Ο μηδενισμός βούτυρο στο ψωμί του συστήματος του υπερκέρδους

Η αλληλεγγύη και η δικαιοσύνη με πραγματικούς όρους, δεν διαπραγματεύονται με ψεύτικους και απατηλούς ορισμούς, με ψυχολογικούς πολέμους και συμπλέγματα ή ανοησίες μιας άσκοπης ζωής.Η αλληλεγγύη και η δικαιοσύνη είναι ιδανικές έννοιες για τους ανθρώπους που θέλουν την προκοπή για όλους και για όλα τα καλά.Το ότι φθείρονται από την κεφαλαιοκρατική μηχανιστική νοοτροπία, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.Από την άλλη, σημαίνει ότι θέλει γενική ευφυΐα, συνείδηση, γενναιοδωρία και φιλότιμο για να ξεχωριστούν από την τεχνοκρατική και χρηματοπιστωτική βαρβαρότητα...Στην πράξη, η αλληλεγγύη και η δικαιοσύνη, τις πιο πολλές φορές σκοντάφτουν από το αίτιο των εμποδίων της ανισότητας, της διαφορετικής Ιστορίας του καθενός και της καθεμιάς, τρεκλίζοντας ως στο αποτέλεσμα ενός καταστροφικού εγωισμού που δεν έχει σαν σύσταση μόνο την επιβίωση αλλά και την παρανοϊκή εσωστρέφεια-περιέργεια-ιδεοληψία για το τι κάνουν ή ποιοι είναι οι άλλοι.Πάρα πολύ πίσω εν ολίγοις, από τα ζέοντα ψυχολογικά-κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα!Έτσι εξηγείται γιατί το κεφάλαιο "παρατηρώντας", δεν ενδιαφέρεται για τίποτα όσον αφορά την ανθρώπινη κοινωνία.Βέβαια αυτό, δεν είναι παρατήρηση, αλλά αφορμή για να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα.Να σταματήσουμε να του την δίνουμε.

Αναζητώντας την πρόοδο της ισότιμης ελευθερίας που οδηγεί στην κοινωνική ουσία

Κατά γενική ομολογία, η εξελικτική κίνηση του ανθρώπου με φυσιολογικούς ρυθμούς παγκοσμίως και πάλι δεν προχωράει.Υπάρχουν ανυπέρβλητες ταξικές αντιθέσεις κυρίως μέσα στην καταπιεστική τάξη (μεταξύ αστών αλλά και αστών μικροαστών εργαζομένων) και στην καταπιεζόμενη λόγω ανέχειας ανεργίας και διασπαστικού καταμερισμού της όποιας εργασίας "υπάρχει" ακόμη.Αυτά τα άλυτα αντιθετικά και αντιφατικά κωλύματα είναι θεμελειώδη στις παραγωγικές και ιδιοκτησιακές σχέσεις και εμφανίζονται κατά καιρούς από την εδραίωση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και διανομής και εν τέλει του αισχρού κέρδους από την εργασία της εργατικής λαϊκής τάξης, που πάντα υποφέρει αφού είναι αντικείμενο βάρβαρης εκμετάλλευσης χωρίς την παραμικρή κάλυψη των ζωτικών αναγκών της.Είναι καταλυτικής σημασιας να καταλάβουμε τις άλυτες και θεμελιώδεις αντιθέσεις, επειδή όταν συνειδητοποιηθούν μπορούν να λυθούν.Αποτελεί σίγουρη προοδευτική και συγχρονισμένη διαδικασία με την κάθε εποχή.To θολό και απαρατήρητο που παρατείνει την αντίθεση ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις διαιωνίζοντας τον φαύλο κύκλο της αδικίας στις ανθρώπινες κοινωνικοοικονομικές σχέσεις, βρίσκεται στην ψευδαίσθηση της ομοψυχίας του έθνους ή αλλιώς της συνεργασίας των αντίθετων τάξεων με αντίθετα συμφέροντα για την θέση τους στον κοινωνικό τρόπο οργάνωσης.Αυτή την παραδοξολογία, ο Μαρξ την είχε φωτίσει εντελώς, (και άλλοι ο καθένας με τον δικό του μοναδικό και ωφέλιμο τρόπο) επισημαίνοντας, ότι υπάρχουν δύο έθνη, το έθνος των αστών και το έθνος των εργατών στην εξέλιξη της παγκόσμιας κοινωνίας και της παραγωγικής διαδικασίας.Επομένως η συνεργασία ανάμεσα στις δυο αντίπαλες τάξεις με την "ενότητα" του έθνους-κράτους είναι εφ' όρου ζωής ματαίως συγκρουσιακή σε βαθμό μακροπρόθεσμης ανθρωπιστικής καταστροφής εξαιτίας αυτής της κοινωνικής δυσαρμονίας.Ο δρόμος πρέπει ν' ανοίξει γιατί μας περιμένουν σημαντικές ανακαλύψεις σύμφωνα με το σύμπαν και με το όχημά μας, την κοινή μας Γη.

