Υπάρχουμε μόνο όταν ενδιαφερόμαστε για όλα

Παλιά ειπώθηκε το σαιξπηρικό ερωτηματικό δίλημμα: ύπαρξη ή ανυπαρξία; Το γνωστό σε όλους "να ζει κανείς ή να μη ζει;" Τώρα πηγαίνει αυτό: ενδιαφέρον ή αδιαφορία;  "Να νοιάζομαι ή να μη νοιάζομαι"; Η σύντομη μέχρι τώρα καταγεγραμμένη Ιστορία, δείχνει ότι η ύπαρξη και το ενδιαφέρον αλληλεπιδρούν μακροπρόθεσμα εξελικτικά παρ' όλα τα εμπόδια.Αν ήταν αλλιώς θα βρισκόμασταν ακόμη στην παλαιολιθική εποχή.Η αλήθεια όμως είναι ότι έχουμε καθυστερήσει σοβαρά εξαιτίας της υψηλής κομπλεξοκρατίας που δε λέει να ανοίξει το δρόμο στις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα, να έχει προκληθεί οικολογική ζημιά με απρόβλεπτες συνέπειες.Σε τελική ανάλυση στο λίκνο της ζωής.Εάν καταστραφεί το λίκνο; Υπάρχει ένα ωραίο ντοκιμαντέρ με τίτλο "η αναζήτηση της αιωνιότητας" από το National Geographic του 1982.Ο πρώτος μεγάλος πολιτισμός της αρχαίας Αιγύπτου, αναζητούσε την αιωνιότητα για την εξήγηση του φαινομένου της ζωής.Ήταν μια μορφή πρώιμης συνείδησης και μιας υπερανάγκης εξήγησης.Και 'μεις με τη σειρά μας τί πάθαμε ξεπερνώντας τον μυστικισμό των προηγούμενων; Επειδή ως σύγχρονοι "μάθαμε" ότι υπάρχουν γαλαξίες επί γαλαξιών ατέλειωτοι και αποστάσεις έτη φωτός άφταστες, σταματάμε την αναζήτηση και την εξέλιξη;... Κι άμα σταματούσαν και οι πρώτοι άνθρωποι να εξερευνούν; Και μόνο που το "μάθαμε" συνιστά μια αρχή για μια άλλη εποχή...!Ευτυχώς η εξελισσόμενη σοσιαλιστική θεωρία το συνοψίζει τέλεια: Σοσιαλισμός ή εξαφάνιση.

