Ο Μαρξ παρά είχε δίκιο

Να αποσαφηνίσουμε συνοπτικά τι σημαίνει o καπιταλισμός και τι o σοσιαλισμός και τα αντίστοιχα στάδιά τους (ιμπεριαλισμός κομμουνισμός) στην σύγχρονη εποχή, για έναν απολογισμό ενάντια στην παραποιημένη εικόνα και των δυο άκρως διαμετρικά αντίθετων οργανωτικών συστημάτων για την κοινωνική πρόοδο.Οι περισσότεροι άνθρωποι ακόμη δεν έχουν καταλάβει περί τίνος πρόκειται.Η κυρίαρχη ιδεολογία της κυρίαρχης καπιταλιστικής τάξης με αλγεινή πονηριά διαβόλου, πετυχαίνει σε κάθε εποχή προσωρινά τον αποπροσανατολισμό τους για την μη κατανόηση των αληθινών κοινών και ίσων συμφερόντων τους (όχι όμως των ίδιων ικανοτήτων τους, το τονίζουμε, γιατί είναι μια βασική λεπτομέρεια που την χρησιμοποιούν οι απολογητές της βολεμένης θεσούλας, όταν αναφερόμαστε στον σοσιαλισμό και τις συναρπαστικές δυνατότητές του όταν κατανοηθεί).Χτυπάει χωρίς έλεος πάνω στα καθυστερημένα ένστικτα της καθημερινότητας του μόχθου για την επιβίωση και το φυσιολογικό δέσιμο του ατόμου με τον χώρο του, την οικογένειά του ή τη γη του γενικά.Ανάβει τη φωτιά της παρορμητικής ζωώδους αντίδρασης για οτιδήποτε απειλεί την άθλια τακτική της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο.Η πλουτοκρατία χρησιμοποιεί αυτά τα πρωτόγονα πάθη της αμορφωσιάς, του τοπικισμού, του ρατσισμού για τους άλλους ανθρώπους, της ζήλιας και της ξενοφοβίας για να προφυλάξει την απαλλοτριωμένη δημόσια ιδιοκτησία της κοινωνίας.Ο καπιταλισμός είναι το σύστημα που ιδιωτικοποιεί τα μέσα παραγωγής επιβίωσης και ανάπτυξης του λαού για οικονομικό όφελος, για πλούτο.Οι εργαζόμενοι που τον παράγουν, δεν παίρνουν παρά ένα κομμάτι ψωμί από τον δικό τους ομολογουμένως φούρνο.Στην περίπτωση που λίγο και ξυπνήσουν (ιστορική νομοτελειακή εξέλιξη) και απαιτήσουν την δίκαιη ανταμοιβή τους, ο καπιταλισμός ανεβαίνει στο ανώτερο στάδιό του.Τον ιμπεριαλισμό.Οι μάσκες πέφτουν!Το μαστίγιο του ανοιχτού τρόμου με τακτικές ανοιχτού παραδοσιακού σατράπη ή αφέντη βγαίνει ξανά και η κοινωνία πάει ακόμη πιο πίσω απ' ότι ήταν πριν.Η εξέλιξη μηδενίζεται.Ταυτοχρόνως αναζητεί εδάφη για νέους μεγαλύτερους φούρνους, δηλαδή νέες αγορές για τα νέα προϊόντα, παγκοσμιοποίηση της μονοπωλιακής και ολιγοπωλιακής κυριαρχίας του κεφαλαίου και πλείστα ακόμη.Στην αντίπερα όχθη, ο σοσιαλισμός ως ανώτερο σύστημα κοινωνικής εξέλιξης επειδή επινοήθηκε από την αφόρητη αδικία χιλιετιών, επιχειρεί να θέσει τους ανθρώπινους κανόνες της εργαζόμενης τάξης, στα πλαίσια της ορθής λογικής για την επίτευξη μιας αρμονικής και πραγματικής κοινωνικοποιημένης ανθρωπότητας που θα σταματήσει να φέρεται παράλογα.Η απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών καθίσταται η υπέρτατη απόδοση δικαιοσύνης με ένα προσωρινό σοσιαλιστικό εργατικό κράτος.Μόλις γίνει αυτό το δύσκολο βήμα από το πρότερο χάλι και οι άνθρωποι παράγουν για να ζουν και να χαίρονται αρμονικά, εξελίσσονται και οι παλιές επιζήμιες ιδέες φθίνουν, καταλαβαίνουν δηλαδή πως η πραγματική ειρήνη φέρνει και την πραγματική ελευθερία, τότε ο σοσιαλισμός ανυψώνεται στην κομμουνιστική κοινωνία των ολοκληρωμένων ειρηνικών ανθρώπων που έχουν τους νόμους και την ανθρώπινη συνείδηση μέσα τους.Το κράτος δεν χρειάζεται πλέον, απονεκρώνεται...Η ζωή προχωράει και απελευθερώνεται!

