός τρόπος οργάνωσης των ανθρώπων οδηγεί στην ολική καταστροφή της ανθρωπότητας για το τίποτα και μπροστά σε ανυπολόγιστες θυσίες.Η δουλοκτητική, φεουδαρχική, αστική σοβινιστική καταπιεστική εξουσία, δεν θα ήταν δυνατή εάν οι μικροί αστοί εθνικιστές και οι αιώνιοι αδιάφοροι ανά τον κόσμο, δεν πρόδιδαν την κοινή-αυτονόητη διεθνιστική πορεία του ανθρώπου για την ενοποίηση του ανθρώπινου είδους, χωρίς τα σύνορα και τα κράτη που δημιουργούν τους οικονομικούς και στρατιωτικούς διαβολικούς και αφανιστικούς πολέμους.

Τα σκοτεινά χρόνια φέρνουν και τις φωτισμένες ηγεσίες

Ο λόγος που το σύστημα της πλουτοκρατίας, παλιάς και νέας, αποφάσισε την κοινωνική συντέλεια σε όλους τους τομείς δεν έχει αλλάξει καθόλου, παραμένει ο ίδιος μ’ αυτόν της προπολεμικής και της μεταπολεμικής περιόδου.Είναι η εντυπωσιακή άνοδος της ταξικής πάλης των προοδευτικών ατόμων μέσα απ’ τους λαούς.Δεν μπορούν να το χωνέψουν οι πλουτοκράτες του μηδενισμού ότι η σοσιαλιστική προοπτική εμφανίζεται ξανά και ξανά.Η πάλη για το καλύτερο είναι η πιο βαθιά ρίζα στα κίνητρα του ανθρώπου.Ποτέ δεν παρατηρούν τον κόσμο όπως είναι ή τουλάχιστον όπως τον υπονομεύουν.Φαίνεται στις επιθετικές “χάϊ τεκ” διαφημίσεις των πολυεθνικών, με τη βιομηχανική και ψηφιακή βαρβαρότητα των ορδών της ψευδαίσθησης γκλαμουριάς πάνω στα ερείπια της ανθρώπινης και της φυσικής τάξης που προκαλούν.Επίσης φαίνεται και στους εξαγορασμένους και άκρως φαντασμένους έως κι υπεύθυνους για τα μαύρα μηνύματα τρόμου των μέσων ενημέρωσης προς την δοκιμαζόμενη κοινωνία που πληρώνει ακριβά τους κύκλους των αυταπατών της.Οι πλουτοκράτες ζουν σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει γι’ αυτό και προσπαθούν να καταστρέψουν οτιδήποτε υπάρχει μήπως και υπάρξουν.Αυτό δε γίνεται ούτε κατά διάνοια, μόνο οι κινήσεις των κοινωνικών μαζών καθορίζουν τι θα υπάρχει/ξει και τι όχι διαλεκτικά, και, κάτω από την επιφάνεια (σύμφωνα και με την εποχή μιας ορισμένης περιόδου αναγκαίας αλλαγής όπως η τωρινή) ετοιμάζονται για μια φοβερή αντεπίθεση ενάντια στον πολύπλευρο πόλεμο που δέχονται απ’ το “αόρατο” χέρι της διεθνούς πανούκλας της οικονομίας της αγοράς.

Η ριζοσπαστική και επαναστατική Αριστερά πότε θα καταλάβει τον Ιστορικό της λόγο επιτέλους;