Η ανθρωπότητα δε σηκώνει άλλο σκοτάδι

Στον 19ο αιώνα, ο Κάρολος Δαρβίνος, ο σπουδαίος φυσιοδίφης που έγραψε για την "καταγωγή των ειδών" έλεγε ότι η Φύση είναι ένα χάος ευχαρίστησης.Που σημαίνει ότι η μελέτη της, αποτελεί το πιο σπουδαίο πράγμα για τον άνθρωπο και την εξέλιξή του.Βέβαια είχε όλα τα υλικά μέσα να το κατανοήσει σε μια εποχή όπου η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων, ζούσε ακόμη σε φρικτές συνθήκες (κι ας υπήρξαν και οι διαφωτιστές του 18ου αιώνα φωτίζοντας τα πολλά σκοτεινά κακώς κείμενα), που περιγράφονται από συγκαιρινούς του, πολλούς επαναστάτες συγγραφείς που είχαν την πολυτέλεια της απερίσπαστης παρατήρησης με λογοτεχνικό/ποιητικό, ψυχολογικό ή κοινωνικό και πολιτικό πρίσμα.Για παράδειγμα ο Κάρολος Ντίκενς ή ο Βίκτωρ Ουγκώ, Ο Ρήγας Φεραίος που μαρτύρησε και που ήταν πιο μπροστά από την εποχή του, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ανδρέας Κάλβος για τη χώρα μας ή ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς για τον κόσμο ολόκληρο.Και παρότι είχαν τα μέσα να ζήσουν απλά και ωραία, δηλαδή να ζούνε μέσα στις ανέσεις και στα σκανδαλώδη κουτσομπολιά, επέλεξαν να πουν Όχι, γιατί απλά ήταν σωστοί άνθρωποι και συμπονετικοί (και ήθελαν και μπορούσαν να το κάνουν) για όλα τα άσκοπα δεινά των ανθρώπων.Ένας Θεός μόνο ξέρει το πραγματικό τίμημα που πλήρωσαν για να μας δείξουν το δρόμο ανάμεσά τους και πολλοί άλλοι πριν και μετά.Επέλεξα να αναφερθώ στους συγκεκριμένους ριζοσπάστες διανοητές του 19ου αιώνα που κατά τη δική μου ανάλυση είναι ο 2ος και πιο ολοκληρωμένος διαφωτισμός.Τι θέλω να πω; Ο κόσμος είναι απ' την αρχή του ένα σχετικό χάος και η άγνοια το μετατρέπει σε απόλυτο.Καλούμαστε λοιπόν να το βάλουμε σε μια επιστημονική τάξη που να αξίζει όμως να ζούμε και μάλιστα να συμμετέχουμε όλοι οι άνθρωποι, μαθαίνοντας καίριες γνώσεις που θα μας απομακρύνουν από το ατομικό μας παραλήρημα ή αν θέλετε πιο σωστά, από τις αδικίες που έχουμε υποστεί.Η αλληγορία του σπηλαίου* του Πλάτωνα είναι μια τέλεια αρχή για να δούμε τι μας αποκαλύπτει ο "δικός" μας φιλόσοφος για το πώς βλέπουμε τον κόσμο χωρίς να το γνωρίζουμε.Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος δρόμος, μακάρι να υπήρχε!...Και πολλές φορές να λέμε κιόλας, καλά που υπάρχει κι αυτός γιατί... δεν φαίνεται, αλλά όταν φανεί, θα ανοίξουν όλοι οι δρόμοι της πραγματικής εξέλιξης! Η εξέλιξη δεν είναι οι αγορές, ούτε ολόγυρά μας ο τρόμος...

*Τα είδωλα που βλέπουν οι άνθρωποι-δεσμώτες στο σπήλαιο χωρίς να βλέπουν ποιοί τα κινούν αντιστοιχούν στις απανωτές ειδήσεις της καταστροφής σαν την αποκάλυψη και στα αποχαυνωτικά και άκρως προσβλητικά προγράμματα, που στόχο έχουν να παραμείνουν καθηλωμένοι ώστε να μη δουν οι σύγχρονοι άνθρωποι ότι υπάρχει πραγματική ζωή έξω από το σύγχρονο τσιμεντένιο σπήλαιο.Ο ήλιος που συναντάει ένας απ' τους δεσμώτες όταν καταφέρνει και βγαίνει από το σπήλαιο, είναι η συνειδητοποίηση ότι ο κόσμος που του έδειχναν ήταν φτιαχτός.Με άλλα λόγια η Ιστορία για την εξέλιξη που πραγματικά προχωράει (δεν υπάρχει εξέλιξη όταν οι δεσμώτες δεν κατανοούνται μεταξύ τους), γράφεται όταν οι δεσμώτες συνειδητοποιούν τα δεσμά τους αγωνιζόμενοι να τα σπάσουν.

