Όσο "αναπτύσσεται" ο καπιταλισμός ανάλογα αναπτύσσονται και οι άλυτες αντιθέσεις του

Το πρόβλημα του καταστρεπτικού μη συντονισμού των προοδευτικών συλλογικοτήτων, φορέων και των συνδικάτων των εργαζόμενων και του λαού γενικά, βρίσκεται στις προηγμένες τεχνολογικά χώρες και στον καταμερισμό της εργασίας στην παραγωγή και στις υπηρεσίες, μεγαλώνοντας απίστευτα τα διαμετρικά αντίθετα συμφέροντα ανάμεσα στις δύο τάξεις-συμπεριλαμβανομένης και της αγροτικής ενδιάμεσα- του καπιταλιστικού συστήματος.Η συγκεκριμένη "στρατηγική", λειτουργεί σήμερα σε όλες τις χώρες του "παγκοσμιοποιημένου" ιμπεριαλιστικού συστήματος ως πρότυπο και για τις "καθυστερημένες" και για τις αναπτυσσόμενες. Όμως εκτός από αυτή την βασική αντίφαση εργασίας και κεφαλαίου, φτώχειας και πλούτου, δημιουργείται και μια άλλη, λιγότερο εμφανής, που είναι άκρως καθοριστική στον αιώνα μας για τον αγώνα της κοινωνικής απελευθέρωσης.Η αντίθεση του κατακερματισμού των στρωμάτων των τάξεων μέσα από τον καταμερισμό της παγκόσμιας πλέον υπερπαραγωγής.Υπάρχουν τόσα πολλά επαγγέλματα χειρωνακτικής και διανοητικής εργασίας -ουσιαστικά δεν θα χρειάζονταν σε μια κοινωνική κατάσταση χωρίς εκμετάλλευση, επειδή στον καπιταλισμό συγκροτούνται κλάδοι και επαγγέλματα για την ενσωμάτωση του λαού με την προοπτική της διαιώνισης του συστήματος της κερδοφορίας- που πολλαπλασιάζουν ανεξέλεγκτα αυτά τα αντίθετα και θεμελιώδη συμφέροντα, και, που μεταφέρονται μέσα στα στρώματα των κύριων τάξεων που θα έπρεπε να αγωνίζονται για τον κοινό σκοπό μιας σχεδιασμένης οικονομίας.Της τάξης που παράγει για να καλύπτει τις φυσικές ανάγκες και τίποτα άλλο παραπάνω που ευθύνεται για την υλική ανισότητα και τον γενικό αποπροσανατολισμό.Παρεμπιπτόντως, της ανισότητας, δηλαδή της παραγωγής αγαθών που ούτε τα εύπορα στρώματα δεν προλαβαίνουν να αγοράσουν για να τα καταναλώσουν και με τα εργατικά που τα παράγουν να αδυνατούν, όχι μόνο να τ' αγοράσουν, αλλά και να τα σκεφτούν ότι υπάρχουν.Στο τέλος αυτά τα αγαθά που παρήχθησαν χωρίς σχεδιασμό απλά καταστρέφονται.Αυτό που ονομάζεται κρίση υπερπαραγωγής.Έτσι γεννιέται η ανισότητα και το αποτέλεσμά της, ο αποπροσανατολισμός... Μέσα λοιπόν στις ίδιες τις τάξεις έχει προκύψει ένας "ενδοταξικός πόλεμος" χωρίς λογική από αυτόν τον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασιακής δύναμης, δηλαδή της διάσπασης των κοινών συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.Θα αναρωτηθεί κάποιος: τί σχέση μπορεί να έχει ο καταμερισμός της εργασίας με τις ιδεολογικές διαφορές του αριστερού κόσμου ή πιο αντικειμενικά της καταπιεσμένης κοινωνικά και οικονομικά τάξης; Οι ιδεολογικές διαφορές μέσα στην ίδια την τάξη, κυρίως της εργατολαϊκής, έχουν την πιο άμεση σχέση με τον καταμερισμό μέσα από τις παραγωγικές της σχέσεις στην καπιταλιστική παραγωγή.Απόηχος των αρχών του προηγούμενου αιώνα που αρχίζει η εντατικοποίηση του καταμερισμού της εργασίας, όχι μόνο για τη σταθερή κερδοφορία του κεφαλαιοκράτη αλλά και για τον στόχο τού αποπροσανατολισμού του εργαζόμενου από την λογική της πραγματικής ταξικής πάλης, διασπώντας τον από την ίδια του την τάξη, καθιστώντας τον διαρκώς απασχολημένο και ανενημέρωτο με την σκληρή προσήλωση της επιβίωσης. Έτσι η τάξη που παράγει θα κατακερματιστεί και δεν θα μπορεί να απειλήσει -σε υπολογίσιμο βαθμό- την καπιταλιστική συνέχεια.Παράλληλα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η συνεχής υπονόμευση από τον δυτικό καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό, στο πρώτο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κράτος ως εγχείρημα παγκόσμιας αναγέννησης, με τα γνωστά γραφειοκρατικά-εκφυλιστικά αποτελέσματα,  διαστρέβλωσαν με ιταμό τρόπο την πραγματική πραγματικότητα, ώστε να παραπλανηθούν όλοι οι λαοί του κόσμου.Αυτό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, προκειμένου να σβήσει η πραγματική αλήθεια για μια άλλη κοινωνική αναγκαιότητα, κόντρα στη βαρβαρότητα ενός συστήματος που δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο εκτός από την υπεραξία χρηματιστικών αριθμών! Συνέπεια όλων αυτών, να βγάλουν λαθεμένα και αποσπασματικά συμπεράσματα έως και σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι-παραγωγοί για τη μεγάλη δυναμική του μέλλοντος του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού (σήμερα με τεράστια πείρα), με μια γνήσια μαρξιστική ενιαία στρατηγική της σύγχρονης εποχής που θα αλλάξει την ανθρωπότητα μέσα από την πραγματική ενοποίησή της.Η διάσπασή της ακόμη, είναι το προϊστορικό μελανό της σημάδι!

