Η κόλαση είναι άδεια κι όλοι οι διάβολοι είναι εδώ, Σαίξπηρ *

Η αβίωτη αύξηση του κόστους ζωής, οι πόλεμοι, η ανεξέλεγκτη παραγωγή, η λούμπεν κατάσταση χωρίς την κοινωνικοπολιτική και ιστορική παιδεία τουτέστιν εκφασισμός (το υπερτροφικό Εγώ του παιδιού που δε μεγαλώνει γιατί δεν το μαθαίνουν, δηλαδή χωρίς τη συνείδηση την κοινωνική για ένα καλύτερο μέλλον για όλους ως το ανώτερο στάδιο της ανθρώπινης ωφέλιμης ύπαρξης), συνθέτουν την έναρξη της μεγάλης οπισθοδρόμησης ως αποτέλεσμα του εκμεταλλευτικού συστήματος να ομογενοποιήσει με άναρχο ατομικιστικό τρόπο διαφορετικές ταξικές και ατομικές νοοτροπίες.Η ραγδαία αστικοποίηση τις τελευταίες έξι δεκαετίες, μετέτρεψε- με αποκορύφωμα το τώρα ώρα μηδέν- τους εσωτερικούς μετανάστες των χωριών που έγιναν μόνιμοι κάτοικοι των πόλεων και των μεγαλουπόλεων, σε καταναγκαστικές μονάδες μαζικού καπιταλιστικού κέρδους και… αβύσσου…

Απαιτείται σεβασμός και σκέψη σοβαρή για την
ανθρώπινη υπόσταση που χάνεται μέρα
με τη μέρα μέσα στην αναισθησία της υποκρισίας!...

* Το απόφθεγμα του τίτλου δεν το έχω
διαβάσει προσωπικά (άλλωστε τι να πρωτοδιαβάσει κανείς),
το άκουσα από πολιτική εκπομπή.

Ο γεροκαπιταλισμός το 'χασε

Αμέσως μετά την πτώση του "υπαρκτού σοσιαλισμού"  και πιο ακριβέστερα, του Σταλινισμού (γιατί ο Στάλιν στην ουσία,  μετά το θάνατο του Λένιν δεν πίστευε στον γνήσιο σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της ανθρωπότητας κι είναι ζήτημα αν πίστευε όσο ζούσε ο Λένιν παριστάνοντας τον σύντροφο) πριν από 33 χρόνια, άρχισε μέσα από τα δεινά των λαών ο απολογισμός τού τι ακριβώς είναι ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός.Και είναι βέβαιο ότι η εμπειρία αυτή, ανέβασε στη συνείδηση των εκμεταλλευόμενων τάξεων, όλα αυτά τα χρόνια, την κατανόησή τους σε νέα ύψη πολύ πιο ανώτερα και ποιοτικά λόγω της μεγάλης 100χρονης πρακτικής πείρας της εφόδου στον ουρανό.Σήμερα, χθες, προχθές, που ο ιμπεριαλισμός το βλέπει και το αισθάνεται έχει τρομοκρατηθεί και ως συνήθως τρομοκρατεί τους λαούς που έχουν καταλάβει πολλά.Και επειδή καταλαβαίνουν πολλά,  σε συνδυασμό με την άνοδο των λαϊκών δυνάμεων ως αποτέλεσμα του σκληρού και ασταμάτητου ταξικού πολέμου στα συμφέροντά τους, τα δυτικά μονοπώλια, δημιούργησαν το τέρας της οικονομικής κρίσης του 2008 προχωρώντας στον γεωπολιτικό κατακλυσμό και τον ιδεοληπτικό κατακερματισμό των κρατών το 2014 με το πραξικόπημα στην Ουκρανία.Ένα προαναγγελθέν αποσταθεροποιητικό σχέδιο διαίρεσης των λαών της Ευρώπης και όλου του κόσμου που οι Νατοϊκοί "χορτάτοι" ιμπεριαλιστές περίμεναν να προκαλέσει την εισβολή των "πεινασμένων" ιμπεριαλιστών του Πούτιν, το οποίο κι έγινε.Όταν η συνέχεια της πολιτικής στον 21ο αιώνα είναι ο πόλεμος και ο ασκός του Αιόλου ανοίγει,  τότε οι κυρίαρχες τάξεις να φοβούνται τη Σοσιαλιστική Επανάσταση σ' ένα νέο ανώτερο στάδιο που δεν έχουν ξαναδεί...

Tα έλεγε μια ιδιοφυΐα "ερασιτεχνικής" και αυτοσχέδιας εναλλακτικής μουσικής ( κατά τη γνώμη μου ) πριν κάποια χρόνια.Τώρα Σσσστ!...