Στην τακτική του αποπροσανατολισμού μας βάζουμε τα ταξικά γυαλιά μας

Αφού η αστική τάξη της χώρας μας "τσάκισε" τον ηρωικό λαό μας με την ολοκληρωτική συνδρομή των ακατονόμαστων ιμπεριαλιστών στον εμφύλιο και μας έβαλε (μαζί με την μετέπειτα φιλόδοξη μεσοαστική-τέως προοδευτική) σε μια ΕΟΚ που έγινε ΕΕ με απώτερο σκοπό να γίνει ΟΝΕ για υπερσυσσώρευση πλούτου με φούσκες ευρωδανεικών, το μόνο τελικά που θα μπορούσαμε να περιμένουμε, ήταν κι άλλες, ατελείωτες συμφορές...μέχρι βέβαια να το καταλάβουμε καλά οι νεότεροι και να πράξουμε συνετά κι ανάλογα για να τις σταματήσουμε επιτέλους!Προέχει να σπάσουμε γρήγορα τον αδύναμο οικονομικό κρίκο της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας που είμαστε, γιατί βιάζονται να μετατρέψουν την Ελλάδα από έναν σημαντικό αδύναμο κρίκο, σε έναν ασήμαντο, μήπως και γλιτώσουν την προδιαγεγραμμένη (βάσει ανυπέρβλητων αντιθέσεων-γεωοικονομικών συμφερόντων) κατάρρευση! Μια καλή τακτική στην διογκούμενη επίθεση μέσω της εσωτερικής υποτίμησης-απαξίωσης της κοινωνίας από τους πολιτικούς και οικονομικούς ολιγάρχες μέσα κι έξω από τη χώρα, θα ήταν μια καθολική απομόνωση της καπιταλιστικής αλυσίδας σε οικονομικό, πολιτικό-θεσμικό και πολιτιστικό επίπεδο.Μια γενική απεργία διαρκείας από τους κάτω προς τους πάνω που ταλανίζουν τις κοινωνίες.Η κοινωνική επανάσταση ήταν είναι και θα είναι για πάντα μονόδρομος για να πάρουμε στα χέρια μας τη ζωή και τον πλούτο της που μας ανήκουν και μας τα στερούν!

Η κοινωνία βασίζεται στην απλή αριθμητική

Τι δεν μπορούν να καταλάβουν οι άρπαγες καπιταλιστές και οι υπηρέτες τους με καμία δύναμη; την τέλεια εξίσωση της κοινωνικής ισότητας -την οποία συμφεροντολογικά συγχέουν με την διαφορετικότητα της ατομικής ικανότητας- που χωρίς την κατανόησή της, τίποτα δεν μπορεί να οικοδομηθεί σε στέρεα βάση.Ούτε οι προκάτοχοί τους την καταλάβαιναν, οι αυτοκράτορες ή οι μονάρχες και γι' αυτό κατέρρευσαν.Είναι σαν να έχουμε έναν αδύναμο μαθητή που είτε δεν θέλει είτε δεν μπορεί, αδυνατεί να αφομοιώσει μια λογική γνώση.Η κατάρρευσή τους λοιπόν, εξαρτάται, από τους σχεδιασμούς τους στο παρόν.Το κάθε μέλλον είναι αυτό που βλέπουμε στο κάθε παρόν αλλά σε ασύλληπτη κατάσταση.Οι άνθρωποι άρχισαν να μετρούν για να είναι δίκαιοι μεταξύ τους και να ζουν ισορροπημένα και όχι για το αντίστροφο. Άνθρωπος συν άνθρωπος ίσον δύο άνθρωποι και ούτω καθεξής!Έτσι, η κυρίαρχη τάξη είναι ήδη απαρχαιωμένη και αλγεινό παρελθόν.Δεν λέει όμως να το καταλάβει όπως ένα ξερό κι άδειο κεφάλι.ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ!

Για τους αδιάφορους

Χωρίς την υποταγή η εξουσία και οι τύραννοι
δεν θα υπήρχαν.Και η υποταγή "είμαστε μαζί σας" ισούται
με την υποταγή "ασχολούμαστε με όλους και όλα εκτός από
σας"!Πολύ μακριά από το "είμαστε όλοι μαζί εναντίον τους κι
ασχολούμαστε μόνο μ' αυτό το σκοπό για να λευτερωθούμε"...