ΥΓ: Ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να εφαρμοστεί παντοτινά
σε μια ή και περισσότερες χώρες.Θα πρέπει να γίνει
παγκόσμιος για να ξεδιπλωθούν οι τεράστιες δυνατότητές του!

Όπου το ψέμα γκρεμίζει η αλήθεια το ξαναχτίζει

Από την αρχή των συστημάτων οργάνωσης της κοινωνίας και των θεσμών που εφάρμοζαν σε κάθε βαθμίδα ανάπτυξής τους, ποτέ δεν εξελίχθηκαν προς την κατεύθυνση της βιώσιμης σταθερότητας.Δηλαδή μιας αρμονικής κοινωνίας, που αποφάσισε να βγει από τα δεινά και τις φρικαλεότητες της πρωτόγονης ημιανθρώπινης κατάστασης.Η συντήρηση-μονολιθική διαιώνιση μιας κοινωνικής οργάνωσης που βασίζεται πάνω στο ατομικό κυνήγι υλικών αγαθών με απωθημένες ψυχοπαθολογικές απωθήσεις που κατατείνουν στην επιβολή αναγνωρισιμότητας, δεν μπορεί παρά κάθε φορά να αποτυγχάνει με ανυπολόγιστες συνέπειες για τις αντίστοιχες εποχές.Από τις πρώιμες προϊστορικές τοπικές κοινωνίες ως την παγκοσμιοποίηση των εθνικών κρατών, σε συνδυασμό με την παροιμιώδη διάκριση πλουσίων ψευδομικρομεσαίων και φτωχών, η μόνη πρόοδος που αντικειμενικά αναγνωρίζεται, είναι αυτή, της προοπτικής που ακόμη δεν έχει φανεί -ή αλλιώς που δεν την αφήνουν οι "παντοκράτορες"- αλλά κάπου υπάρχει και κινδυνεύει όσο ποτέ άλλοτε.Διότι η τεχνολογία των στιλπνών αγαθών, που ο έλεγχός τους δεν επαφίεται στη σοφία και στην χρησιμότητα της κοινωνίας του 21ου αιώνα έχει χαθεί τελείως.Μια τεχνολογία που στην καλύτερη περίπτωση ωφελεί κάποιους λίγους σώφρονες αλλά δυστυχώς, στη χειρότερη, παγιδεύει και ρέπει τις κοινωνίες σε απεγνωσμένες και ανάξιες πράξεις με τα τρομακτικά αποτελέσματα των "πυρηνικών διασπάσεων" της κακίας, που μαζεύεται σαν ελατήριο από την παρακμή της "μισθωτής" δουλείας του καπιταλιστή-ιμπεριαλιστή-χρηματοπιστωτή ιδιοκτήτη!Η συνωμοτική γενικευμένη φτώχεια, είναι η χειρότερη μορφή βίας και η φυλακή της, η αιώνια διαλεκτική πάλη των υποτελών τάξεων-λαών για την απελευθέρωσή τους.Την επιτομή της δικαιοσύνης.Με μια λέξη του λόγου της επινόησής της!