Η φεουδαρχία του καπιταλισμού

Όπως μεταδίδεται από τα ΜΜΕ ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι τάλε κουάλε με τις μεταδόσεις των προηγούμενων ιμπεριαλιστικών περιφερειακών πολέμων.Έχει όλα τα θλιβερά χαρακτηριστικά, αλλά απ' ότι τονίζεται, σε πιο γρήγορους πρωτοφανείς ρυθμούς.Τι θέλουν να μας περάσουν με την προπαγάνδα του πολέμου τα δελτία των ειδήσεων και των αποκλειστικών μαραθώνιων εκπομπών; Χωρίς να το ξέρουν, μας αναγγέλουν ένα νέο στάδιο της Ιστορίας ( στην ουσία ενός τρομερού πισωγυρίσματος ) που αναδύεται μέσα από τις καταστρεπτικές πολιτικές του καπιταλισμού των 200 χρόνων.Αυτό το στάδιο μας πάει προ του καπιταλισμού, 300 και βάλε χρόνια.Με μια 30ετή, πολεμική του τρόμου χωρίς τέλος, του δόγματος του σοκ στις μάζες, των χρηματιστικών αντιθέσεων μέσω τεχνητών ή συστημικών κρίσεων ( "Σοσιαλισμός"  για τους λίγους,  αιώνιος καπιταλισμός για τους πολλούς ) και ανακατατάξεων στον έλεγχο των μονοπωλίων, στρατιωτικών συρράξεων και προσφάτως υγειονομικών απειλών και επιτηρήσεων.Δηλαδή μας λένε ότι η Ιστορία μπορεί πράγματι να μην τελειώνει αλλά δεν μας ενδιαφέρει.Την γυρνάμε πίσω ετσιθελικά, για να μην την πάτε εσείς οι λαοί μπροστά.Απίστευτη, κυνική ομολογία της ήττας του καπιταλισμού, τι τώρα τι μετά!

Η σωστή πλευρά της Ιστορίας

Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι το να αγωνίζεσαι για την ιδέα μιας ενωμένης ανθρωπότητας χωρίς πολέμους.Να θεωρείς αδιαπραγμάτευτη την εικόνα του κόσμου όπως πραγματικά είναι και όχι όπως τα ατομικά βάρβαρα συμφέροντα την δείχνουν.Να αγκαλιάζεις όλη την πλάση που μας μιλάει με τα σύμβολά της κάθε στιγμή.Ο ήλιος, τα βουνά, η θάλασσα, τα δέντρα, η συγκλονιστική πολυμορφία του ζωικού και του φυτικού βασιλείου και η αριστουργηματική ποικιλία του ανθρώπινου είδους, πρέπει να σε πείθουν πως η μικρότητα των ενστίκτων ευθύνεται για το χάος.Η σωστή πλευρά της Ιστορίας ήταν και είναι η ολοκληρωμένη ένωση των ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο,  για να ξεκινήσει η πραγματική Ιστορία των πραγματικών ανακαλύψεων.Όπως περάσαμε τα βουνά και τις θάλασσες προσπαθώντας να κατανοήσουμε τον ρόλο μας στη Γη,  έτσι πρέπει να συνεχίσουμε σε ένα ανώτερο στάδιο επιστημονικό, πολιτισμικό και πανανθρώπινο καταργώντας την δικτατορία του ενστίκτου.Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι η επικράτηση της κοινής νοημοσύνης...

Παλιάνθρωποι ιμπεριαληστές θα σας διαλύσουμε

Ο μεγάλος Τσε Γκεβάρα τα έλεγε, θα τον ακούσουμε επιτέλους;

Το παρακάτω κείμενο του Λένιν εξηγεί όσο κανένα άλλο γιατί γίνονται οι σύγχρονοι πόλεμοι και είναι επίκαιρο για τον πόλεμο στην Ουκρανία.Επίσης εξηγεί γιατί κατά την άποψή μου (και σίγουρα και πολλών άλλων) η ανθρωπότητα δεν βρίσκεται ακόμη στο μέλλον

Λένιν - Γράμμα προς τους 

εργάτες και αγρότες της Ουκρανίας.

ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ 

ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ 

ΑΠ’ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΝΙΚΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΝΤΕΝΙΚΙΝ

Σύντροφοι! Πρίν άπό τέσσερις μήνες, στά τέλη Αύγούστου τοΰ 1919, άπ’ άφορμή τίς νίκες ένάντια στόν Κολτσάκ, άπηύθυνα ένα γράμμα στούς έργάτες καί τούς αγρότες *.Τώρα έπαναλαβαίνω όλόκληρο αύτό τό γράμμα γιά τούς έργάτες καί τούς άγρότες τής Ουκρανίας άπ’ άφορμή τίς νίκες ένάντια στόν Ντενίκιν (**).Τά κόκκινα στρατεύματα πήραν τό Κίεβο, τήν Πολτάβα, τό Χάρκοβο καί προελαύνουν νικηφόρα πρός τό Ροστόβ. Στήν Ουκρανία μαίνεται ή έξέγερση κατά τοΰ Ντενίκιν. Είναι άνάγκη νά συγκεντρώσουμε όλες μας τίς δυνάμεις γιά νά συντρίψουμε όλοκληρωτικά τά στρατεύματα του Ντενίκιν, πού άποπειράθηκαν νά παλινορθώσουν τήν έξουσία τών τσιφλικάδων καί τών καπιταλι­στών. Πρέπει νά έκμηδενίσουμε τόν Ντενίκιν γιά νά είμαστε άσφαλισμένοι καί άπό τήν παραμικρότερη πιθανότητα νέας εισβολής.Οί εργάτες καί οί άγρότες τής Ουκρανίας πρέπει νά γνωρίσουν τά διδάγματα πού έβγαλαν δλοι οί ρώσοι έργάτες καί άγρότες άπό τήν πείρα τής κατάκτησης τής Σιβηρίας άπό τόν Κολτσάκ (***) καί τής απελευθέρωσης τής Σιβηρίας από τα κόκκινα στρατεύματα υστέρα άπό πολύμηνο τσιφλικάδικο καί καπιταλιστικό ζυγό.Ή κυριαρχία τοΰ Ντενίκιν στήν Ούκρανία ήταν τό ίδιο σκληρή δοκιμασία, όπως ή κυριαρχία τοΰ Κολτσάκ στή Σιβηρία. Λέν υπάρχει άμφιβολία πώς τά διδάγματα τής σκληρής αυτής δοκιμασίας θά βοηθήσουν τούς έργάτες καί τούς άγρότες τής Ούκρανίας, οπως καί τούς έργάτες καί τούς άγρότες τών Ούραλίων καί τής Σιβηρίας, νά καταλάβουν καλύτερα τά καθήκοντα τής Σοβιετικής έξουσίας καί νά τήν ύπερασπίσουν σταθερότερα.Στή Μεγαλορωσία καταργήθηκε όλοκληρωτικά ή τσιφλικάδίκη γαιοκτησία. Το ίδιο πρέπει νά γίνει καί στην Ουκρανία. Καί ή Σοβιετική έξουσία των ούκρανών έργατών καί άγροτών πρέπει νά έξασφαλίσει τήν πλήρη κατάργηση τής τσιφλικάδικης γαιοκτη­σίας, τήν πλήρη άπελευθέρωση τών ούκρανών έργατών καί άγροτών άπό τήν κάθε λογής καταπίεση τών τσιφλικάδων καί άπό τούς ίδιους τούς τσιφλικάδες.Εκτός όμως άπ’ αύτό τό καθήκον καί άπό πολλά άλλα καθήκοντα πού έμπαιναν καί μπαίνουν μέ τόν ίδιο τρόπο μπροστά στίς έργαζόμενες μάζες τής Μεγαλορωσίας καί τής Ούκρανίας, υπάρχουν καί τά ειδικά καθήκοντα τής Σοβιετικής έξουσίας στήν Ούκρανία. Σ’ ένα άπ’ αυτά τά ειδικά καθήκοντα πρέπει νά δοθεί σήμερα έξαιρετική προσοχή. Είναι τό έθνικό ζήτημα ή τό ζήτημα, αν ή Ούκρανία θά είναι χωριστή καί άνεξάρτητη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία τής Ούκρανίας, συνδεμένη μέ ένωση (ομοσπονδία) μέ τή Σοσιαλιστική ‘Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημο­κρατία τής Ρωσίας, ή άν ή Ούκρανία καί ή Ρωσία θά συγχωνευτούν σέ μιά ένιαία Σοβιετική Δημοκρατία. Ολοι οί μπολσεβίκοι, όλοι οι συνειδητοί έργάτες καί άγρότες πρέπει νά σκεφτοΰν σοβαρά τό ζήτημα αύτό.Τήν άνεξαρτησία τής Ούκρανίας τήν έχει αναγνωρίσει καί ή ΠΚΕΕ (Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή) τής ΣΟΣΔΡ (Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία τής Ρωσίας) καί τό ΚΚΡ μπολσεβίκων. Γι’ αύτό είναι όλοφάνερο καί τό άναγνωρίζουν όλοι, πώς μόνο οί ίδιοι οί ούκρανοί έργάτες καί άγρότες μπορούν στό Πανουκρανικό τους συνέδριο τών Σοβιέτ νά λύσουν καί θά λύσουν τό ζήτημα, άν δηλαδή ή Ούκρανία θά ένωθεΐ μέ τή Ρωσία ή θά παραμείνει ή Ούκρανία αύτοτελής καί άνεξάρτητη Δημοκρατία, καί στήν τελευταία περίπτωση ποιά άκριβώς όμοσπονδιακή σύνδεση πρέπει νά καθιερωθεί άνάμεσα σ’ αύτή τή Δημοκρατία καί στή Ρωσία.Πώς πρέπει, λοιπόν, νά λύσουμε αύτό τό ζήτημα άπό τήν άποψη τών συμφερόντων τών έργαζομένων; από τήν άποψη τής επιτυχίας τού άγώνα τους γιά τήν πλήρη άπελευθέρωση τής έργασίας άπό τό ζυγό τού κεφαλαίου;Πρώτο, τά συμφέροντα τής έργασίας άπαιτοΰν τήν πιό πλήρη έμπιστοσύνη, τήν πιό στενή συμμαχία άνάμεσα στους έργαζόμενους τών διαφόρων έθνών. Οί όπαδοί τών τσιφλικάδων καί τών καπιτα­λιστών, τής άστικής τάξης, προσπαθούν νά διαιρέσουν τούς έργάτες, νά δυναμώσουν τήν έθνική διχόνοια καί έχθρότητα γιά νά άποδυναμώσουν τούς έργάτες καί νά έδραιώσουν τήν έξουσία τού κεφαλαίου.