Η σκέψη και του πιο απλού καθένα, τα πάντα

Η επιτυχής έκβαση για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, εξαρτάται όπως ο πνεύμονας με το οξυγόνο, από την κοινή-φυσική ιδιοκτησία που δίνει το αίσθημα της ευδαιμονίας σε κάθε άνθρωπο δίνοντάς του την δυνατότητα να αναπτυχθεί πραγματικά.Η ανασφάλεια που γεννάει ο άδικος εκμεταλλευτικός και ιεραρχικός τρόπος της οργάνωσης της ύπαρξής μας -ως φυσικού συνόλου φυσικά- είναι η πρωτογενής αιτία όλων των τερατογενέσεων κυριολεκτικά και μεταφορικά.Η νοημοσύνη αυτό ακριβώς σημαίνει: Σκέψεις για δημιουργία κι όχι για καταστροφή-ματαιοδοξία, σκέψεις για ευτυχία κι όχι για δυστυχία-μιζέρια, αδιαπραγμάτευτα για όλους σ' όλη τη γη.

Κάπως έτσι γεννήθηκε μια ακόμη δυστοπία

Κάθε μέρα που περνάει φαίνονται τα αδιέξοδα αποτελέσματα της καπιταλιστικής βιομηχανικής παρανάπτυξης.Τρεις πόλεμοι διαμόρφωσαν αυτό το κερδοσκοπικό-νέοκανιβαλικό και χαοτικό εποικοδόμημα που αιωνίως προβληματισμένοι, βιώνουμε όλοι οι απλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.Της Πρωσίας -της μετέπειτα ενωμένης Γερμανίας- εναντίον της Γαλλίας που ήταν ένας πόλεμος προπομπός για τους επόμενους δύο Παγκόσμιους Πολέμους που όλοι μαζί στη συνέχεια, αξιοποίησαν ένα διπλό στόχο: o πρώτος, την αστική παγκόσμια κυριαρχία από τους πασίγνωστους εμπλεκόμενους και ο δεύτερος, συγχρόνως και συνομωσιολογικά, το μεγάλο φράγμα απέναντι στην ταξική πάλη της αναδυόμενης εργατικής τάξης και των στρωμάτων της που ακολουθούσε ως αντίβαρο της διαλεκτικής απάντησης στην βαρβαρότητα της συσσώρευσης-κλοπής του παραγόμενου πλούτου που αυτή παρήγαγε.Τώρα, το γιατί οι τρεις τελευταίοι ήταν καθοριστικοί περισσότερο από τους προηγούμενους τους προκαπιταλιστικούς, έγκειται στο γεγονός της τελευταίας υπερσυσσώρευσης υλών και εδαφών που εκτόξευσε την βιομηχανία ολοκληρωτικών πολέμων, εδραιώνοντας ταυτόχρονα την τοκογλυφική-χρηματική οικονομία και παραοικονομία.Οι σημερινές γεωπολιτικές αναλύσεις αναλώνονται σε καθημερινά χιτσκοκικά σενάρια -αλλά σε σειρές- όπου στην παγκόσμια σκακιέρα της κακίας, λείπει παντελώς η διάνοια και οι παίκτες είναι σαν να παίζουν παρτίδα μόνοι τους σ' έναν άδειο πλανήτη χωρίς ύπαρξη ζωής.Αυτές δηλαδή οι αναλύσεις του τώρα τι γίνεται ή τι δεν γίνεται, τι είπε ο τάδε στο δείνα, ειδικά στα αφόρητα πλαίσια της στασιμότητας, το μόνο που δεν καταφέρνουν είναι να αποξενώνουν την κοινή γνώμη που θυμοσοφεί, να την παραπληροφορούν και να την αποπροσανατολίζουν από το να ψάξει να βρει την αλήθεια για τον τόπο που "δεν έχει ακόμη βρεθεί" κι αναζητείται, την Ουτοπία και τον Ανθρωπισμό! Άμα με ρωτούσατε τι σημαίνει για μένα η Ουτοπία και ο Ανθρωπισμός, θα σας απαντούσα πως είναι ο σεβασμός στο μυστήριο της ζωής και ο αμοιβαίος σεβασμός μεταξύ μας αντίστοιχα.