Πόλεμος και Πορνογραφία οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι είναι ο πόλεμος και η πορνογραφία του; Μια διαστροφή των δύο πρώτων δεκαετιών του νέου ανθρώπου, (δηλαδή μια απότομη μεταστροφή από την αγνότητα στην πονηριά και τη μοχθηρία των ακατανίκητων σκέψεων της γενετήσιας ορμής-λίμπιντο, που διαταράχθηκε από την έλλειψη-λειψών Ανθρώπινων Προτύπων και ανύπαρκτου κοινωνικού σχεδιασμού) από την καταπίεση των ενστίκτων σε αφύσικες κι απάνθρωπες συνθήκες και τη μετατροπή τους, στο αντίθετό τους σε ένα ελατήριο πολεμικών απωθημένων ορμέφυτων τάσεων που πλάθονται, σε συγκεκριμένες κοινωνικές και οικογενειακές λούμπεν και όχι μόνο συμπεριφορές σε λανθάνουσα (απαρατήρητη) κατάσταση.Όταν πια παρατηρηθεί, έχει γίνει η ζημιά.Το εκάστοτε οικονομικό σύστημα σπέρνει τους πειρασμούς που το ίδιο έχει φτιάξει για να καταστρέψει την κοινωνική συνοχή και το ζητούμενο κάθε ανθρώπου, την αρμονία και την αναζήτηση της "χαμένης" αγνότητας.Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε μόνιμη καταναγκαστική κατάσταση, σε δουλεία δηλαδή, όπως για παράδειγμα στην φτώχεια του και τον κατατρεγμό του από τις άρχουσες τάξεις, διαστρέφει αυτομάτως ό,τι πιο ευγενικό έχει μέσα του.Όπως ακριβώς κάνει και στον πόλεμο, βγάζει μόνο τα κακά, με ελάχιστες εξαιρέσεις.Από παιδί διαμορφώνεται με τα πρότυπα μιας καταναλωτικής μοναρχοαστικής μόδας, μιας νοσηρής και διαστροφικής εμπορευματοποίησης της εξεζητημένης ομορφιάς, που στόχο έχει να συνθλίψει την συγκροτημένη προσωπικότητα στο μέλλον, που, θα ξέρει τι πρέπει να κάνει.Κι αυτό γίνεται διότι οι άρπαγες φοβούνται την πτώση τους από τέτοιες προσωπικότητες ολοκληρωμένες.Δεν είναι τυχαίο που την παιδεία δεν την αφήνουν ν' αγιάσει όπως κι όλους τους κοινωνικούς θεσμούς.Για αυτό λοιπόν, η συντροφική ευτυχία και η οικογένεια στην κατάσταση της δουλείας  δεν μπορούν ούτε στο ελάχιστο να σταθούν.Γίνεται της τρελής, πουλάει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.Ως συνέπεια όλων αυτών, το μόνο που αναπτύσσεται είναι ο εφιάλτης που κάθε βράδυ βλέπει ο ολιγάρχης, ζούμε λοιπόν τους εφιάλτες του...Ώρα λοιπόν για το όνειρο ενός καλύτερου κόσμου κι όχι ενός γελοίου-εφιαλτικού!

Κόσμε, για πόσο ακόμη θα ασχολείσαι με τη φρίκη, δε βαρέθηκες;...

Ο κανόνας λέει ότι οι εποχές οχλοκρατίας σε συνθήκες "σταύρωσον αυτόν" οδηγούν στην απόλυτη χειραγώγηση όλων, μυαλωμένων και μη.Τον γενικό Πόλεμο κατά των κοινωνιών τον βλέπετε ή ηδονίζεστε με τα εγκλήματα που είναι υπεύθυνο το εκμεταλλευτικό σύστημα της υποκρισίας; Κατάντια λέγεται πια αυτό...Οι άνθρωποι είμαστε κρίκος σε τούτη τη ζωή και μάλιστα ο πιο αδύναμος εξαιτίας της εφ' όρου ζωής αμάθειας που είναι το ίδιο πράγμα με τον αναλφαβητισμό!

Και μετά σου λεει δεν υπάρχει Αριστερά ή Δεξιά

Κάθε 30 με 40 χρόνια αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις για την διαχείριση της κοινωνίας, και, από τον καιρό που "εδραιώθηκε" και ανυψώθηκε η αξία των βιομηχανικών προϊόντων (τώρα και των ψηφιακών -4η βιομηχανική επανάσταση που λένε) σε βάρος της ανθρώπινης ύπαρξης στις αρχές του 19ου αιώνα και μετά, οι τακτικές στα εμπόδια των γενεών είναι πάνω-κάτω καθορισμένες.Σ' αυτήν την περίοδο (των 30-40 ετών) η νέα γενιά -υπό κανονικές συνθήκες- αναπτύσσεται, η μεσαία γενιά -υπό κανονικές συνθήκες- βρίσκεται στην ωριμότητα, ενώ η τρίτη γενιά -υπό κανονικές συνθήκες- ετοιμάζεται να ξεκουραστεί και να "απολαύσει" τους καρπούς της βιοπάλης.Αυτή ακριβώς την αλυσίδα της κοινωνικής αρμονίας και αλληλεγγύης σε κανονικές βάσεις δεν την θέλουν, την σπάνε συστηματικά ανάλογα με τις συνθήκες, γιατί το χάος είναι "ακίνδυνο", το πιο "αποτελεσματικό" εμπόδιο και "κερδοφόρο αιωνίως".Τουλάχιστον αυτό πιστεύουν, για να μην ανατραπούν από τις αδικίες που σπέρνουν στην ανθρωπότητα καθώς αγωνίζεται να απαλλαγεί από την βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.Είναι αλήθεια ότι η κοινωνία ευθύνεται για πολλά,  όμως η ευθύνη της ωχριά,  (δεν θα υπήρχαν ευθύνες σε μια κοινωνία αληθινή, θα ήταν όλα τα μέλη της υπεύθυνα) μπροστά στις συνειδητές αποφάσεις για την καταστροφή της από τους άρπαγες της ζωής.Τους αμετανόητους ματαιόδοξους της "αριστείας"...