Στην οριστική παρακμή του καπιταλισμού (λόγω υπερκορεσμού και αξεπέραστων εμποδίων) χρειάζεται μια συνεπής ταξική συνείδηση της καταπιεσμένης τάξης

Στη διαβόητη οικονομία της αγοράς, στον καπιταλισμό δηλαδή της παραγωγής χρήματος και όχι βέβαια της πραγματικής παραγωγικής δημιουργικής αξίας, οι κοινωνίες καταλήγουν σε κάθε γενιά ένα βήμα πριν τον ανοιχτό πόλεμο.Τον ιμπεριαλιστικό ταξικό πόλεμο.Τον πόλεμο των τάξεων για τα ανταγωνιστικά τους συμφέροντα.Ο ανοιχτός πόλεμος καραδοκεί μετά τον παρατεταμένο οικονομικό και διπλωματικό.Ο οικονομικός και διπλωματικός πόλεμος είναι κι αυτός ταξικός μέχρι να αποκαλυφθεί από μια περιοδική καπιταλιστική εμπορική κρίση.Η κρίση αυτή, βρίσκεται στον πυρήνα του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής και της ιδιοποίησης των αγαθών που προορίζονται για το κοινωνικό σύνολο.Τα αγαθά στον κόσμο των ιδιωτικών κεφαλαίων δεν παράγονται για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του ανθρώπου, πολλώ δε μάλλον για την ολοκληρωμένη πρόοδό του.Παράγονται για να τον υποτάξουν στους σύγχρονους τρόπους σκλαβιάς ζώντας μια μικρή αστική ζωή βαθιάς απομίμησης.Όταν οι αυταπάτες διαλύονται και αποκαλύπτεται αυτός ο μάταιος τρόπος ζωής με το υψηλό της κόστος, οι μάζες κινδυνεύουν από τον ολοκληρωτικό ταξικό πόλεμο που προετοιμάζουν για κάθε ενδεχόμενο οι πλουτοκράτες.Τι κάνουμε; Το μόνο σίγουρο: κανένα πρόβατο δεν σώθηκε βελάζοντας...

Το αντικειμενικό συμφέρον του επίγειου παραδείσου

Η φύση του ανθρώπου πρωτίστως είναι συντηρητική (με την φυσική έννοια του όρου) παρόμοια με τα άλλα όντα.Δεν θέλει να ξεβολεύεται ούτε και να ξεπερνά τα όριά του.Παρ'όλα αυτά, η φύση της Φύσης από καταβολής κόσμου και η φύση των συστημάτων οργάνωσης μετέπειτα, τον αναγκάζει πάντα να επαναστατεί στις φυσικές και κοινωνικές δυσκολίες για να μπορέσει να βελτιώσει τη ζωή του.Αυτές τις βασικές αρχές αυτοσυνείδησης ακόμη και ένα μωρό τις καταλαβαίνει.Η επαναστατική διεργασία ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο ανάλογα με το που γεννήθηκε, πως μεγαλώνει, τι ακριβώς μαθαίνει και πως αντιλαμβάνεται τα πράγματα σε φυσιολογική ή αφύσικη κατάσταση.Δεν ενεργοποιούνται όλοι οι άνθρωποι παράλληλα, εάν δεν σιγουρευτούν ότι είναι μεγάλη ανάγκη είτε για το σχετικό είτε για το απόλυτο συμφέρον τους.Οι ανθρωπολόγοι λένε πως ο άνθρωπος "κυριάρχησε" λόγω της ξεχωριστής καιροσκοπικής του ιδιότητας.Ενώ στην αρχική εξέλιξη, η ικανότητά του να ελίσσεται για να ξεπερνάει τις κακουχίες της Φύσης -μέσα από θεούς και δαίμονες- τον ωφέλησαν, στην κοινωνική του πραγματικότητα ως ελέγχου της Φύσης τού γύρισε μπούμερανγκ αυτοκαταστροφής, διότι η Φύση τόσο απλά, δεν ελέγχεται ούτε καν σχετικά.Τα ένστικτα επιβίωσης και συντήρησης δεν αλλάζουν αλλά με λίγη προσπάθεια καλυτερεύουν.Καλυτέρευση είναι η φιλοσοφική και κατ' επέκταση πολιτική αναζήτηση για το καλύτερο που υπάρχει μέσα στην ανθρωπότητα.