Το κερασάκι στην τούρτα μπαίνει από τις ομοσπονδίες και τα συνδικάτα των δραστηριοτήτων του λαού - στο όνομα (δήθεν) των αγώνων- που αντί να υπερασπίζονται τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, εκμεταλλεύονται τα ακρώνυμιά τους κατ' ευφημισμόν, χάνοντας την ουσία τους τα ελπιδοφόρα οράματα και οι μεγαλειώδεις ιδέες της "ιδανικής" κοινωνίας! Αλλά όταν "συνδικαλίζεται" και η καταπιεστική τάξη,

τί να περιμένει κανείς;

Δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο 

του 2016 με κάποιες διορθώσεις.

Ένστικτο εναντίον διάνοιας

Αποτελεί τεράστιο άθλο με τέτοια παραμόρφωση της πραγματικότητας, να μπορεί ο σημερινός άνθρωπος να διακρίνει την πραγματικότητα.Αυτή είναι η σημαντικότερη αλήθεια σε όσα βλέπει ακούει και νιώθει, όχι μόνο τώρα στις εικονικές κρίσεις, αλλά κι από τότε που άρχισε να συνειδητοποιεί την ύπαρξή του.Οι αμοραλιστές βλέπουν τα πάντα μέσα από τα ένστικτά τους με βασικό τους "πρότυπο" τη "Φύση", την οποία όμως έχουν παρατήσει από καιρό.Στα πεπραγμένα του ανθρώπου, δεν ισχύει κανένας τέτοιος κατά φαντασίαν "φυσικός" νόμος εκμετάλλευσης ανθρώπου από ανθρώπο, πέρα από την κοινή ειρήνη, την αυτοσυντήρηση, την αναπαραγωγή και κατ' επέκταση, την εξέλιξη για όλους.Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά του απ' τα υπόλοιπα πλάσματα.Μάλιστα, πουθενά στη Φύση δεν υπάρχει συστηματική-συνειδητή εκμετάλλευση και πόλεμος!...

Δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο 

του 2014 με μερικές προσθήκες.

Αφύπνιση με χίλιους τρόπους

Τι είναι ο πόλεμος;
Το ξέσπασμα της έχθρας των τυράννων
προς τους "δυνατούς" και προοδευτικούς
ανθρώπους, πάνω στους αδύναμους...

Δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2014

Η σύγχρονη μοναρχο-αστική τρομοκρατία ξεκινάει την περίοδο της Μεγάλης Γαλλικής (αστικής) "Δημοκρατικής" Επανάστασης με την καθοριστική και έντιμη βοήθεια του λαού το 1792-93 και συνεχίζεται...

Οι σοφοί της Αρχαιότητας έίχαν βγάλει ολοκληρωμένα συμπεράσματα για την ανθρώπινη φύση, την κοινωνία, τη δικαιοσύνη, το σύμπαν κ.λπ.Έχουν επιβεβαιωθεί και πολύς κόσμος τα πιστεύει και τα ακολουθεί σαν να γράφτηκαν σήμερα.Και ο γράφων το ίδιο.Αλλά, στο τέλος ήρθε ο Μεσαίωνας που κράτησε μια χιλιετία.Απίστευτο φαίνεται.Όμως δεν είναι,...γιατί η σοφία αν δεν γίνει απόκτημα σε κάθε άνθρωπο, θα χαθεί ή θα παραμείνει σε έναν στενό κύκλο ανθρώπων-ομάδων που θα την εκμεταλλευτούν για ίδιον όφελος και θα επικρατήσει πάλι η προϊστορική βλακεία, η αλαζονεία και το σκοτάδι.Αυτό μας έδειξαν οι σύγχρονοι φιλόσοφοι και οι καλλιτέχνες ριζοσπάστες: Το να ξέρεις το δίκιο μέχρι εκεί που φτάνει, δεν φτάνει.Αυτή λέγεται στείρα σοφία.Δεν αναπαράγει νεότερη σοφία παρά ανακυκλώνει την παλιά.Σήμερα ο άνθρωπος δεν πάσχει από τον εαυτό του τόσο πολύ όπως παλιά, όπως λένε κατά κόρον και κατά το δοκούν τα μεταμοντέρνα αποκυήματα των συμφερόντων.Ο άνθρωπος πάσχει σήμερα από το συγκεκριμένο κεφαλαιοκρατικό σύστημα που έκανε Θεό τον βλαβερό μετασχηματισμό-νεοαλχημισμό της ύλης, για να καθυποτάξει τις φυσικές δυνάμεις που αντιστέκονται στη διάβολο-βολή του !!! 