Πώ πώ ντροπή!...

Με τα «μπούνια» στον πόλεμο: Παράδοση όπλων στην Ουκρανία από την Ελλάδα “παρουσία” της Προέδρου της Δημοκρατίας!

Είναι ανήκουστο  και πρωτοφανές η Προεδρία της Δημοκρατίας, ως θεσμός, αντί να λειτουργεί ως εγγυητής της Ειρήνης, να μεταβαίνει σε εμπόλεμη ζώνη προκειμένου να παραδοθεί στρατιωτικός – πολεμικός εξοπλισμός!

Με τον πλέον επίσημο τρόπο σηματοδοτείται η επικίνδυνη εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία, καθώς η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου βρίσκεται στο Κίεβο συνοδευόμενη από τον υπουργό Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο.

Η επίσκεψη συνδέεται με την άφιξη των ελληνικών BMP-1 στο ουκρανικό μέτωπο. Πρόκειται για Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) που αποσύρθηκαν από νησιά του Ανατολικού Αιγαίου (την αποστρατικοποίηση των οποίων ζητά η Άγκυρα) και στάλθηκαν στην κυβέρνηση Ζελένσκι, προκειμένου να τα παρατάξει ενάντια στις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η οποία θα έχει συνομιλίες με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, θέτει το θεσμό της Προεδρίας στην υπηρεσία της υλοποίησης των ευρωατλαντικών σχεδιασμών εμπλέκοντας ακόμα περισσότερο τη χώρα και το λαό στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη. 

Η παρουσία της Σακελλαροπούλου στην Ουκρανία για την παράδοση οπλικών συστημάτων αποτελεί συνέχιση της επικίνδυνης πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκης προς όφελος των συμφερόντων της άρχουσας τάξης με θύμα τον ελληνικό λαό. 

Πηγή: Ημεροδρόμος

Πόση γνώση και χρόνος χάνεται

Όσο "προχωράει" η τεχνολογική επιστήμη χωρίς την ανάπτυξη του απέραντου ανθρώπινου δυναμικού και μένει στάσιμη η κοινωνικοπολιτική και οικονομική, τόσο θα γίνεται ξεκάθαρο ότι οι ανακαλύψεις που χρειάζεται πάση θυσία το είδος μας θα μείνουν ανακάλυπτες.Ποιά είναι η πιο βασική; Πέραν της "ανακάλυψης" του "φαρμάκου" για την θεραπεία της μόνιμης άγνοιας και της απονιάς που χρειαζόμαστε για να απελευθερωθούν οι τεράστιες δυνατότητες όλων των ανθρώπων, υπάρχει και μια ανακάλυψη που εκκρεμεί ως μη εφικτή πλέον εξαιτίας της χρηματοδότησης μόνο για χλιδή και καλοπέραση των γνωστών κυνηγών του κέρδους από εδώ και πέρα.Για ένα διάστημα υπήρχε μια κάποια χρηματοδότηση για έρευνες σε προηγμένες ενέργειες που κράτησε το πολύ τριάντα χρόνια.Όμως επειδή δεν είχαν αυτό που ήθελαν οι καπιταλιστές, γρήγορα αποτελέσματα δηλαδή για κερδοφορία και νέες αγορές, τί έγινε; Απλά εγκαταλείφθηκαν.Οραματιστές που ερευνούσαν και σχεδίαζαν για αποικίες κάποτε σε άλλους πλανήτες, ήταν δεν ήταν πραγματοποιήσιμο, λες και ήταν πραγματοποιήσιμο μια κρεμαστή γέφυρα από ατσάλι με αμάξια πριν 100.000 χρόνια, δεν ήταν πλέον χρήσιμοι.Είναι ποτέ δυνατόν να ανακαλυφθούν μέσα σε λίγες δεκαετίες με τις παραγωγικές δυνάμεις στη μαρμάγκα, άγνωστα επιστημονικά μυστήρια δισεκατομμυρίων ετών;