Εδώ τον έχουμε πιάσει και ‘μεις οι αργοπορημένοι λόγω περίπλοκων παραγόντων που δεν κατανοεί κιόλας
ή ποιος ξέρει τι άλλο.Εάν δεν καταλάβετε την ταξική πάλη πώς φέρνει αποτελέσματα, τζάμπα παλεύετε.Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.Κάνετε και ανεπανόρθωτη ζημιά στη ριζοσπαστικότητα κάθε εποχής των τίμιων ατόμων που μπαίνουν στη μάχη για μια καλύτερη κοινωνία.Με την νοοτροπία του παλιού κι όχι εννοείται της άψογης θεώρησης του ταξικού αγώνα, τίποτα καινούργιο δε θα δείτε.Τα ταξικά γυαλιά σας θέλουν καινούργιους φακούς και σκελετούς.Η θεωρία προσαρμόζεται σε συγκεκριμένες καταστάσεις πέρα από τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους αγωνιστές για το σοσιαλισμό.Στην ταξική πάλη δε γίνεται να είστε φορμαλιστές όπως ένας μηχανισμός προπαγάνδας που δεν λέει κάτι καινούργιο.Γιατί η κάθε εποχή θέλει καινούργιες-συγχρονισμένες ιδέες ως συνέχεια και εμπλουτισμό των πρότυπων θεωριών.Κι όμως, έτσι όπως έχουν πιάσει τις θεσούλες οι αντιπαλοί μας και δεν τις αφήνουνε με καμιά δύναμη πάνω στη Γη, έτσι και ‘σεις δεν αφήνετε τις θεσούλες του τιμητή και του ρόλου του ακόλουθου.Αναφέρομαι στον κανόνα που δυστυχώς παρατηρώ είναι μεγάλος...

Ο απολογισμός ενός χρεοκοπημένου συστήματος

Ποια κυρίαρχη τάξη προκάλεσε τους δύο παγκόσμιους (και πιο πριν τους πάμπολους δουλεμπορικούς και αποικιακούς) πολέμους για τη διασφάλιση και την απρόσκοπτη συνέχιση των κερδών της από τους λαούς; Και ποια τάξη συνεχίζει τους πολέμους ανά τακτά χρονικά διαστήματα για το διαβολικό εκφοβισμό τους ώστε να μην ενωθούν ποτέ εναντίον της; η τάξη της μικρής και μεγάλης μπουρζουαζίας, που εναντιώθηκε στην τρίτη τάξη που κάποτε ανήκε και που τελικά πρόδωσε, για να “υπηρετήσει” τη φεουδαρχία που παρήκμαζε περιμένοντας να πάρει τη θέση της.Με τις πόλεις και το εμπόριό της, τους μακιαβελικούς συμβιβασμούς της και τις πρωτόγνωρες ίντριγκές της , επικράτησε σταδιακά και η Ιστορική κίνηση του ανθρώπου αντί να προχωρήσει όπως διακήρυττε στη χειραφέτηση της σκλαβωμένης ανθρωπότητας για χιλιετίες, σταμάτησε πλήρως στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα για τον πρόστυχο υλικό κόσμο του τυφλού εμπορίου και της κτηνώδους δύναμης...Η αστική τάξη λοιπόν μας απειλεί σήμερα ξανά, και, απ’ ό,τι φαίνεται στον καθένα και στην καθεμιά που έχει καρδιά και νου, καβάλησε το καλάμι της χλιδής και του εγκλήματος για τα καλά, βλέποντας τους αγώνες που συνεχίζονται από θαυμάσιους και πεισματάρηδες για το σωστό ανθρώπους.Αυτό είναι το πιο σίγουρο από όλα και η παγκόσμια προπαγάνδα τους τα λέει επίσης όλα.Η οικονομική κρίση του 1929,32, το κραχ των μονοπωλίων, που συντάραξε τον τότε κόσμο, δε συγκρίνεται με το κραχ του 2008 και του 2020 απανωτά, μαζί με την υγειονομική κρίση του κορωνοϊού αλλά και της προβλεπόμενης κλιματικής κρίσης από την αναρχία της καπιταλιστικής υπερπαραγωγής “αγαθών” και των ρύπων της στη λεπτή ισορροπία της ατμόσφαιρας.Επιπροσθέτως, οι παραγωγικές δυνάμεις δεν μπορούν να ξεδιπλώσουν τις πολύπλευρες δυνατότητες με τα φράγματα της ατομικής συγκεντρωμένης ιδιοκτησίας των μέσων για την ανάπτυξη της κοινωνίας.Με λίγα λόγια δεν χωρούν στο νέο αυτοματοποιημένο σύστημα παραγωγής και υπηρεσιών με βάση το καπιταλιστικό ποσοστό κέρδους που στενεύει, ενώ οι παραγωγικοί άνθρωποι που έχουν γίνει εξυπνότεροι και ικανότεροι, την ίδια στιγμή διεκδικούν τη ζωή τους.Όλα αυτά συνθέτουν μια κρίση που δεν έχει προϋπάρξει σε τέτοια κλίμακα κοινωνικής και οικονομικής στασιμότητας σύμφωνα και ανάλογα με τις γνώσεις και την πικρή πείρα πολλών δεκαετιών τρόμου κι αστάθειας.Η ανθρωπότητα κινδυνεύει όσο ποτέ άλλοτε.Η εν λόγω εποχή του πολυεθνικού καπιταλισμού καταστρέφει ολοκληρωτικά και παγκόσμια, με μια αστική τεχνοκρατική γραφειοκρατία από τη Δύση μέχρι την Ανατολή κι απ’ Βορρά έως το Νότο που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο μετά την πτώση του “υπαρκτού σοσιαλισμού” στην ΕΣΣΔ και στην Κίνα.