Τό κεφάλαιο είναι διεθνής δύναμη. Γιά νά νικηθεί χρειά­ζεται ή διεθνής συμμαχία τών έργατών, ή διεθνής αδελφοσύ­νη τους.Εμείς είμαστε πολέμιοι τού έθνικοΰ μίσους, τής εθνικής διχόνοιας, τής έθνικής άπομόνωσης. Είμαστε διεθνιστές. Επι­διώκουμε τή στενή συνένωση καί τήν πλήρη συγχώνευση τών έργατών καί τών άγροτών όλων τών έθνών τού κόσμου σέ μιά ένιαία παγκόσμια Σοβιετική Δημοκρατία.Δεύτερο, οί έργαζόμενοι δέν πρέπει νά ξεχνούν πώς ό καπιταλισμός διαίρεσε τά έθνη σέ ένα μικρό άριθμό καταπιεστι­κών, μεγαλοκρατικών (Ιμπεριαλιστικών), μέ πλήρη δικαιώματα, προνομιούχων έθνών καί στήν τεράστια πλειοψηφία τών καταπιεζόμενων, έξαρτημένων καί μισοεξαρτημένων, άνισότιμων έθνών. Ό πιό έγκληματικός καί άντιδραστικός πόλεμος τού 1914-1918 ένίσχυσε άκόμη περισσότερο αύτή τή διαίρεση, δυ­νάμωσε πάνω σ’ αύτή τή βάση τήν όργή καί τό μίσος. Αιώνες ολόκληρους συσσωρευόταν ή άγανάκτηση καί ή δυσπιστία τών άνισότιμων καί έξαρτημένων έθνών ένάντια στά Ιμπεριαλιστικά καί καταπιεστικά έθνη, — τέτιων έθνών όπως τό ούκρανικό, έναντίον τέτιων, όπως τό μεγαλορωσικό.Εμείς θέλουμε μιά προαιρετική ένωση τών έθνών, μιά ένω­ση πού νά άποκλείει κάθε βία τού ένός έθνους πάνω στό άλλο, μιά ένωση πού νά στηρίζεται στήν πλήρη έμπιστοσύνη, στή σαφή έπίγνωση τής άνάγκης τής άδελφικής ένότητας, στήν άπόλυτα έλεύθερη συναίνεση. Ή ένωση αύτή δέν μπορεί νά πραγματοποιηθεί άμέσως, πρέπει νά φτάσουμε σ’ αύτή, δου­λεύοντας μέ τή μεγαλύτερη ύπομονή καί σύνεση, γιά νά μή καταστρέψουμε τήν ύπόθεση, γιά νά μή προκαλέσουμε τή δυ­σπιστία, γιά νά δόσουμε τόν καιρό νά έξαλειφθεΐ ή δυσπιστία πού άφησαν οι έπί αιώνες καταπίεση άπό τούς τσιφλικάδες καί ιούς καπιταλιστές, ή άτομική ιδιοκτησία καί ή έχθρα πού προκάλεσαν οί άλλεπάλληλοι διαμελισμοί της.Συνεπώς, έπιδιώκοντας σταθερά τήν ένότητα τών έθνών, καταπολεμώντας άμείλικτα καθετί πού τά διασπά, πρέπει νά είμαστε πολύ προσεκτικοί, ύπομονητικοί, υποχωρητικοί στίς έπιβιώσεις τής έθνικής δυσπιστίας. ’Ανένδοτοι, άδιάλλακτοι πρέπει νά είμαστε άπέναντι σέ ό,τι άφορά τά βασικά συμφέροντα τής έργασίας στόν άγώνα γιά τήν άπελευθέρωσή της άπό τό ζυγό τού κεφαλαίου. Καί τό ζήτημα πώς θά καθοριστούν τά κρατικά σύνορα τώρα, προσωρινά — γιατί έμεΐς άποβλέπουμε στην πλήρη κατάργηση τών κρατικών συνόρων — δέν είναι ζήτημα βασικό, σπουδαίο, άλλά δευτερεΰον. Σχετικά μέ τό ζήτημα αύτό μπορούμε νά περιμένουμε καί πρέπει νά περιμένου­με, γιατί ή έθνική δυσπιστία συχνά είναι πολύ γερά ριζωμένη μέσα στίς πλατιές μάζες τών άγροτών καί τών μικρονοικοκυρέων καί μέ τή βιασύνη μας μπορούμε νά τήν ένισχύσουμε, δηλαδή νά βλάψουμε τό έργο τής ολοκληρωτικής καί όριστικής ένότητας.Ή έμπειρία τής έργατοαγροτικής έπανάστασης στή Ρωσία, τής έπανάστασης τού Όχτώβρη-Νοέμβρη τού 1917, η πείρα τής δίχρονης νικηφόρας πάλης της ενάντια στήν εισβολή τών δι­εθνών καί τών ρώσων καπιταλιστών, έδειξε ξεκάθαρα οτι οι καπιταλιστές κατάφεραν νά εκμεταλλευτούν προσωρινά τήν έθνι­κή δυσπιστία τών πολωνών, τών λεττονών, τών έσθονών καί τών φιλλανδών άγροτών καί μικρονοικοκυρέων άπέναντι στούς μεγαλορώσους, κατάφεραν νά σπείρουν προσωρινά μέ βάση αύτή τή δυσπιστία τή διχόνοια ανάμεσα σ’ αυτούς καί σ’ εμάς. Ή πείρα έδειξε ότι αυτή ή δυσπιστία ξεπερνιέται καί σβήνει, άλλά πολύ σιγά, καί όσο μεγαλύτερη σύνεση καί ύπομονή δείχνουν οί μεγαλορώσοι, πού γιά πολύ καιρό ήταν καταπιεστικό έθνος, τόσο ασφαλέστερα σβήνει αύτή ή δυσπιστία. Καί μέ τήν άναγνώριση ακριβώς τής άνεξαρτησίας τών κρατών τής Πολωνίας, τής Λεττονίας, τής Λιθουανίας, τής Εσθονίας καί τής Φιλλανδίας κατα­κτούμε άργά, μά σταθερά τήν εμπιστοσύνη τών πιό καθυστερημέ­νων, τών πιό έξαπατημένων καί έξουθενωμένων από τούς καπι­ταλιστές έργαζόμενων μαζών τών γειτονικών μας μικρών κρα­τών. ’Ακριβώς έτσι άποσποΰμε πιό σίγουρα τίς μάζες αύτές άπό τήν έπιροή τών καπιταλιστών τού «δικού τους» έθνους, πιό σίγουρα τίς όδηγοΰμε πρός τήν πλήρη έμπιστοσύνη, πρός τή μελλοντική ένιαία διεθνή Σοβιετική Δημοκρατία.