Η διαρκής θεωρία

Ο επαναστατικός μαρξισμός με τη γενική του αρχή, της ελεύθερης ανάπτυξης των ανθρώπων και την ειδική του, της ελεύθερης ανάπτυξης του καθενός ως προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων, εξυψώνει την αναζήτηση της αντίληψης για το νόημα της κοινωνικής ζωής του ανθρώπου.Αν η ανθρωπότητα έχει κάνει ένα πολύ μικρό βήμα, αυτό το οφείλει στην αναζήτηση και την ανάπτυξη των αναγνωρίσιμων-κοινών κι ωφέλιμων ιδεών.Οι ιδέες, οι θεωρίες δηλαδή, έχουν καθορίσει την Ιστορική κίνηση.Χωρίς τις ανακαλύψεις των ιδεών, των θεωριών (από την μη γνώση στη γνώση) δεν θα είχε γίνει ούτε αυτό το πολύ μικρό βήμα.Βήμα το οποίο πέρασε και συνεχίζει να περνάει, από στυγνές βαρβαρότητες, σχεδιασμένες διαστρεβλώσεις, παρανοήσεις, προδοσίες και οπισθοδρομήσεις.Οι θεωρίες για την λογική εξέλιξη του κόσμου, έχουν πολλές φορές γίνει πράξη ως προσπάθεια μετουσίωσης αξίων, αλλά ως εφαρμογή λόγω των διαλεκτικών αντιφάσεων, παίρνουν άλλη μορφή μέχρι να επαναληφθούν και να πετύχουν το στόχο τους στην ορθή εφαρμογή τους.Δεν έφταιγε η θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού που είχε τελειοποιήσει τις αρχές της σχεδιασμένης ισότιμης παραγωγής των αγαθών, του διεθνιστικού χαρακτήρα των εργατών για την κατάργηση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο που παραμορφώθηκε το πρώην υπαρκτό σοσιαλιστικό σύστημα.Η δικτατορία που επικράτησε δεν ήταν της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.Ήταν η δικτατορία της αστικής αντεπανάστασης με παγκόσμιους πολέμους και εξαγορές-προδοσίες "ηγετών" που συνεχίζεται αδιάλειπτα μέχρι σήμερα...

Κάθε στοιχειώδης νους συμπεραίνει πως δεν υπάρχουμε για το τίποτα

Κλιματική αλλαγή: Το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε προβλεφθεί επανειλλημένα, επιβεβαιώνεται ως ο χειρότερος εφιάλτης για την ανθρωπότητα.Μια μάστιγα που αν δεν προσέξει πραγματικά, δεν θεραπεύεται.Δεν πρόκειται δηλαδή για φυσική κυκλική αλλαγή του κλίματος σε μαζική κλίμακα που ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν από την ανεύθυνη τεχνολογική παραγωγή και κατανάλωση.Σπαταλώντας τους φυσικούς και ενεργειακούς πόρους του πλανήτη χωρίς σχέδιο και για πλάκα (βλέπε βιομηχανική πολυτέλεια και υπερκατανάλωση, όπου αυτή υπάρχει κάθε φορά) χωρίς ουσία και απαραίτητη ανάγκη, αλλάζει τις φυσικές δομημένες ισορροπίες που το οικοσύστημα είχε ορίσει με ασύλληπτη σκοπιμότητα. Όλα τα ορυκτά και τα χημικά στοιχεία κάποτε διαμορφώνονταν έτσι, ώστε, να υπάρξει ποικιλία ζωής και την κατάλληλη στιγμή όλα πήραν τη θέση τους για κάποιο συγκεκριμένο λόγο.Μυστήριο μεν απόλυτα λογικό δε.Δεν είναι τυχαίο πως για δισεκατομμύρια χρόνια, η Γη ήταν μια απέραντη ηφαιστειακή και σεισμική συγκρουόμενη μάζα που σχηματιζόταν.Όταν κάποια στιγμή άρχισε να ισορροπεί δημιουργώντας τις συνθήκες για την ανάπτυξη της ζωής, εγκλώβισε σκόπιμα στο φλοιό της τα επικίνδυνα για τα υπό διαμόρφωση στρώματα της ατμόσφαιρας ορυκτά σώματα.Μας υπονόησε εν ολίγοις, πως οτιδήποτε χρειαζόμαστε είναι εδώ, υπάρχει, αλλά με μέτρο και λογική.Αλλά που το λέμε, στον ιμπεριαλισμό;