Τα μάτια μας ανοιχτά και τις καρδιές μας γεμάτες.

Ω διαπλοκή

Ο άνθρωπος πρέπει να ανατρέψει πάση θυσία την ατιμωρησία και την απανθρωπιά των σημερινών ιμπεριαλιστών και των παπαγάλων τους.Η ύπαρξή μας κρέμεται από μια κλωστή με βάση τα τεκταινόμενα της σκοταδιστικής αντίδρασης, πάνω στους απλούς εργαζόμενους, άνεργους και κατατρεγμένους αυτού του νοσηρού κόσμου της τεχνοκρατίας.Πρόταγμά του η επικράτηση επιτέλους, του σκεπτόμενου ανθρώπου έναντι του πρωτόγονου της εποχής μας καπιταλιστή, που κατάντησε την εξίσωση της παραγωγής στα 3Χ.Μόνο και μόνο για την πραγματική ειρήνη, την πραγματική πρόοδο.Ο καπιταλισμός και η εμπορευματοποίηση των πάντων (υπενθυμίζουμε τα αυτονόητα επανειλλημένα καθώς μήτηρ μαθήσεως η επανάληψη), κατέστρεψε -τουλάχιστον εδώ κι έναν αιώνα- κάθε μεγάλη προοπτική της ανθρώπινης παραγωγικότητας στη διάρκεια της νέας εκμετάλλευσης-δουλείας που εκπροσώπησε και που ακόμη εκπροσωπεί χωρίς κανένα προσωπείο πια εδώ και δεκαετίες.Ο σοσιαλισμός είναι σήμερα περισσότερο ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ απ’ ότι στο παρελθόν.Ναι, πιο αναγκαίος από ποτέ.Να το πούμε λοιπόν: Για τη δημοκρατία του Κομμουνισμού, του πιο δημοκρατικού κοινωνικού συστήματος που έχει έως σήμερα επινοηθεί και που δεν εφαρμόστηκε με χίλια δυο σαμποτάζ και φρικαλεότητες από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους ιμπεριαλιστές όλων των περιόδων της πάλης των τάξεων.Ένα κοινωνικό και οικονομικό σύστημα οργάνωσης φτιαγμένο από τους λαούς για τους λαούς.Οι συνεχόμενες εμπορικές κρίσεις του χρηματιστικοποιημένου τρόπου ζωής, αφανίζουν κάθε γνήσια αξία, υλική και πνευματική οπουδήποτε αναπτύσσεται μορφή Πολιτισμού, καταστρέφοντας παράλληλα και τον Πλανήτη με την κατασπατάληση των πολύτιμων πόρων του, που προορίζονταν για την ισορροπία και την ανάπτυξη των όντων (με “κυρίαρχο” τον άνθρωπο).Συμπέρασμα: το κυνήγι του κέρδους με κάθε μέσο ή και χωρίς μέσο, έτσι απλά, αποδεικνύεται η μεγαλύτερη κατάρα των οργανωμένων  ανθρώπων, γιατί έχει φτάσει -κι έχει περάσει μάλιστα- η ώρα της Παγκόσμιας Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας του κόσμου.Η Ένωση με την συνεργασία των λαών που θα παλεύει για την ευημερία τής ανθρωπότητας χωρίς προϊστάμενους και υφιστάμενους, για την προστασία των υπόλοιπων όντων και του Πλανήτη, αλλά και για την πραγματοποίηση ενός νέου ανθρώπινου Πολιτισμού της αρμονικής συμβίωσης και των σπουδαίων ανακαλύψεων για όλους, αποτελεί την πιο ανώτερη και ρεαλιστική αντίληψη του ολοκληρωμένου τύπου ανθρώπου.