Εφόσον ή Ουκρανία δέν έχει άπελευθερωθεΐ έντελώς άπό τόν Ντενίκιν, ώς τό Πανουκρανικό συνέδριο τών Σοβιέτ κυβέρ­νησή της είναι ή Πανουκρανική Επαναστατική ’Επιτροπή (16). Στήν ’Επαναστατική αύτή ’Επιτροπή, δίπλα στούς ούκρανούς κομμουνιστές-μπολσεβίκους δουλεύουν σάν μέλη τής κυβέρνη­σης καί οί ουκρανοί κομμουνιστές-μποροτμπιστές (17). Οί μποροτμπιστές διαφέρουν άπό τούς μπολσεβίκους, άνάμεσα στ’ άλλα, καί στό οτι ύποστηρίζουν τήν άπόλυτη άνεξαρτησία τής Ουκρα­νίας. Οί μπολσεβίκοι δέν τό κάνουν αύτό άντικείμενο διαφωνίας καί διαίρεσης, δέν τό βλέπουν αύτό καθόλου σάν έμπόδιο γιά μιά ομόθυμη προλεταριακή δουλιά. “Οταν ύπάρχει ένότητα στόν άγώνα ένάντια στό ζυγό τοΰ κεφαλαίου, γιά τή δικτατορία τοΰ προλεταριάτου τό ζήτημα σχετικά μέ τά έθνικά σύνορα, σχετικά μέ τήν όμοσπονδιακή ή άλλη σύνδεση μεταξύ τών κρατών δέν πρέπει νά χωρίζει τούς κομμουνιστές. ’Ανάμεσα στούς μπολσεβίκους ύπάρχουν όπαδοί τής πλήρους άνεξαρτησίας τής Ούκρανίας, ύπάρχουν όπαδοί μιάς λιγότερο ή περισσότερο στενής όμοσπονδιακής σύνδεσης, ύπάρχουν καί όπαδοί τής πλήρους συγχώνευσης τής Ουκρανίας μέ τή Ρωσία.Είναι άπαράδεκτο νά προκύψει διάσταση έξαιτίας αύτών τών ζητημάτων. Τά ζητήματα αυτά θά τά λύσει τό Πανουκρανικό Συνέδριο τών Σοβιέτ.Αν ένας μεγαλορώσος κομμουνιστής έπιμένει στή συγχώνευ­ση τής Ούκρανίας μέ τή Ρωσία, εύκολα μπορεί νά τόν ύποπτευθουν οί ούκρανοί οτι ύπερασπίζει μιά τέτια πολιτική οχι γιατί φροντίζει γιά τήν ένότητα τών προλετάριων στήν πάλη ένάντια στό κεφάλαιο, άλλά γιατί διατηρεί τίς προλήψεις του παλιού μεγαλορωσικού έθνικισμοΰ, του ιμπεριαλισμού. Μιά τέτια δυσπιστία είναι φυσική, καί ώς ένα βαθμό άναπόφευκτη καί δικαιολογημένη, γιατί οί μεγαλορώσοι, κάτω άπό τό ζυγό τών τσιφλικάδων καί τών καπιταλιστών, αιώνες τρέφονταν μέ τίς έπαίσχυντες καί σιχαμερές προλήψεις τοΰ μεγαλορωσικού σωβινισμού.Αν ένας ούκρανός κομμουνιστής έπιμένει στήν άπόλυτη κρατική άνεξαρτησία τής Ούκρανίας, μπορούν νά τόν ύποπτευθοϋν ότι ύπερασπίζει μιά τέτια πολιτική οχι άπό τή σκοπιά τών προσωρινών συμφερόντων τών ούκρανών έργατών καί άγροτών στήν πάλη τους ένάντια στό ζυγό του κεφαλαίου, άλλά άπό μικροαστικές, μικρονοικοκυρίστικες έθνικές προλήψεις. Γιατί ή πείρα μάς έδειξε έκατοντάδες φορές οτι οί μικροαστοί «σοσιαλι­στές» τών διαφόρων χωρών — οί κάθε λογής δήθεν σοσιαλιστές πολωνοί, λεττονοί, λιθουανοί, γεωργιανοί μενσεβίκοι, έσέροι καί λοιποί — μεταμφιέζονταν σέ οπαδούς του προλεταριάτου μέ μοναδικό σκοπό νά έφαρμόσουν μέ τήν άπάτη τήν πολιτική του συμβιβασμού μέ τή «δική τους» έθνική άστική τάξη ένάντια στούς έπαναστάτες έργάτες. Αύτό τό είδαμε στό παράδειγμα τής διακυ­βέρνησης του Κέρενσκι στή Ρωσία τό Φλεβάρη-Όχτώβρη του 1917, τό είδαμε καί τό βλέπουμε σέ ολες τίς χώρες.“Ετσι ή άμοιβαία δυσπιστία άνάμεσα στούς μεγαλορώσους καί στούς ούκρανούς κομμουνιστές γεννιέται πολύ εύκολα. Πώς λοι­πόν νά παλέψουμε ένάντια σ’ αύτή τή δυσπιστία; Πώς νά τήν κατανικήσουμε και νά δημιουργήσουμε τήν άμοιβαία έμπιστοσύνη;Τό καλύτερο μέσο είναι ή κοινή δουλιά γιά τήν υπεράσπιση τής δικτατορίας τοΰ προλεταριάτου καί τής Σοβιετικής έξουσίας στήν πάλη ένάντια στους τσιφλικάδες καί στούς καπιταλιστές ολων των χωρών, ένάντια στίς άπόπειρές τους νά επαναφέρουν τήν παντοκρατορία τους. Ενας τέτιος κοινός άγώνας θά δείξει καθαρά στήν πράξη οτι όποιαδήποτε λύση κι άν δοθεί στό ζήτημα τής κρατικής άνεξαρτησίας ή των κρατικών συνόρων, οί μεγαλορώσοι καί οι ούκρανοί έργάτες χρειάζονται άπαραίτητα μιά στενή στρατιωτική καί οικονομική συμμαχία, γιατί διαφορετικά οί καπιτα­λιστές τής «Άντάντ», τής «Συνεννόησης», δηλ. τής συμμαχίας τών πιό πλούσιων καπιταλιστικών χωρών, τής ’Αγγλίας, Γαλλίας, ’Αμερικής, ’Ιαπωνίας καί ’Ιταλίας, θά μάς τσακίσουν καί θά μάς πνίξουν έναν-έναν χωριστά. Τό παράδειγμα τής πάλης μας ένάντια στόν Κολτσάκ καί στόν Ντενίκιν, πού τούς έφοδίαζαν οί καπιταλι­στές αύτοί μέ χρήματα καί όπλα, έδειξε καθαρά αύτό τόν κίνδυνο.