Η πανούκλα της "ελεύθερης" αγοράς

Όχι μόνο το τέλος της Ιστορίας δεν ήρθε και δεν έρχεται αλλά το αντίθετο έγινε και γίνεται, η Ιστορία ξεκινάει από την αρχή.Και επειδή οι αιώνιοι μηχανορράφοι της αιώνιας πλουτοκρατίας βγαλμένοι απ' το βασίλειο της δανιμαρκίας δεν το πιστεύουν και δεν το παραδέχονται ως άτιμοι που είναι, επιταχύνουν τα Ιστορικά γεγονότα σε αντιδραστική κατεύθυνση σαν να μην υπήρξε ποτέ παρελθόν και Ιστορία.Να γιατί ο αντικαπιταλισμός είναι ο μόνος δρόμος για να ανατρέψουμε την υπερφυσική ανοησία της χρηματιστικής ολιγαρχίας και των μονοπωλίων της που βάζουν φράγματα στην ασταμάτητη ανθρώπινη πορεία.

Η επαλήθευση της επικαιρότητας του σοσιαλισμού-κομμουνισμού

Η "διανοητική" μικροαστική αντίληψη με την πρακτική της εφαρμογή, την σοσιαλδημοκρατία, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ίδια Δεξιά αντίληψη της καταπιεστικής κυριαρχίας που πατάει τις πλάτες του λαού από την αρχή της Ιστορίας.Η διανοητική εργασία στο έδαφος του καπιταλισμού, καταλήγει στην αρχομανία και στην γραφειοκρατία, προδίδοντας την εργατολαϊκή τάξη απ' την οποία άμεσα κατάγεται, καθυστερώντας -σε απερίγραπτο βαθμό, που μόνο ένας Θεός θα ήξερε- την κοινωνική απελευθέρωση!

Να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους την ίδια στιγμή που οι καπιταλιστές αντιδρούν για να ξεχαστούν

Η οκτωβριανή επανάσταση, αποτελεί το μεγαλύτερο και συγκλονιστικότερο γεγονός από τότε που η ανθρωπότητα φυλακίστηκε στον φαύλο κύκλο της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας του υλικού κέρδους.Είναι τόσο επίκαιρη και ρεαλιστική για την χειραφέτηση του κοινωνικού γίγνεσθαι, που κανένας σοβαρός άνθρωπος που προβληματίζεται διεξοδικά δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Έχοντας ως έμπνευση τη μεγαλειώδη Παρισινή Κομμούνα, κατάφερε την έφοδο στον ουρανό σε μεγαλύτερη έκταση κι έβαλε τις βάσεις του απόλυτου εφικτού, ως δεύτερη εν δυνάμει έμπνευση για την βέβαιη επανάληψη της επαναστατικής εξέλιξης της κοινωνίας.Τα λάθη, οι διαψεύσεις, οι διαστρεβλώσεις, οι καταραμένοι πόλεμοι και τέλος η προσωρινή αποτυχία, ήταν θέματα του ατομισμού που δεν ξεπερνιέται τόσο εύκολα μετά από αιώνες σκληρής και άνισης ταξικής πάλης, από τον ορισμό της κατάρας, τις εξουσίες.Μ' ένα τέτοιο υπέρ-αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων (ξανά) της ολοκληρωτικής αντίδρασης εναντίον της παγκόσμιας κοινωνίας, δεν χωρούν αυταπάτες και κυρίως δικαιολογίες του τύπου, δε γίνεται τίποτα, επιλέγοντας την αιτία της καταστρεπτικής ατομικιστικής νοοτροπίας της αδιαφορίας.Δηλαδή, το λιγότερο σκοτεινή άγνοια και το περισσότερο "κρυφή" φασιστική πρακτική!Όλοι μας αλλάζουμε τον κόσμο.Ο Λένιν έλεγε: "όταν όλοι είναι γραφειοκράτες κανείς δεν είναι γραφειοκράτης".Που σημαίνει ότι: όταν όλοι θα ενδιαφέρονταν για την καθολική εξέλιξη, οι λιγότεροι που ορέγονται την τυραννία σε βάρος της πλειοψηφίας, δεν θα υπήρχαν."Υπάρχουν" εξαιτίας της αδιαφορίας και θα σταματήσουν να υπάρχουν κάθε φορά που ο κάθε άνθρωπος της εποχής του πραγματικά θα ενδιαφέρεται για όλους και για όλα...

Η επανάσταση της ελευθερίας είναι σαν το τραίνο ό,τι και να γίνεται στην πλατφόρμα θα έρθει άλλο.