Υπάρχουν δίκαιοι και άδικοι κι αυτό είναι η απόγνωση

Όταν παραβιάζονται τα δικαιώματα του ανθρώπου για την υλική "επιβίωση" χάνεται κι ο σεβασμός.Ο σεβασμός είναι εκείνη η πολιτισμένη ιδιότητα που όταν χάνεται, χάνεται και η ανθρωπιά με τις συνέπειες της απανθρωπιάς και του δόγματος " ο σώζων εαυτό σωθήτω".Στη ζωή αυτή όμως όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στη ζωή και όσοι δεν το κατανοούν βαθιά εγκληματούν όσο δεν μπορεί να περιγράψει η λογική...Αλλά όταν ακόμη χάνονται ανθρώπινες ζωές για τα κέρδη, τα παραπάνω φέρνουν στον διάβολο τον σαρδώνιο γέλωτα...!

Η απόγνωση φέρνει απόγνωση!...

Ναι, η ζωή είναι η κόντρα στη φθορά

Η αφορμή για το νέο ανέκδοτο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη "Ο Ανήφορος" αποκαλύπτει την επικαιρότητα που έχει.Η φθορά του ανθρώπου, πραγματικά, είναι στη χειρότερη μορφή της και τα διδάγματα θα πρέπει να είναι πολλά μέσα σ' αυτό το βιβλίο, που και μόνο ο τίτλος υπόσχεται πολλά στον αναγνώστη που ψάχνεται ή διψάει για δικαιοσύνη.Είναι και δική μου θεώρηση ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τη φθορά να μας ζώσει.Ο Καζαντζάκης θεωρείται η κορυφαία μορφή της φιλοσοφικής και της επαναστατικής λογοτεχνίας στο είδος της και στην εποχή της, ανεξάρτητα από τις αντιφατικές απόψεις και τα γεγονότα της εποχής όπου έδρασε ο συγγραφέας.Μιλάμε για μια χαοτική εποχή.Και σήμερα έτσι είναι με πιο πολύπλοκες αναλογίες.Αυτό που ξαναβιώνεται από την ανθρωπότητα σήμερα, επιβεβαιώνεται σίγουρα μέσα από τις αράδες αυτού του βιβλίου.Δεν το έχω διαβάσει και θα το πάρω σίγουρα.Η δε σιγουριά μου, χωρίς να το έχω διαβάσει, έχει να κάνει με τον θαυμασμό μου για έναν πραγματικό δάσκαλο που μας μιλάει μέσα από τα βιβλία του στον καθένα μας ξεχωριστά.Είναι εκείνος ο στοχαστής που με την πένα του ταρακουνούσε για τα καλά το πανδημικό άδικο.Μεγάλωσα με πολλές παραινέσεις του και κάθε φορά μάθαινα με τον τρόπο μου ν' αντέχω όλο και περισσότερο.Η σοφία του δεν περνάει ποτέ απαρατήρητη και συνεχίζει ακόμη να συμβάλλει στην πνευματική ανάπτυξη κάποιου όταν την συναντάει.

Γιατί έχουμε και έναν κόσμο ν' αλλάξουμε...

Το καθαρτήριο είναι μέσα μας.Όσες φρίκες κι αν συναντάμε,
μέσα μας θα τις σβήνουμε με την αέναη πηγή της ζωής μας και
με τον ήλιο των ανθρώπων μας στο τέλος κάθε μέρας και κάθε νύχτας!...