Η σπίθα του ανθρώπου

Οι Μαρξ και Ένγκελς τόνιζαν υπερεύστοχα ότι ο άνθρωπος για να ολοκληρωθεί και να αναπτύξει τις ικανότητές του προσφέροντάς τες σε όλους, θα πρέπει να έχει τα βασικά εφόδια που είναι η στέγαση, η τροφή, ο ρουχισμός και η μόρφωση.Αυτή η υπεραυτονόητη αλήθεια ακόμη κρύβεται επιμελώς αλλά όχι για τους λίγους και τους παρατρεχάμενούς τους.Και κοκορεύονται κιόλας: δε γίνεται -λένε- όλοι οι άνθρωποι να αναπτυχθούν αντίστοιχα. Άρα -λένε- η φύση λειτουργεί κατά αυτό τον τρόπο.Κατ' αρχάς έχουμε απομακρυνθεί από τη φύση και την εξωτερική και την εσωτερική μας εδώ και χιλιάδες χρόνια.Και μόνο αυτό το γεγονός φτάνει για να αγνοηθεί αυτό το απλοϊκό γεμάτο δόλο επιχείρημα. Κατά δεύτερο όταν μιλάμε για αντίστοιχη ανάπτυξη εννοούμε την αναλογία του καθένα και της καθεμιάς (επί του κοινωνικού σύνολου) στη διανοητική ή στη χειρωνακτική επιδεξιότητα ως ωφελιμιστικός συνδυασμός και όχι ως ατομικιστικός διχασμός.Τον περίφημο Πολιτισμό δηλαδή! Κατά το ρητό: "Η ανάπτυξη του καθενός είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη όλων" ή "Από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του".Υπάρχουν ωστόσο δύο ειδών αντιδράσεις από τα παραπάνω υπεραυτονόητα.Οι αντιδράσεις εκείνων που βαριούνται να συμβάλλουν για να καλυτερεύσουν τα πράγματα, επειδή έχει καταστεί παν-δύσκολο και εκείνων που δεν το θέλουν για τους πασίγνωστους λόγους. Αυτές οι δύο κατηγορίες αδικαιολόγητης και μοιραίας αντίδρασης, τελικά, συγκλίνουν και θολώνουν την πραγματική αλήθεια της ισότητας σε εφόδια και ευκαιρίες με το τεράστιο ψέμα της δήθεν χαοτικής διαφορετικότητας.Τόσο παν-δύσκολο έγινε πια το να πούμε πως η διαφορετικότητα είναι ένα και το αυτό με την ισότητα, που τελικά, χωρίς τη μια δεν υπάρχει και η άλλη; Ε, τότε βοήθειά μας...Από τη διαφορετικότητα βγαίνουν άπειρα χρήσιμα πράγματα και μόνο η ισότητα μπορεί να τα βάζει στην τέλεια και σωστή σειρά!

Πρώτη δημοσίευση Αύγουστος 2017

Διακοπές και γιορτές θες (ε), μετά καλά να λες

Αν υπάρχει ένας μήνας σε όλο τον χρόνο όπου όλες οι μέρες του μπορούν να χαρακτηριστούν ως απόλυτα αποξενωμένες και τροχοπέδη για τη συνείδηση, αυτός είναι ο Αύγουστος που δεν είναι και καθόλου σεβαστός! Ο μήνας που δεν έχει "εννιά", ούτε "ειδήσεις", που κατακερματίζει τους πολλούς σε ταξικούς προορισμούς για άρτους και θεάματα, ανοίγοντας έτσι στο τέρμα τη βαλβίδα για να απελευθερωθεί η απωθημένη οργή για την οργουελιανή αντεστραμμένη πραγματικότητα που μεθοδικά ετοιμάζουν οι εκμεταλλευτές της ζωής.Ο Αύγουστος λειτουργεί για να μαζέψουν όλα τα βρώμικα απόνερα του χρόνου σ' έναν ολόκληρο μήνα και να τα πετάξουν με χαρά πάνω στις "γεμισμένες" μπαταρίες από ενέργεια που λέει κι ο λαός μόλις γυρνούν οι "ταξιδιώτες" πίσω στο κλεινόν άστυ...έτσι, όχι μόνο δεν αδειάζουν απλώς αλλά βραχυκυκλώνουν και ποτέ δεν γεμίζουν!...Οι διακοπές και οι γιορτές από την καθημερινή βάρβαρη βιοπάλη την εγγυούνται και την νομιμοποιούν σε ακόμη μεγαλύτερη ένταση, γιατί αυτοί που γυρνούν με αυτούς που έμειναν δεν έχουν τίποτα να πούνε, εκτός από το πώς περάσατε; καλά - εσείς; εδώ, καλημέρα, καλή εβδομάδα, καλό μήνα, Χρόνια σας Πολλά, και Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος, Χριστός Ανέστη - Αληθώς...

Ο Μεγάλος Αδελφός έχει ήδη πιάσει δουλειά!Να αντισταθούμε επειγόντως πριν είναι πολύ αργά...

του Γιώργου Μητραλιά

Αποκορύφωμα της περιπλάνησης της Ολυμπιακής Φλόγας στη Γαλλία ήταν η συνάντησή της με μια «αντιστασιακή 102 ετών», που προβλήθηκε δεόντως από τα ΜΜΕ της χώρας, τα οποία δεν δίστασαν να την θεωρήσουν κάτι σαν αποθέωση των ανθρωπιστικών και ειρηνιστικών αρετών αυτής της περιλάλητης φλόγας. Πόσο μάλλον που η ηλικιωμένη αυτή κυρία, κατά τα άλλα πολύ συμπαθής, δήλωσε ότι ήθελε να μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα «στο όνομα των αξιών της φιλίας μεταξύ των λαών που η ίδια υπερασπίστηκε στη διάρκεια της Αντίστασης». Προφανώς, η ηλικιωμένη μαχήτρια της Αντίστασης, όπως και η πλειοψηφία των συμπατριωτών της, θα έτρεφε διαμετρικά αντίθετα αισθήματα, αν οι αρχές και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τους δεν της είχαν αποκρύψει την φοβερή αλήθεια, αν της είχαν εξηγήσει ότι αυτή η ολυμπιακή φλόγα ήταν εφεύρεση του Γιόζεφ Γκέμπελς, ενός από τους μεγαλύτερους εγκληματίες στην ιστορία της ανθρωπότητας, ότι η πρώτη διαδρομή της προετοίμασε το δρόμο για το Δεύτερο Παγκόσμιο Μακελειό διαγράφοντας τα όρια του μελλοντικού Τρίτου Ράιχ, και ότι το σημερινό Ολυμπιακό τσίρκο έλκει την καταγωγή του από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου (1936) του θριαμβεύοντα ναζισμού... (1)

Το συμπέρασμα τρομάζει: αυτό που έπρεπε να είναι σύμβολο του ρατσισμού, του σοβινισμού, του σκοταδισμού και της πιο ακραίας εξοντωτικής βαρβαρότητας, πλασάρεται τώρα σαν σύμβολο ... του ανθρωπισμού, της φιλίας μεταξύ των λαών και του φιλειρηνισμού! Με λίγα λόγια, βυθιζόμαστε ήδη σε μια εφιαλτική πραγματικότητα που θυμίζει εκείνη που περιγράφει ο Τζορτζ Όργουελ στο μεγαλοφυές του «1984», εκεί όπου «ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη».