Η πρώτη συμβολή του ατόμου στην καλυτέρευση-αλλαγή
της κοινωνικής ζωής, χωρίς μάλιστα να κάνει "τίποτα",
είναι να μην καταδέχεται να αναλάβει ιεραρχικούς ρόλους
ή πόστα που δημιουργούν αδικία κι ανισότητα με την
δικαιολόγηση της επιβίωσης.Διότι η επιβίωση αυτής
της μορφής σίγουρα θα αποβαίνει σε βάρος κάποιων άλλων!

Εκεί που φυτρώνει η απογοήτευση η ελπίδα πέφτει σαν χαλάζι.

Όταν μας υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι η ελπίδα έρχεται, ήταν αυτονόητο για όλους μας, πως η ελπίδα έπρεπε να έρθει ολόκληρη η γη να γυρίσει.Το καπιταλιστικό σύστημα-έκτρωμα, έχει μορφές Ιανού και οβιδιακές μεταμορφώσεις που μεταφράζονται σε απεριόριστες αντιφάσεις κι αντιθέσεις.Δεν είναι κάτι απλό η σταθερή κι απόλυτη αλήθεια για την κοινωνική κι ανθρώπινη απελευθέρωση. Αν ήταν απλό, δεν θα ήταν και δέσμια η ανθρωπότητα πέντε χιλιετίες Ιστορίας.Απλή και σωστή λογική.Η ριζοσπαστική Αριστερά που δεν περίμενε και δεν περιμένει (και καλά έκανε και που πολύ καλώς συνεχίζει ακόμα να κάνει) τις αντικειμενικές κι υποκειμενικές συνθήκες να ωριμάσουν για την σοσιαλιστική προοπτική και την απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων, εργαζόταν για την συντριβή του Δεξιού νεοφιλελεύθερου φασισμού.Το πόσοι πραγματικά εργάζονταν, το έδειξαν τα γεγονότα του Ιουλίου του 2015. Αυτό τι σημαίνει, ότι μια δράκα, μια χούφτα ψευτοαριστερών ποδοπάτησε την ελπίδα και 'μεις βρήκαμε ευκαιρία για να μην αγωνιστούμε;;;

Η ψευδαίσθηση της δύναμης κρύβει την πραγματικότητα όπως η νεότητα το γήρας

Όλοι οι κλασικοί του μαρξισμού αλλά και όλοι οι προχωρημένοι φιλόσοφοι πριν από αυτούς, μας τα έχουν πει τα μελλούμενα, σχεδόν τα πάντα για τις συγκρούσεις της ανθρωπότητας.Ο καθένας τους, μέσα από την δική του μεγαλοφυή ανάλυση, επιβεβαιώνοντας τα συμπτώματα της ταξικής πάλης, δηλαδή της σύγκρουσης αντίθετων συμφερόντων που όσο υπάρχουν καθυστερούν τις δυνατότητές της.Επιβεβαιώνονται αφήνοντας μεγάλη παρακαταθήκη για τα πεπραγμένα της κυρίαρχης τάξης και για το πως αυτή θα επιβληθεί με την κυρίαρχη "ιδεολογία" της πάνω στην κοινωνία, σαν το αρπακτικό ζώο που πεινάει ή που ελέγχει την περιοχή του.Ζούμε την Ιστορία της επανάληψης που έχει πολλαπλά επαληθευτεί σαν τη "Θεία κωμωδία" με αναλογίες της κάθε εποχής.Το σύστημα του κέρδους, επειδή είναι και πάλι -ως συνήθως- σε κρίση ως αντιφύση, εκ των πραγμάτων, επιχειρεί να φοβίσει και να συσκοτίσει αποσταθεροποιώντας την όποια κοινωνική ειρήνη, που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν υπάρχει.Οι ψευδαισθήσεις που σπέρνει δημιουργούν τη δομική του κρίση, την κρίση της ανισότητας, της εκμετάλλευσης, της σκλαβιάς και τελικά της απύθμενης κακίας του για να διαρρήξει τον κοινωνικό ιστό και να αποφύγει την βέβαιη ένωσή του εναντίον του.Η ξεπερασμένη και όπως φαίνεται ιστορικά, αδύναμη -και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα- στρατηγική του κοινωνικού χάους, εάν συνδυαστεί αντιθετικά με την στρατηγική της ταξικής συνείδησης, υπέρ του διεθνισμού των λαών εν αντιθέσει του μεσαιωνικού εθνικισμού των αστικών κρατών, σε κάθε άτομο και αφήνοντας το χάος έξω από την συνείδησή του, αυτομάτως η προοπτική ενός καλύτερου μέλλοντος ανοίγει στον ορίζοντα.Το λιθαράκι του κοντολογίς ο καθένας κι η καθεμιά.