Η γνήσια κοινωνική εργασία βελτιώνει τον άνθρωπο

Ο ορισμός λούμπεν προλεταριάτο στην σύγχρονη αντικειμενική εποχή της τεχνολογίας, δεν μπορεί να έχει την ίδια σημασία με εκείνη την εποχή των αταξικών στρωμάτων, στην οριστική παρακμή και στην πτώση του φεουδαρχικού συστήματος.Τότε, ήταν εκείνα τα "μέλη" της κοινωνίας της εποχής, που λόγω της υλικής και πνευματικής καθυστέρησης για το σύνολο της ανθρωπότητας και του ανύπαρκτου καταμερισμού της εργασίας (η τεχνολογία όπως είναι σήμερα μόλις έκανε τα πρώτα της βήματα) ήταν στο απόλυτο περιθώριο, στην παρανομία και στην εξαθλίωση, εκτός τάξης με αρνητική βέβαια έννοια.Εφόσον οι ευκαιρίες για να φανούν οι δεξιότητες κάθε ανθρώπου δεν είχαν καθόλου αναπτυχθεί, άπειροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν λογαριάζονταν στην όποια παραγωγή και κοινωνικοοικονομική πορεία.Με τη σταδιακή αλλαγή του συστήματος από την δουλοπαροικία στην μισθωτή εργασία διαμέσου νέων τεχνολογικών εφευρέσεων και οικοδόμησης πόλεων, ολοένα και περισσότεροι έμπαιναν στην νέα ταξική οικονομική παραγωγή.Το γεγονός αυτό, είχε ως αποτέλεσμα πολλά καθυστερημένα αταξικά στρώματα που ήταν σαν να μην υπήρχαν, άρχισαν να υπολογίζονται από τις νέες παραγωγικές και ιδιοκτησιακές σχέσεις (πάντα προς εκμετάλλευση) του κεφαλαιοκρατικού πλέον συστήματος της παραγωγής και της διανομής των προϊόντων του εμπορίου, που πάλευε σκληρά για να εδραιωθεί.Όλα λοιπόν εξαρτώνται -όπως οι πιο πολλοί συμφωνούν- από την πραγματική καθολική εκπαίδευση αλλά και την ίση ανάπτυξη των ανθρώπων που σκοπίμως δεν γίνονται πραγματικότητα.Τα αντικρουόμενα υλικά και πνευματικά συμφέροντα μπλοκάρουν το μέλλον!Όσο και να ακούγεται υπερβολικό, "ίσως" να υπάρχουν περισσότερα καθυστερημένα κοινωνικά στρώματα στις ανώτερες τάξεις σήμερα, απ' ότι στο παρελθόν, διότι πραγματικά δεν εργάζονται αλλά αρπάζουν!Και για να μιλάμε σοβαρά, ο οπισθοδρομικός και ο αμοραλιστής είναι το λούμπεν στοιχείο της τεχνολογικής-τεχνοκρατικής εποχής του σήμερα, όσες γνώσεις κι αν έχει!...

Η μάχη μεταξύ δυστοπίας κι ουτοπίας συνεχίζεται

Γιατί η μεταρρύθμιση στο σύστημα των τάξεων και των οικονομικών διακρίσεων δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα;Γιατί σε βάθος χρόνου οι μεταρρυθμίσεις, πέραν του ότι δεν γίνεται να εφαρμοστούν για ευνόητους λόγους, δεν κατευθύνονται για τη βελτίωση της καθημερινότητας της κοινωνίας και του περιορισμού της ανισότητας όπως διατείνονται οι "μεταρρυθμιστές".Γίνονται για να εκτονωθούν -μέσα από την πιο "αποτελεσματική" βαλβίδα- οι εκρηκτικές αντιθέσεις κεφαλαίου και εργασίας που συσσωρεύονται σε κάποια δοσμένη στιγμή.Αυτό που ονομάζουμε περιοδικές εμπορικές και κοινωνικές κρίσεις, εξαιτίας του κεφαλαίου που όλο και συσσωρεύει κέρδη που λιμνάζουν (δεν αξιοποιούνται δηλαδή για την κοινωνία) και της εργαζόμενης τάξης που κινδυνεύει ελλείψει πόρων να αφανιστεί.Όταν κάποιος κερδίζει κάποιος άλλος χάνει, απλά πράγματα.Οι σοσιαλιστές-κομμουνιστές δεν είναι ασυμβίβαστοι γιατί έτσι το θέλουν, αλλά γιατί το έχουν αναλύσει επιστημονικά και με αμέτρητα στοιχεία.Ασυμβίβαστοι γιατί έτσι τους καπνίζει, είναι οι καπιταλιστές σε όλες τους τις εκδοχές.