“Οποιος παραβιάζει τήν ένότητα καί τήν πιό στενή συμμαχία τών μεγαλορώσων μέ τούς ούκρανούς έργάτες καί αγρότες, αυτός βοηθά τούς Κολτσάκ, τούς Ντενίκιν, τούς καπιταλιστές-ληστές όλων τών χωρών.Γι’ αύτό εμείς, οί μεγαλορώσοι κομμουνιστές, πρέπει νά καταδικάζουμε μέ τή μεγαλύτερη αυστηρότητα καί τίς παραμικρότερες έκδηλώσεις μεγαλορωσικοΰ έθνικισμοΰ άνάμεσά μας, γιατί αύτές οί έκδηλώσεις, πού είναι γενικά προδοσία του κομμουνισμού, φέρνουν πολύ μεγάλη ζημιά, γιατί μάς χωρίζουν άπό τούς ούκρανούς συντρόφους μας καί χύνουν νερό στό μύλο του Ντενίκιν καί του καθεστώτος του.Γι’ αύτό έμεΐς, οί μεγαλορώσοι κομμουνιστές, πρέπει νά είμαστε υποχωρητικοί στίς διαφωνίες μέ τούς ούκρανούς κομμουνιστές-μπολσεβίκους καί τούς μποροτμπιστές, έφόσον οί διαφωνίες αφορούν τήν κρατική ανεξαρτησία τής Ούκρανίας, τίς μορφές τών δεσμών της μέ τή Ρωσία, καί γενικά τό έθνικό ζήτημα. ’Ανένδοτοι καί άδιάλλακτοι πρέπει νά είμαστε όλοι έμεΐς οί κομμουνιστές, καί οί μεγαλορώσοι καί οί ούκρανοί καί όποιουδήποτε άλλου έθνους, στά βασικά, τά θεμελιακά, τά ομοια γιά ολα τά έθνη ζητήματα τής προλεταριακής πάλης, τά ζητήματα τής προλεταριακής δικτατο­ρίας, του άπαράδεκτου τοΰ συμβιβασμού μέ τήν άστική τάξη, του άπαράδεκτου τής κατάτμησης τών δυνάμεων πού μάς προστα­τεύουν άπό τόν Ντενίκιν.Τό ζωτικό συμφέρον καί τών μεγαλορώσων καί τών ούκρανών έργατών καί άγροτών είναι νά νικήσουν τόν Ντενίκιν, νά τόν εκμηδενίσουν, νά κάνουν άδύνατη τήν επανάληψη μιας παρόμοιας Επιδρομής. Ό άγώνας θά είναι μακρόχρονος καί δύσκολος, γιατί οί καπιταλιστές ολου τοΰ κόσμου βοηθούν τόν Ντενίκιν καί θά βοηθούν τούς διάφορους Ντενίκιν.Σ’ αύτό τό μακρόχρονο καί δύσκολο άγώνα έμεις, οί μεγαλορώσοι καί ούκρανοί έργάτες, πρέπει νά βαδίζουμε Ενωμένοι μέ τήν πιό στενή συμμαχία, γιατί, δρώντας μεμονωμένοι, άσφαλώς δέν θά τά βγάλουμε πέρα. Οποια καί νά είναι τά σύνορα τής Ούκρανίας καί τής Ρωσίας, όποιες καί νά είναι οί μορφές τών κρατικών τους σχέσεων, αύτό δέν είναι καί τόσο σπουδαίο, σ’ αύτό τό ζήτημα μπορούμε καί πρέπει νά κάνουμε ύποχωρήσεις, σ’ αύτό τό ζήτημα μπορούμε νά δοκιμάσουμε καί τούτη κΓ έκείνη καί μιά τρίτη λύση, άπ’ αύτό δέν θά χαθεί ή ύπόθεση τών έργατών καί τών άγροτών, η ύπόθεση τής νίκης ένάντια στόν καπιταλισμό.Αν όμως δέν μπορέσουμε νά διατηρήσουμε τήν πιό στενή συμμαχία μεταξύ μας, τή συμμαχία ένάντια στόν Ντενίκιν, τή συμμαχία ένάντια στούς καπιταλιστές καί στούς κουλάκους τών χωρών μας καί όλων τών χωρών, τότε ή ύπόθεση τών έργατών θά χαθεί άσφαλώς γιά πολλά χρόνια, μέ τήν έννοια ότι καί τή Σοβιετική Ούκρανία καί τή Σοβιετική Ρωσία θά μπορέσουν τότε οί καπιταλι­στές νά τίς τσακίσουν καί νά τίς στραγγαλίσουν.Καί ή άστική τάξη όλων τών χωρών, καί τά κάθε λογής μικροαστικά κόμματα, τά «συμβιβαστικά» κόμματα πού συμμα­χούν μέ τήν άστική τάξη ένάντια στούς έργάτες, προσπάθησαν πρίν άπ’ όλα νά διασπάσουν τούς έργάτες τών διαφόρων Εθνοτήτων, νά υποδαυλίσουν τή δυσπιστία, νά τορπιλίσουν τή στενή διεθνή ένωση καί τή διεθνή άδελφοσύνη τών έργατών. Αν ή άστική τάξη τό πετύχει αύτό, ή ύπόθεση τών έργατών είναι χαμένη. Ας κατανικήσουν, λοιπόν, οί κομμουνιστές τής Ρωσίας καί τής Ούκρανίας μέ τήν ύπομονητική, επίμονη καί σκληρή κοινή δουλιά τους τίς εθνικιστικές μηχανοραφίες κάθε άστικής τάξης, τίς κάθε λογής εθνικιστικές προκαταλήψεις καί άς δείξουν στούς εργαζόμε­νους όλου του κόσμου το παράδειγμα μιάς πραγματικά σταθερής συμμαχίας τών έργατών καί άγροτών τών διαφόρων εθνών στόν άγώνα γιά τή Σοβιετική εξουσία, γιά τήν κατάργηση του ζυγοΰ τών τσιφλικάδων καί τών καπιταλιστών, γιά τήν παγκόσμια Ομοσπον­διακή Σοβιετική Δημοκρατία.     