Δεν μιλάμε για το μέλλον της ιστορίας αλλά για την Ιστορία του μέλλοντος

Η Ιστορία δεν τελείωσε όπως έλεγαν το 1991 με το "τέλος" του Ψυχρού Πολέμου.Δεν θα μπορούσε άλλωστε.Όσο υπάρχει ο ήλιος (λέτε για αυτό να χαλάνε συνειδητά το κλίμα,  για να μη φαίνεται; τι άλλο να πούμε...) που κάνει την εμφάνισή του κάθε μέρα σε ολόκληρη την πλάση, η Ιστορία θα είναι στην ημερήσια/ηλιακή διάταξη με όσα πισωγυρίσματα κι αν επιχειρούνται από τους κατόχους των μέσων παραγωγής.Η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία και ως φάρσα διαδοχικά εδώ και κάμποσες δεκαετίες, επειδή γυρίζουμε την πλάτη μας στα γεγονότα που έπρεπε εξ' ορισμού ως ανθρώπινα σκεπτόμενα όντα να μη το κάνουμε.Το μεγαλύτερο σφάλμα για κάθε άνθρωπο.Αυτό είναι αδιαπραγμάτευτη αρχή για να υπάρξει μια ώθηση προς τα εμπρός ούτως ώστε η Ιστορική κίνηση να ξεκολλήσει από τον βάλτο της μοναρχοαστικής μεγαλομανίας, με μια λέξη του κακουργήματος.Πανδημία,  φτώχεια, αποξένωση, εγκλήματα και απειλή πολέμου μεταξύ των σημερινών ιμπεριαλιστών είναι το άνοιγμα της κόλασης ενώ βρισκόμαστε στον μοναδικό πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος της ΖΩΗΣ και... το ξέρουμε ότι υπάρχουν οι δυνατότητες για έναν παράδεισο για όλους...! 

Μη μας δείχνετε την κόλαση,  γιατί εμείς,  θα πάμε στον παράδεισο και δε θα σας πάρουμε μαζί!...

Η αστική τάξη ζει σαν φάντασμα και για αυτό δεν μας ακούει

Ο καπιταλισμός από τότε που προκάλεσε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, έπρεπε φυσιολογικά να είχε τελειώσει.Τα πάντα κρύβονται σε αυτή την διαπίστωση.Από τότε μέχρι σήμερα προσπαθεί να υπάρξει ενώ αυτό αποδεικνύεται αδύνατο.Αδύνατο, επειδή δεν είναι μόνο πια οι θεμελιώδεις αντιθέσεις-αντιφάσεις του καπιταλισμού όπως πολύ εύστοχα ερμηνεύτηκαν τον 19ο αιώνα.Υπάρχουν και τα αμέτρητα εγκλήματά του σε βάρος όλων των λαών, που όχι μόνο δεν έχουν τελειωμό, αλλά και που πολλαπλασιάζονται λες και δεν θα λογοδοτήσει ποτέ γι' αυτά...Είναι δυνατόν;...

Μπροστά στο σπίτι σπιτάκι το ψωμί ψωμάκι δεν είναι τίποτα

Το θέμα της ανασφάλειας των ανθρώπων για την ανάγκη της στέγασης όταν εξωθούνται στην αστεγία ή φιλοξενούνται και νιώθουν ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας ως βάρος, μπορεί να χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη αιτία της σκλήρυνσης των ανθρώπων, με αποτέλεσμα την καταστροφή των κοινωνικών σχέσεων σε μη αναστρέψιμη κατάσταση.Δεν μιλάει σχεδόν κανείς για το θέμα.Και το λέω αυτό επειδή έχω μεγάλη αρνητική πείρα στο τι σημαίνει να πηγαίνεις από σπίτι σε σπίτι και να καταλήγεις χωρίς, επειδή δεν έχεις μόνιμη δουλειά για χ.ψ λόγους, να περνάς τις νύχτες στην αυλή της μαμάς σου, στην εφηβεία, γιατί το σπίτι δεν είναι δικό της αλλά του άντρα της που δεν είναι ο μπαμπάς σου, ή φιλοξενούμενος κι απόλυτο βάρος σε φίλους κατά περίσταση και σε σχέσεις που δεν κατέληξαν πουθενά.Γιατί όλα αυτά; Γιατί τα σπίτια δεν υπάρχουν πια ...τα πήρε το εθνικό σχέδιο ανάκαμψης και ανθεκτικότητας.Αλλά ας αφήσουμε την γκρίνια, υπάρχει κάτι χειρότερο: να μην έχουν οι άνθρωποι τη χώρα τους!...