Πράγματι, όλα δείχνουν ότι αυτή η οργουελική Newspeak (νέα γλώσσα) εξαπλώνεται σαν πυρκαγιά και ότι κάνει σχολή μεταξύ των νεοφιλελεύθερων κυβερνητών μας όλων των “ευαισθησιών” και αποχρώσεων. Πάρτε, για παράδειγμα, τον ίδιο τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, όταν επιμένει να δηλώνει ότι... «δεν υπήρξαν νικητές» στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, υπαινισσόμενος έτσι ότι οι 160 βουλευτές που εξέλεξε το κόμμα του ή οι 143 της ακροδεξιάς ισούνται με τους 195 εκλεγμένους βουλευτές του Νέου Λαϊκού Μετώπου (NFP). Και αυτό παρά το γεγονός ότι ο κ. Μακρόν υπέστη τρεις συντριπτικές εκλογικές ήττες σε διάστημα λίγων εβδομάδων και ότι η ενωμένη αριστερά του Εθνικού Λαϊκού Κόμματος προηγείται καθαρά όλων των άλλων, βελτιώνοντας μάλιστα σημαντικά την κοινοβουλευτική της εκπροσώπηση. Και γιατί όλα αυτά; Μα, απλούστατα για να αρνηθεί στο NFP το δικαίωμά του να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση ως νικητής των εκλογών και ως η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη, γεγονός που θα επιτρέψει στον κ. Μακρόν να συνεχίσει να κυβερνά σαν να μην έχει συμβεί απολύτως τίποτα. Συμπέρασμα: 160=195 και αλίμονο σε εκείνους που πιστεύουν το αντίθετο…

Όπως, για παράδειγμα, εκείνοι που επιμένουν να πιστεύουν ότι η καταγγελία του γενοκτόνου Νετανιάχου δεν είναι αντισημιτισμός. Κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για... αντισημιτισμό και «υπεράσπιση της τρομοκρατίας» και να λιντσαριστούν δημοσίως από το γαλλικό πολιτικό κατεστημένο, τα ΜΜΕ του και κυρίως από διάσημους... αντιρατσιστές και ανθρωπιστές, όπως οι ηγέτες και βουλευτές αυτού του ακροδεξιού κόμματος που ιδρύθηκε από τα Waffen SS και άλλους διαβόητους βασανιστές (όπως ο πατήρ Λε Πεν), το Rassemblement Nationale. Όμως, προσοχή επειδή υπάρχουν και χειρότερα: μόλις γίναμε μάρτυρες της γέννησης στη Γαλλία (αλλά και στη Γερμανία και αλλού) μιας πραγματικής «αστυνομίας της σκέψης» (της περίφημης οργουελικής Thought Police), που φτάνει να υποχρεώνει τους «κατηγορούμενους» να παρουσιαστούν ενώπιον της και που ανοίγει δικαστικές έρευνες για « υπεράσπιση της τρομοκρατίας» και «ενθάρρυνση του αντισημιτισμού» ακόμη και εναντίον ηγετών και βουλευτών της αντιπολίτευσης, που τόλμησαν να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στα θύματα της γενοκτονίας των Παλαιστινίων στη Γάζα και να καταγγείλουν τους ισραηλινούς γενοκτόνους, οι οποίοι εξάλλου καταζητούνται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας!

Αλλά αυτοί οι διάσημοι ρατσιστές και λοιποί πατενταρισμένοι αντισημίτες, που πρωτοστατούν σήμερα στο κυνήγι των υποτιθέμενων «αντισημιτών» της Αριστεράς, δεν είναι μόνο Γάλλοι. Βρίσκονται παντού, σχηματίζοντας ένα δίκτυο, αν όχι μια υπό διαμόρφωση Φαιά Διεθνή, και στις τάξεις τους περιλαμβάνονται ηγετικές προσωπικότητες γνωστές για τον... ανθρωπισμό τους, όπως ο Ούγγρος πρωθυπουργός Ορμπάν, οι πρώην πρόεδροι των ΗΠΑ και της Βραζιλίας Τραμπ και Μπολσονάρο, ο Ινδός πρωθυπουργός Μόντι, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Μελόνι και ο υπουργός της Σαλβίνι, και δεκάδες άλλοι με ανάλογα “προσόντα”. Με λίγα λόγια, ο κόσμος ανάποδα...(2)

Ακριβώς αυτόν τον ανάποδο κόσμο προσπαθούν να μας κάνουν να αποδεχτούμε τα ΜΜΕ (με επικεφαλής τα γαλλικά), όταν εγκαθιδρύουν και διαιωνίζουν μέρα με τη μέρα τη νέα ιεραρχία των «αξιών» τους, πράγμα που σημαίνει, για παράδειγμα, ότι επί μήνες δεν λένε και δεν δείχνουν απολύτως τίποτα για τις καθημερινές εκατόμβες των Παλαιστινίων αμάχων που σκοτώνει ή μάλλον σφαγιάζει το Ισραήλ στη Γάζα. Επιπλέον, στις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που καταδέχονται να αφιερώσουν λίγα δευτερόλεπτα σε αυτούς τους δύστυχους διπλά, τριπλά και τετραπλά μάρτυρες, εξακολουθούν να χρησιμοποιούν λέξεις και εκφράσεις βγαλμένες κατευθείαν από την οργουελική «Newspeak»: δεν γίνονται ποτέ βομβαρδισμοί, παρά μόνο... «πλήγματα», συνήθως μυστηριώδους και απροσδιόριστης προέλευσης, που στοχεύουν μόνιμα ηγέτες της Χαμάς και άλλους “τρομοκράτες”. Και όσο για τα ανυπεράσπιστα θύματα αυτών των «πληγμάτων», τα οποία στην πραγματικότητα δεν παρά είναι απλές ασκήσεις σκοποβολής, δεν θα έπρεπε να παραπονούνται, καθώς τα σπίτια, οι πόλεις και τα προσφυγικά στρατόπεδα τους φιλοξενούν μόνιμα “τρομοκράτες”, και το Ισραήλ δεν κάνει τίποτα άλλο από να «αμύνεται».