ΛΕΝΙΝ, 28/12/1919, ΑΠΑΝΤΑ, τόμος 40, σελίδες 41-47

***

(*) Βλ. “Απαντα. 5η εκδ.. τόμ. 39ος. σελ. 151-159. Ή Σύντ.

(**) Αντόν Ιβάνοβιτς Ντενίκιν, Αντιστράτηγος στον τσαρικό στρατό και στρατηγός των Λευκών στον ρώσικο εμφύλιο πόλεμο 

(***) Αλεξάντρ Κολτσάκ ανώτατος αρχηγός των χερσαίων και θαλάσσιων δυνάμεων των «Λευκών» 

16. “Πανουκρανική Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή – Προσωρινό όργανο της επαναστατικής εξουσίας στην Ουκρανία (…)”  Απάντα, τόμος 40, σελ.370

17.  “Μποροτμπιστές – Μέλη του μικροαστικού, εθνικιστικού κόμματος που δημιουργήθηκε το Μάη του 1918 (…)” Απαντα, τόμος 40, σελ. 371

 

Πηγή: Ημεροδρόμος

Προδομένη επανάσταση

Αυτό που εξελίσσεται στην Ουκρανία είναι το αποτέλεσμα της συστηματικής επιθετικής στρατηγικής του δυτικού ιμπεριαλισμού από την πτώση της ΕΣΣΔ με αιχμή τη βορειοατλαντική συμμαχία του ΝΑΤΟ που δεν του έφτασε η κατάρρευση των "κομμουνιστικών" χωρών.Οι πρώην ανατολικές ευρωπαϊκές χώρες που ανήκαν στο στρατόπεδο του  "υπαρκτού σοσιαλισμού" με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ρυμουλκήθηκαν μέσα σε αυτά τα 30 χρόνια από τους αντιπάλους τους, δηλαδή τους ιμπεριαλιστές του μεγάλου καπιταλιστικού στρατοπέδου.Δηλαδή οι "χαμένοι" πήγαν με το μέρος του μεγαλύτερου εχθρού τους -για λόγους ανωτέρας βίας και απηνών τετελεσμένων- κόντρα στις θυσίες των λαών τους και των συμφερόντων τους.Σήμερα το γεγονός ότι ο δυτικός καπιταλισμός έχει όλα τα μέσα να μπλοκάρει τον παλινορθωμένο καπιταλισμό στην ανατολή που αναδύεται έστω και με εμπόδια, προκαλεί όλη αυτή την περίπλοκη και επώδυνη κατάσταση για ολόκληρο τον κόσμο.Όταν μας έλεγαν ότι ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε αφού δεν υπάρχουν πια γεωπολιτικοί αντίπαλοι με την έννοια της επικράτησης του καπιταλισμού ή του κομμουνισμού (γιατί δεν θα μπορούσε να χωριστεί ο κόσμος σε δύο συστήματα παράλληλα για πάντα), έλεγαν το μεγαλύτερο ψέμα.Οι αντιθέσεις...τελείωσαν.Όχι μόνο δεν τελείωσαν λόγω της διαλεκτικής του ιστορικού προτσές, αλλά μεγάλωσαν ακόμη περισσότερο. Γιατί με έναν παγκόσμιο καπιταλισμό και μάλιστα με σούπερ ανισόμετρη ανάπτυξη,  στη δύση η μερίδα του λέοντος και τα ηνία, στην ανατολή μια απέραντη νεοαποικιοκρατική εποχή που φαίνεται ξεκάθαρα με την ύπαρξη ακόμη του ψυχροπολεμικού ΝΑΤΟ.Από την άλλη, όχι πως οι χαμένοι ηγέτες απ' την κατάρρευση του πρώην ανατολικού μπλοκ,  της Σοβιετικής Ένωσης και της Λαϊκής Κίνας έχουν κάτι σπουδαίο να πουν.Η γραφειοκρατικοποίησή τους και η μετατροπή τους από κομμουνιστές (όσοι ήταν) σε καπιταλιστές, οδήγησε σε αυτό που βιώνουν όλοι οι λαοί σήμερα...Μπορεί να ξεπεραστεί όλο αυτό που φαίνεται ατελείωτο; Ναι μπορεί, το παιχνίδι παίζεται ακόμη, ο αγώνας συνεχίζεται.