Κάτι πρέπει να γίνει

Οι αστικές τάξεις εκείνων των χωρών, ιμπεριαλιστικές και πρόθυμα εξαρτημένες, έχουν κορυφώσει την προσπάθειά τους για την επιβολή του φόβου (μέσω των σίγουρων εργαλείων των απρόσωπων κρατικών μηχανισμών τους) στις κοινωνικές μάζες, που αρχίζουν να αντιλαμβάνονται αλματωδώς πάρα πολλά πράγματα, εμπειρικά, ως προς τη φύση του σημερινού σάπιου καπιταλιστικού συστήματος της παγκόσμιας τεχνοκρατικής ολιγαρχίας.Κάθε στιγμή σαν τα σωματίδια της αέναης ύλης που συγκρούονται, μέσα από τα ΜΜΕ τους, κομματιάζουν και παραλύουν τη νοημοσύνη των εγκλωβισμένων βιοπαλαιστών.Το τοπίο έχει πλέον ξεκαθαρίσει. Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα από την πάλη των ελεύθερων ανεξάρτητων ατόμων χωρίς ένα κεντρικό κόμμα (όσες αποτυχίες κι αν υπήρξαν σκόπιμα και μη) που θα αγκαλιάσει, θα εναρμονίσει τις ιδεολογικές τους διαφορές και θα καθοδηγήσει τους αδικημένους, ώστε επιτέλους, να πετάξουν στον κάλαθο της κοινωνικής Ιστορίας τους πρωτόγονους καταπιεστές τους.Ο ταξικός συμβιβασμός από όλα τα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα που υποφέρουν σαν να βρίσκονται στην κόλαση, παραμονεύει ως μονόδρομος.Για να πούμε την αλήθεια ήδη έχει προχωρήσει πολύ...Όταν λέμε ταξικό συμβιβασμό, εννοούμε την υποταγή του αδύναμου στον "ισχυρό" που έχει τα κλεμμένα Μέσα να καταπιέζει.Αυτό σημαίνει.Συμβιβασμός χωρίς πραγματική ελευθερία, χωρίς πραγματική δημοκρατία και χωρίς πραγματική ισότητα, ισοδυναμεί με αργό θάνατο.Με μια λέξη χωρίς μέλλον!Αυτό μας διδάσκουν οι ήρωες ολόκληρης της παγκόσμιας Ιστορίας!!!Ο διεθνισμός αυτών που πραγματικά παράγουν να καλύψουν ανάγκες και όχι κέρδη, είναι ο μονόδρομος για την ειρήνη της παγκόσμιας κοινωνίας.

Σκοπός ύπαρξης της επαναστατικής κοινωνικής πρωτοπορίας είναι να αυτοσχεδιάζει και να καινοτομεί διαρκώς

Όπου και αν στρέψουμε το βλέμμα μας και την αντίληψή μας, δεν υπάρχει κάτι που μπορούμε να πιαστούμε, να βασιστούμε.Τι φταίει; Ο καπιταλισμός φυσικά και το ιμπεριαλιστικό του στάδιο που δεν νοιάζεται για τίποτα άλλο πάρα μόνο για τα κέρδη με οποιοδήποτε μέσο.Πάντα ήταν έτσι, αλλά εδώ και μια δεκαετία, έχει αποφασίσει πράγματα και καταστάσεις για τους λαούς που ούτε ο πιο ευφάνταστος νους μπορεί να διανοηθεί.Αυτό μπορούν να το αλλάξουν ή ακόμη καλύτερα και γρηγορότερα, να το σταματήσουν οι απλοί άνθρωποι.Πρέπει να εκπαιδεύσουμε λούμπεν στρώματα στην Αριστερή απελευθερωτική αντίληψη.Υπάρχουν πολλοί καλοί νέοι άνθρωποι που δεν ξέρουν λόγω ταξικής αμάθειας και δυστυχίας.Όπως και ο γράφων κάποτε. Ίσως τα κοινωνικά στρώματα εκείνα που δεν έτυχε -για χίλιους δυο λόγους- να μάθουν τα "μυστήρια" της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, να μην είναι και τόσο αντιδραστικά όσο φαίνονται ή τουλάχιστον για την διόλου ευκαταφρόνητη μειοψηφία τους. Κάτι μπορεί να βγει αν τους δοθεί η ανάλογη σημασία και υπομονή. Όλα είναι σχετικά και ανοιχτά, ακόμη και τα αδύνατα!