ΥΓ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός του καπιταλιστικού συστήματος να προωθεί στην εξουσία του από παλιά, τερατογενέσεις όπως τον Ναπολέοντα, τον μετέπειτα ανιψιό του, Λουδοβίκο Βοναπάρτη, τον Βίσμαρκ, τον Κορνίλοφ, τον Μουσολίνι, τον Χίτλερ, τον Φράνκο, τον Πινοσέτ, τον Μπατίστα και πολλούς άλλους ανά την υφήλιο και ανά τις εποχές, για να συντρίψει τη δίκαιη ατμομηχανή της Ιστορίας, την επανάσταση των καταπιεσμένων για την αποτίναξη του φρικτού ζυγού των εκμεταλλευτών της ζωής τους.Πάντα θα γίνεται επί καπιταλισμού.Ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός δεν είναι η Ουτοπία με την έννοια του μη πραγματοποιήσιμου που λέει η κυρίαρχη αφήγηση.Στην κυριολεξία σημαίνει ο τόπος που δεν έχει βρεθεί ακόμη.Δηλαδή μια κοινωνική ανθρωπότητα συνειδητοποιημένη κι ευτυχισμένη.Ο καπιταλισμός κι ο ιμπεριαλισμός είναι ακριβώς το αντίθετο, μια δυστοπία όπου οι άνθρωποι δυστυχούν ολοκληρωτικά.Τρόμος δίχως τέλος, λέει ο Λένιν...

Τι σκαρώνουν για να μην έρθει

Για να πάμε ένα βήμα εμπρός (θα το λέμε συνέχεια υπομονετικά, για το βήμα του μέλλοντος) θα πρέπει να ξεφύγουμε απ' το κατακερματισμένο παρελθόν μας, το ατομικό, το χιλιοπληγωμένο στην εικονική και ψευδαισθητική πραγματικότητα των γενεών.Γιατί στο παρελθόν είμαστε ακόμη και χωρίς ένα παρόν που να τείνει προς το μέλλον ενώνοντας τις συνειδήσεις μας σε μια κοινή πορεία, σ' αυτό θα παραμείνουμε κι ένας Θεός μόνο ξέρει το αποτέλεσμα.Όλοι περάσαμε και περνάμε διάφορα στο μικρόκοσμό μας, με απίστευτες καταστάσεις και σκαμπανεβάσματα στα λεγόμενα παράλληλα σύμπαντα του τίποτα.Έρχεται η ώρα όμως (άγνωστο και περίεργο το γιατί, ίσως και όχι) που βγαίνουμε και μπαίνουμε στον πραγματικό κόσμο.Και ποιος είναι αυτός ο πραγματικός κόσμος; ο μάταιος, που αργά ή γρήγορα φθίνει και αποκαλύπτει έναν άλλο ουσιαστικό. Και όταν μπούμε στ' αλήθεια και τον υπερασπιστούμε ολόκληρο, τότε θα έρθει το μέλλον...!