Δεν είναι λοιπόν καθόλου αδιάφορο να μάθουμε ότι τη μοναδική φορά που ένας από αυτούς τους «ανθρωπιστές» που μας κυβερνούν, τόλμησε να πει την αλήθεια, λογοκρίθηκε πάραυτα και από τους μεν και από τους δε, και από τους άνευ όρων υποστηρικτές του Ισραήλ που μακελεύει τους Παλαιστίνιους και από τους φίλους και συμπαθούντες της Ρωσίας του κ. Πούτιν που μακελεύει τους Ουκρανούς. Πρόκειται για το δεξί χέρι του κ. Πούτιν και μόνιμο υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, τον Σεργκέι Λαβρόφ, που ξεκαθάρισε όχι μόνο ότι « Το Ισραήλ έχει παρόμοιους στόχους με τη Ρωσία»!, αλλά και εξήγησε ότι «οι στόχοι που έχει θέσει το Ισραήλ στην υπό εξέλιξη εκστρατεία του (...), δηλαδή « ότι η Χαμάς πρέπει να καταστραφεί στο σύνολό της » και « ότι ο εξτρεμισμός πρέπει να εξαλειφθεί στη Γάζα ».. « μοιάζουν παρόμοιοι με την "αποστρατιωτικοποίηση" και την "αποναζιστικοποίηση", που επιδιώκει η Μόσχα στην Ουκρανία από την έναρξη της επίθεσης τον Φεβρουάριο του 2022 »(3) Αυτές οι πολύ διδακτικές δηλώσεις του κ. Λαβρόφ, οι οποίες κανονικά θα ήταν πρωτοσέλιδα στα διεθνή ΜΜΕ, έχουν ωστόσο πλήρως αγνοηθεί και αντιμετωπιστεί με μια πολύ εύγλωττη σιωπή, και τα ελάχιστα (όχι περισσότερα από 2-3) άρθρα που τις έχουν αναφέρει, έχουν λογοκριθεί...κοινή συναινέσει (!) από τους μεν και από τους δε, όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά σε όλο τον κόσμο! Και αυτό που είναι ακόμα πιο αποκρουστικό είναι ότι έχουν λογοκριθεί και από την Αριστερά, καθώς υπάρχει μόνο μια μειοψηφία αυτής της διεθνούς Αριστεράς που έχει το θάρρος να πει και να κάνει αυτό που θα έπρεπε να είναι το πιο στοιχειώδες καθήκον κάθε αριστερού: να τάσσεται χωρίς μισόλογα και χωρίς ιδιοτελείς ψευτο-φιλειρηνισμούς, στο πλευρό τόσο των Παλαιστινίων όσο και των Ουκρανών μέχρι την τελική τους νίκη ενάντια στους Ρώσους και Ισραηλινούς καταπιεστές και μακελάρηδες τους!...

Να λοιπόν που κλείνουμε το κείμενο με αυτούς τους ψευτο-φιλειρηνισμούς που, στις μέρες μας, αποτελούν σήμα κατατεθέν όλων εκείνων που διεξάγουν, προετοιμάζουν ή υποστηρίζουν τον πόλεμο χωρίς να τολμούν να το πουν ανοιχτά. Και πριν απ' όλα, τους πολέμους στην Ουκρανία και στην Παλαιστίνη, όπου πρεσβεύουν μια ανάπηρη «ειρήνη» στην οποία ο επιτιθέμενος εισβολέας ούτε υποχρεώνεται να εγκαταλείψει τα κατακτημένα εδάφη ούτε τιμωρείται για τα εγκλήματά του. Στην πραγματικότητα, η «ειρήνη» τους μοιάζει να βγαίνει κατευθείαν από την οργουελιανή “Νέα Γλώσσα”, τόσο επειδή ισοδυναμεί με επιβράβευση του πολέμου και με ενθάρρυνση όλων εκείνων που θα ήθελαν να κάνουν πόλεμο, όσο και επειδή μας εθίζει στο γεγονός ότι το δίκαιο του ισχυρότερου πρέπει να γίνει ο κανόνας που διέπει τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Δυστυχώς, ο σημερινός κόσμος αρχίζει να μοιάζει όλο και περισσότερο με τον δυστοπικό κόσμο που δημιούργησε ο Όργουελ πριν από 76 χρόνια, για να μας προειδοποιήσει για το τι μας περιμένει αν δεν αντιδράσουμε έγκαιρα σε όσους οραματίζονται έναν εφιαλτικό κόσμο όπου θα βασιλεύει η απολυταρχία των κλώνων του Μεγάλου Αδελφού. Στο χέρι μας λοιπόν να αντιδράσουμε και να αντισταθούμε…

Σημειώσεις

1. Βλέπε το άρθρο “Ως πότε η μεγάλη ιστορική απάτη της “Ολυμπιακής φλόγας;”: https://www.contra-xreos.gr/index.php/arthra/os-pote-i-megali-istoriki-apati-tis-olympiakis-flogas-24

2. "Όταν ο Αϊνστάιν αποκαλούσε “φασίστες” αυτούς που κυβερνούν τώρα το Ισραήλ..."

https://www.contra-xreos.gr/index.php/arthra/otan-o-ainstein-apokaloyse-fasistes-aytoys-pou-kyvernoyn-tora-to-israil-3

3. Βλέπε το κείμενο “Ο Σεργκέι Λαβρόφ, ΥΠΕΞ της Ρωσίας, δηλώνει:

«Το Ισραήλ έχει παρόμοιους στόχους με τη Ρωσία»! https://www.contra-xreos.gr/index.php/arthra/to-israil-exei-paromoious-stohous-me-ti-rosia

Μετάφραση από τα γαλλικά

Πηγή:contra-xreos

Τα σκοτεινά χρόνια φέρνουν και τις φωτισμένες ηγεσίες - πρωτοπορίες κάποια στιγμή