Στην κόλαση των μονοπωλίων όπως πάντα

Όλες οι αιτίες για το πώς περνάει άσχημα ο άνθρωπος (κι όπως αποδείχτηκε τα πάντα στην πλάση όλη) με όλες του τις τραγωδίες, πηγάζουν από αυτούς που παρακρατούν με τον πιο κυνικό τρόπο τα ηνία των μέσων παραγωγής και διαβίωσης και της φυσικής ιδιοκτησίας, μέσω της καπιταλιστικής σκληρής εκμετάλλευσης της κοινωνίας.Οι πλουτοκράτες οι μηδενιστές κι οι υποτελείς τους οι αφιονισμένοι, που δεν νοιάζονται πάρα μόνο για να επιβάλλουν την παρουσία τους για το απόλυτο τίποτα.Και το τίποτα σημαίνει μηδέν.Τα εγκλήματα του μηδενισμού που γίνονται στο όνομα του εξ-ουσιαστικού κέρδους και της εμπαθούς ματαιοδοξίας πάνω στον πόνο, στην αγωνία και στο μόχθο του κάθε αγωνιστή για τη χαρά της ζωής, πληρώνονται βαριά κάθε φορά αργά ή γρήγορα.Η κοινωνική ιστορία το διδάσκει αυτό.Αλλά η Ιστορία της ανθρωπότητας απευθύνεται σε συνειδητούς ανθρώπους που απόκτησαν συνείδηση μέσα από τις αμέτρητες δυστυχίες τους.Οι νέοι αυτοκράτορες δεν ξέρουν από αυτά ειν' προορισμένοι...Πώς γίνεται πάντως την ώρα που μεγάλες κοινωνικές μάζες κινούνται για να βρουν το δίκιο τους μέσα στην πανδημία και στη διαφθορά, να ξεπροβάλλει η απειλή πολέμου είναι για να "αναρωτιέται" κανείς!!! Είναι όντως πάντοτε οι πρώτες ύλες και οι σφαίρες επιρροής οι αιτίες ή για να μη βρούμε "ποτέ" τον πραγματικό σοσιαλισμό σε παγκόσμια κλίμακα;...

Η αφορμή αυτή και μόνο φτάνει για την επανάσταση και τον μετασχηματισμό της κοινωνίας

Έχουμε αναρωτηθεί που διαμένουν οι περισσότεροι άνθρωποι "εργάζονται" ή όχι; Φιλοξενούμενοι "φυσικά"! Δηλαδή όμηροι μιας αναξιοπρεπούς κατάστασης που δεν αρέσει σε κανένα και πληγώνει ανεπανόρθωτα τις ανθρώπινες σχέσεις.Το να είναι κανείς ανεξάρτητος και να μην είναι βάρος -ειδικά στην εποχή που το κόστος ζωής δεν είναι βιώσιμο σε τίποτα και οι πάντες μαραζώνουν- σε άλλους αποτελεί το αρχικό ζητούμενο της ανθρώπινης εξέλιξης.Διότι η στέγη είναι το παν κι αν δεν υπάρχει,  δεν μπορεί τίποτα καλό να υπάρξει.Η αστεγία κρέμεται σαν την Δαμόκλεια σπάθη πάντα.Γι' αυτό ζούμε αυτόν τον κοινωνικό αυτοματισμό στην κοινωνία.Είναι τα επακόλουθα/απόνερα αυτής της ομηρίας των ανθρώπων από το μεγάλο κεφάλαιο, με το μικρό, να μην ξέρει τι κάνει.

Απ' το μηδέν έως το άπειρο και στη μέση η συν είδηση του κόσμου μας

Από παιδί δεν είχα που να πάω, από παιδί αλήθειες ποτέ δεν άκουγα λυτρωτικές, από παιδί την περιφρόνηση την είχα για σκιά μου, από παιδί του ερημίτη η μοναξιά με βάραινε και μ' έλιωνε σ' όλους τους χώρους και τους χρόνους, από παιδί η υποκριτική δεν ήτανε του ήθους μου κι η ειρωνεία συνεχώς ήταν μπροστά μου, από παιδί η ζήλεια με κυνήγησε όπως κι οι κυνηγοί των κεφαλών, από παιδί μια φιλία, μια αγάπη ή ένας έρωτας ήταν σκέτες καταστροφές, από παιδί έψαχνα μα τίποτα δεν έβρισκα στο θεαθήναι της άγνοιας και του μηδέν, από παιδί το μόνο που 'χα, ήταν ένα φως που ξάφνου άναψε δια πυρός και σιδήρου όλα τα σκοτάδια και μού δειχνε ένα δρόμο.Ώ Θεέ μου πόοοσο τον έβλεπα ατελείωτο σα να μη βγαίνει πουθενά,  στ' άπειρο! Ήταν κι είναι το μόνο μου καλό, ολάκερος χρυσός.Τώρα που μεγάλωσα αρκετά, δώρο της φύσης μας το λέω, γιατί μου τα εξήγησε όλα τα μάταια, τα σκληρά κι ανούσια τα πιο πάνω,  όχι ότι με άφησαν...

Να σπας τα δεσμά κάθε φορά γιατί αν δεν το κάνεις έρχεται η σήψη

Προς ενίσχυση στο σπουδαίο 

ρητό του Σπινόζα "ούτε να κλαις

ούτε να γελάς, να καταλαβαίνεις"  

ε, και να ενεργείς για τη λύση!...