Η μόνη βιώσιμη κοινωνία του μέλλοντος είναι αυτή της αξιοπρέπειας για όλους και της πραγματικής εναρμόνισης των αντιθέτων

Η ηθική χρεοκοπία του ανθρώπου είναι το σίγουρο αποτέλεσμα μιας πρόχειρης τεχνητής κοινωνίας που βασιλεύει η ανισότητα και ο ανταγωνισμός.Ταξική κοινωνία την λέμε, δηλαδή οι άνθρωποι κατηγοριοποιούνται με βάση τα υλικά τους αγαθά (που ένας Θεός ξέρει μόνο πως τα απόκτησαν και με τι μέσα υλικά και άυλα "θεμιτά" κι αθέμιτα) και αυτονόητα η ανθρώπινη ύπαρξη και η αξία της για κάθε άνθρωπο αφήνεται ως κενό γράμμα στους θεσμούς των κοινωνικών τάξεων.Και όχι μόνο.Στο τέλος την πληρώνουν κι από πάνω, δίκαιοι και άδικοι αντάμα, στον φαύλο κύκλο της κατάρρευσης με όλα τα επακόλουθά της.Αιώνες το ίδιο πράγμα, λες κι η ζωή είναι ένα μηχανικό κβαντικό γεγονός και όχι μια ασύλληπτη διάσταση ή ένα μεσοδιάστημα, γεμάτη από απερίγραπτες διαλεκτικές υλιστικές και ιδεαλιστικές διεργασίες!Δεν βρισκόμαστε στην εποχή των ιπποτών μα στην εποχή που οι πρωτοπόρες δυνατότητες έχουν εγκλωβιστεί χωρίς ιστορικό προηγούμενο για την "υπέρ" σύγχρονη εποχή.

Η ανθρώπινη πρόοδος ξανά σε κίνδυνο

Οι παραγωγικοί άνθρωποι (η εργατική τάξη και τα λαϊκά της στρώματα μαζί με τις υπόλοιπες καταπιεσμένες τάξεις) θα είχαν απελευθερωθεί προ πολλού, εάν δεν έπαιρναν συνεχώς από άγνοια και με κάθε μορφή τα τριάκοντα αργύρια!Είναι μια κορυφαία αλήθεια που αποσιωπάται επιμελώς από σύνθετες αιτίες, που γενικά την ξέρουν ή πιο καλύτερα την νιώθουν ενδόμυχα-ασυνείδητα.Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο συνεχίζεται το δράμα του ιμπεριαλιστικού σφαγείου κι όποιος αντέξει.Η δύναμη του κάθε λαού παρομοιάζεται με την δύναμη του Θησέα που σταμάτησε τον Προκρούστη...

O Τάνταλος ο Ιξίωνας και ο Ανήξερος

Κάνουμε πως δεν ξέρουμε...Αυτό είναι το αιώνιο -όπως φαίνεται- μαρτύριο στη ζωή.Μαρτύριο, που φαίνεται ολόιδιο ως επώδυνη επανάληψη, με τα μαρτύρια των κακούργων του κάτω κόσμου της ελληνικής μυθολογίας.Η απάτη και το έγκλημα εκεί πατάνε.Κάποιος, κάνει πως δεν ξέρει κι αυτό είναι πάντα ξεκάθαρο, όταν κρύβει κάτι σοβαρό.Θες από συμφέρον, από δολιότητα, θες από εκδίκηση ή και από μπερδεμένο δίκιο ακόμα, τι σημασία έχει; Αυτός που κάνει πως δεν ξέρει, δεν έγινε ποτέ του άνθρωπος και αλίμονο στα συναπαντήματά του.Οι άνθρωποι και ξέρουν και μιλούν!Κι η παράνοια ταξική συνέπεια είναι...