Ο λόγος που το σύστημα της πλουτοκρατίας, παλιάς και νέας, αποφάσισε την κοινωνική συντέλεια σε όλους τους τομείς δεν έχει αλλάξει καθόλου, παραμένει ο ίδιος μ’ αυτόν της προπολεμικής και της μεταπολεμικής περιόδου.Είναι η εντυπωσιακή άνοδος της ταξικής πάλης των προοδευτικών ατόμων μέσα απ’ τους λαούς.Δεν μπορούν να το χωνέψουν οι πλουτοκράτες του μηδενισμού ότι η σοσιαλιστική προοπτική εμφανίζεται ξανά και ξανά.Η πάλη για το καλύτερο είναι η πιο βαθιά ρίζα στα κίνητρα του ανθρώπου.Ποτέ δεν παρατηρούν τον κόσμο όπως είναι ή τουλάχιστον καθώς τον υπονομεύουν.Φαίνεται στις επιθετικές “χάϊ τεκ” διαφημίσεις των πολυεθνικών, με τη βιομηχανική και ψηφιακή βαρβαρότητα των ορδών της ψευδαίσθησης/ γκλαμουριάς πάνω στα ερείπια της Ανθρώπινης και της Φυσικής τάξης που προκαλούν.Επίσης φαίνεται και στους εξαγορασμένους και άκρως φαντασμένους έως και υπεύθυνους για τα μαύρα μηνύματα τρόμου των Μέσων Ενημέρωσης προς τη δοκιμαζόμενη κοινωνία που πληρώνει ακριβά τους κύκλους των αυταπατών της.Οι πλουτοκράτες ζουν σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει γι’ αυτό και προσπαθούν να καταστρέψουν οτιδήποτε πραγματικό υπάρχει μήπως και υπάρξουν.Αυτό δεν γίνεται ούτε κατά διάνοια.Μόνο οι κινήσεις των κοινωνικών μαζών από άτομα κοινωνικοποιημένα και σε στάση ζωής από καιρό καθορίζουν τι θα υπάρξει και τι όχι διαλεκτικά, ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ, κάτω από την επιφάνεια (σύμφωνα και με την εποχή μιας ορισμένης περιόδου αναγκαίας αλλαγής όπως η τωρινή), ετοιμάζονται για μια φοβερή αντεπίθεση ενάντια στον πολύπλευρο πόλεμο που δέχονται απ’ το “αόρατο” χέρι της διεθνούς πανούκλας της οικονομίας της αγοράς μέσω της πώλησης των κοινών αγαθών ΚΑΙ της κοινής επίγειας ζωής!

Πρώτη δημοσίευση Οκτώβριος 2020 

με μικρές προσθήκες.

Το κείμενο είναι εμπνευσμένο από τις καταστάσεις του Γιάννη Αντετοκούνμπο και του Μίλτου Τεντόγλου

Μπορεί να διανοηθεί κάποιος τί σημαίνει να αποκτήσει ένας άνθρωπος μεγάλη δημοσιότητα, όταν κάποτε ήταν στα τάρταρα των ταξικών και φυλετικών διακρίσεων; Σημαίνει μια πραγματική καταστροφή στην ουσία..Το λέω γιατί η δημοσιότητα δεν είναι καθόλου δημοφιλία.Το αντίθετο...Η δημοσιότητα από τότε που έγινε συστηματικά προπαγανδιστικός μηχανισμός "μεταποιήθηκε" σε εμπόρευμα για αυτούς που την προωθούν με σκοπό τα κέρδη τα πολιτικά και τα οικονομικά.Υπάρχει επίσης και το στρατηγικό-βασικό κέρδος για όλα τα κέρδη, της απόσπασης και της διάσπασης από και προς το κοινωνικό σύνολο.Από τη στιγμή που γίνεται εμπόρευμα το ταλέντο ενός ανθρώπου, η ζωή του ανήκει στη βάρβαρη καθημερινή έκθεση των ειδώλων και των χορηγών.Ευτυχία είναι μόνο η φυσική αποδοχή με αποδοχές ανεκτίμητες.Όλα τ' άλλα είναι μια φρικτή υποκρισία την οποία την βλέπουμε κάθε μέρα καρέ-καρέ από την άνοδο μέχρι την πτώση των διάσημων εργαζομένων που δημιουργούν τα ασύλληπτα κέρδη για τη χρηματιστική ελίτ.Αν υπάρχουν χαρούμενοι διάσημοι, αυτό είναι τάλε κουάλε με τη χαρά του γελαστού άσημου βολεμένου.Δε κρατάει όμως ούτε κι αυτή η χαζοχαρά λόγω των συγκρούσεων για τα αντικρουόμενα συμφερόντα στις παραγωγικές και ιδιοκτησιακές σχέσεις σε όλους τους τομείς της παραγωγής και της κοινωνίας, από το "αόρατο" χέρι των παγκόσμιων αγορών ανά τακτά χρονικά διαστήματα και μέσα από τις φούσκες που σκάνε της σαρωτικής καπιταλιστικής παραοικονομίας από ένα σημείο και μετά.Ο απολογισμός είναι αμείλικτος: Με το λεγόμενο ντόμινο και την αβεβαιότητα μιας παρατεταμένης οικονομικής και πολιτικής κρίσης, όλα οδηγούνται αργά ή γρήγορα στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στην καταστροφή μεγάλων τμημάτων των παραγωγικών δυνάμεων (δηλαδή των εργαζομένων), που στέκονται εμπόδιο με τις διεκδικήσεις και τους αγώνες τους ενάντια στις "νέες" ληστρικές "επενδύσεις" που φέρνουν νέα κερδοφορία και "σταθεροποίηση" της εκμετάλλευσης.Έτσι, μια νέα φουρνιά άσημων και διάσημων εργαζομένων, εντελώς διασπασμένων θα ξεκινήσουν να παράγουν αδιάσπαστα καινούργια υπεραξία-δωρεάν εργασία και παράταση ενός προ πολλού ξεπερασμένου στάτους κβο.

Όσα δεν φτάνει η αλεπού 

τα κάνει κρεμαστάρια θα πει 

ο είρων/βλαξ...είσαι μειονέκτης.

Και του λες ... άντε ρε πήγαινε να δεις 

αν έρχομαι παπαγάλε ή πακαγάλε☺

Έχετε δει τον ελαφοκυνηγό; ε, κάπως έτσι είμαστε.Πότε τα χάνουμε, πότε τα βρίσκουμε

Στου κουφού την πόρτα, στου κιοτή και στου ζηλιάρη, όσο θέλεις βρόντα........

Η μικρομεσαία τάξη δε λέει να κατανοήσει ότι για την ταξική πόλωση δεν φταίνε οι αγώνες της εργατικής τάξης και η ταξική πάλη, αλλά τα ίδια τα μικρομεσαία στρώματα που πίστεψαν και πιστεύουν ακόμη πολύ φανατικά πως ανήκουν σε μια κοινωνική τάξη η οποία πέραν του ότι δεν υπάρχει στην ουσία, ανέκαθεν χρησιμοποιείται ως γέφυρα (που συνεχώς γκρεμίζεται και ξαναχτίζεται) από την αστική τάξη για μια προσωρινή ισορροπία στην κύρια σύγκρουσή της με την εργατική τάξη...

Αυτά τα λίγα... γιατί πολλοί και πολλές από αυτό το ψεύτικο κοινωνικό status (της μικρομεσαίας τάξης που έχασε πολλά όπως πάντα συμβαίνει) γράφουν εξυπνάδες και μπηχτές για όσους και όσες αγωνίζονται με τους κλασικούς τρόπους και όχι με τους μεταμοντέρνους που πραγματικά "σφύζουν" από απαράδεκτη απαισιοδοξία και παράδοση...Και κάτι ακόμη: Αυτοί που κοιτούν έντονα με απέχθεια ή με αδιάκριτη διερεύνηση, έχουν τον φασισμό μέσα τους χωρίς καν να τον "αντιλαμβάνονται".Είναι το είδος εκείνο του ενστικτώδους φασισμού (το γνωστό στους ειλικρινείς ανθρώπους με αξιοπρέπεια να το κατανοούν και να το λένε, δυστυχώς πολλοί λίγοι), που γεννάει τον φασισμό του φιδιού που χρησιμοποιεί η πλουτοκρατία...

Συγγνώμη επίσης που κάποιους σας διέγραψα από το fb, αλλά, πόσο ακόμη να σας άντεχα που δεν μ' αντέχετε με τίποτα πια; Είπα να απαντήσω επιτέλους στην απρέπρεια αυτής της χρόνιας κι απαράδεκτης σιωπής.Η σιωπή σας προς απάντησή μου δεν εννοούσατε; Ήρθε λοιπόν το πλήρωμα του Χρόνου, η ώρα να σας απαντήσω και γω σε αυτήν την εξωφρενική και απάνθρωπη σιωπή αναλόγως... έλεος, δεν κάνετε για τίποτα!

Μόνο του εναντίον όλων

Είναι ξεκάθαρο ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας αγωνίζεται για να επιβιώσει χωρίς όμως να το καταφέρνει.Ο λόγος είναι πάρα πολύ απλός.Αναγκάζεται να φτάσει στους γενικευμένους πολέμους και τον ολοκληρωτικό αυταρχισμό σε επίπεδα "μη αποδεκτά" στον 21ο αιώνα της ψηφιακής διασύνδεσης!Βρίσκεται στην κατάσταση που έχουν προβλέψει με ακρίβεια οι κλασικοί του επιστημονικού σοσιαλισμού/κομμουνισμού.Δηλαδή, καταρρέει από τις εσωτερικές του αντιφάσεις, οι οποίες, δεν άλλαξαν σε γενικές γραμμές.Το έχει περάσει 2 με 3 φορές στο παρελθόν και ξανάρχιζε υποτίθεται απ' την αρχή.Νόμιζε, διότι μόνο η Φύση μπορεί να το κάνει αυτό και μόνο αυτή είναι ρεαλιστική.Τώρα μιλούν τα πραγματικά του όρια που χτυπούν πάνω στον τεράστιο πληθυσμό των ανθρώπων που διεκδικούν τη ζωή και την εξέλιξή τους και στην ολοένα και πιο πολύ μη αναστρέψιμη βλάβη της ατμόσφαιρας (που επέφερε το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα με την άνευ λόγου επιζήμια υλική παραγωγή σε μαζική υπερκλίμακα για να κοιμίζει τους πολίτες), μόνο και μόνο για το κέρδος που φέρνει την προσωρινή κυριαρχία.Δεν έχει καμία επιλογή, πρέπει να αποχωρήσει από τη σκηνή της Ιστορίας.Βέβαια σιγά μην το κάνει.Μόνο οι αγώνες των πολλών θα το αναγκάσουν!

Είναι συνωμοσιολογία το πώς λειτουργεί ο ύστερος καπιταλισμός; Το είπαν καθαρά, δεν υπάρχει εναλλακτική όλα αυτά τα χρόνια

Η δική μου θεώρηση για τις Γαλλικές εκλογές του Β' γύρου, φαίνεται συνωμοσιολογική εκ πρώτης, όμως εάν το εξηγήσω λίγο μπορεί να γίνει κατανοητό.Η αλήθεια είναι ότι παρατηρώ τα πολιτικά πράγματα διαφορετικά.Δεν είμαι κομφορμιστής και δεν το έχω σπουδάσει το θέμα στη συστηματική, συστημική-καθεστωτική εκπαίδευση.Ευτυχώς, γιατί ο νους καίγεται! Και εξηγούμαι.Δεν κοιτάω τα αστικά προγνωστικά ποσοστά και τα αποτελέσματα παρά επιδερμικά και δεν δίνω σημασία στις εκλογικίστικες κουζίνες τόσο πολύ, αφού μαγειρεύονται από τις ελίτ του πλούτου για τον πλούτο.Δεν πρόκειται για λαϊκή κουζίνα.Η Μαρίν Λεπέν "υποτίθεται" ότι ήταν η μεγάλη νικήτρια του Α' γύρου και ο μεγάλος χαμένος, ο Εμμανουέλ Μακρόν που ήταν όντως ο σούπερ χαμένος και εδώ που τα λέμε άργησε.Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν παρουσιάστηκε κι αυτός ως "νικητής" (και σωστά) αφού κατάφερε με τον συνασπισμό του Νέου Λαϊκού Μετώπου, μια συμμαχία ad hoc αριστερών κομμάτων και αγωνιστών, να ξεπεράσει για πρώτη φορά τη σκληρή νεοφιλελεύθερη Γαλλική Κυβέρνηση που επικρατούσε όλα αυτά τα χρόνια των μνημονιακών σεισμικών αλλαγών από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.Το φαινόμενο της Λεπέν με το κόμμα της Εθνικής Συσπείρωσης (RN) είναι πασίγνωστο ότι είναι ακροδεξιό με φασιστικό παρελθόν (ο πατέρας της είναι ο Ζαν Μαρίν Λεπέν, πολιτικός και αρνητής του ολοκαυτώματος των Εβραίων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο), που προωθήθηκε με κάποιες "σοβαρές αλλαγές" για να φαίνεται το κόμμα της πιο ελκυστικό στις μικροαστικές και εργατικές λούμπεν μάζες την κατάλληλη στιγμή, από την μεγαλοαστική τάξη όλα αυτά τα ζοφερά χρόνια των μεγάλων εξεγερσιακών κινημάτων της μαχητικής γαλλικής κοινωνίας.Ο στόχος ήταν να υπάρχει ένα σκιάχτρο κατά της Αριστεράς και των αληθινών δημοκρατικών πολιτών και κατά της ταξικής πάλης που ακολουθεί από τα κάτω.Ο ατμός που συγκεντρώθηκε στο κιβώτιο των εμβόλων από αυτή τη χρόνια κοινωνική πόλωση εξαιτίας της απόλυτης καταστροφής του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών και μικροαστικών στρωμάτων, όπως κι έγινε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, από κάπου έπρεπε να βγει και αυτή η ώρα έχει φθάσει.Έτσι, αφού το έδαφος στρώθηκε μετά βαΐων και κλάδων για το κόμμα της Εθνικής Συσπείρωσης όλα τα προηγούμενα χρόνια, πήρε την πρώτη θέση σε ψήφους.Αυτό ήθελε και η κυρίαρχη αστική τάξη και δεν ήταν καθόλου δύσκολο, αφού την τέχνη της χειραγώγησης της κοινωνίας την ελέγχει απόλυτα και την ξέρει καλά.Ο Μακρόν δεν είναι πολιτικός, αλλά άνθρωπος των τραπεζών και των αγορών.Έβγαλε τη δουλειά.Ο Μελανσόν από την άλλη ήταν το ίδιο αναμενόμενο σε αυτή τη φάση να βγει ο δεύτερος "νικητής".Όμως εδώ, στη συνέχεια έχουμε ένα ξεκάθαρο παράδοξο.Ο Β' γύρος φαίνεται πολύ αμαρτωλός -τηρουμένων των αναλογιών- μοιάζει πολύ με το παράδοξο αποτέλεσμα στη χώρα μας όπου ο Μητσοτάκης πήρε το ξακουστό 41% μετά από μια τετραετία ολοκληρωτικής καταστροφής του κοινωνικού ιστού και σε συνθήκες εγκλεισμού λόγω πανδημίας.Τι θέλω να πω; Όσοι άνθρωποι και να κινητοποιήθηκαν στον δεύτερο γύρο των Γαλλικών εκλογών υπό τον φόβο να μην έρθει στο μέγαρο των Ηλυσίων της Γαλλικής Δημοκρατίας η Ακροδεξιά Κυβέρνηση της Λεπέν, δεν μπορεί να εξηγήσει με λογικά εκλογικά αποτελέσματα, την πτώσης της από την πρώτη θέση, στην τρίτη θέση λες και είναι ένας  μοχλός που απλά κατεβάστηκε από πάνω κάτω! Με οποιοδήποτε τερτίπι, μονοεδρικό ή πολυεδρικό, μειοψηφικό ή πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα σε πραγματικά ελεύθερες δημοκρατικές εκλογές δε γίνονται από την μια στιγμή στην άλλη αυτές οι ανατροπές, δεν είναι ποδόσφαιρο οι εκλογές.Ή μήπως είναι;Το αποτέλεσμα, μοιάζει εξωφρενικά όπως παίρνονται οι πολιτικές και οι οικονομικές αποφάσεις τα τελευταία 15 χρόνια του επιθετικού νεοφιλελευθερισμού.Με την μετατροπή των λαϊκών αποφάσεων, του Όχι σε Ναι έτσι απλά με μια μονοκοντυλιά, με το 41% αλλά με το 25% στην πραγματικότητα να κυβερνά ένας πρωθυπουργός ΚΑΙ με τους εκλεγμένους πρωθυπουργούς που εκδιώχθηκαν αντισυνταγματικά άρον- άρον από την θέση τους, λόγω δανειακών υποχρεώσεων των γνωστών μνημονιακών συμβάσεων και της δημοσιονομικής επιτήρησης των δανειστών για τα επόμενα εξήντα χρόνια σε ολόκληρο τον Σταυρό του Νότου για ακόμα μια φορά.Και στις καλές εποχές, η Αστική Δημοκρατία είχε τεράστια κενά στις εκλογές.Σήμερα δεν εξασφαλίζεται ούτε η ελάχιστη αξιοπιστία για το αδιάβλητο του εκλογικού αποτελέσματος όταν αυτοί που μας κυβερνούν οικονομικά και πολιτικά μας έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο.Κάθε γνήσιος και ανιδιοτελής δημοκράτης και αριστερός το γνωρίζει καλά και υποφέρει.Και σε καμία περίπτωση δεν κοροϊδεύει τον εαυτό του αλλά ούτε και τους συνανθρώπους του!