Η σκέψη και του πιο απλού καθένα, τα πάντα

Η επιτυχής έκβαση για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, εξαρτάται όπως ο πνεύμονας με το οξυγόνο, από την κοινή-φυσική ιδιοκτησία που δίνει το αίσθημα της ευδαιμονίας σε κάθε άνθρωπο δίνοντάς του την δυνατότητα να αναπτυχθεί πραγματικά.Η ανασφάλεια που γεννάει ο άδικος εκμεταλλευτικός και ιεραρχικός τρόπος της οργάνωσης της ύπαρξής μας -ως φυσικού συνόλου φυσικά- είναι η πρωτογενής αιτία όλων των τερατογενέσεων κυριολεκτικά και μεταφορικά.Η νοημοσύνη αυτό ακριβώς σημαίνει: Σκέψεις για δημιουργία κι όχι για καταστροφή-ματαιοδοξία, σκέψεις για ευτυχία κι όχι για δυστυχία-μιζέρια, αδιαπραγμάτευτα για όλους σ' όλη τη γη.

Κάπως έτσι γεννήθηκε μια ακόμη δυστοπία

Κάθε μέρα που περνάει φαίνονται τα αδιέξοδα αποτελέσματα της καπιταλιστικής βιομηχανικής παρανάπτυξης.Τρεις πόλεμοι διαμόρφωσαν αυτό το κερδοσκοπικό-νέοκανιβαλικό και χαοτικό εποικοδόμημα που αιωνίως προβληματισμένοι, βιώνουμε όλοι οι απλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.Της Πρωσίας -της μετέπειτα ενωμένης Γερμανίας- εναντίον της Γαλλίας που ήταν ένας πόλεμος προπομπός για τους επόμενους δύο Παγκόσμιους Πολέμους που όλοι μαζί στη συνέχεια, αξιοποίησαν ένα διπλό στόχο: o πρώτος, την αστική παγκόσμια κυριαρχία από τους πασίγνωστους εμπλεκόμενους και ο δεύτερος, συγχρόνως και συνομωσιολογικά, το μεγάλο φράγμα απέναντι στην ταξική πάλη της αναδυόμενης εργατικής τάξης και των στρωμάτων της που ακολουθούσε ως αντίβαρο της διαλεκτικής απάντησης στην βαρβαρότητα της συσσώρευσης-κλοπής του παραγόμενου πλούτου που αυτή παρήγαγε.Τώρα, το γιατί οι τρεις τελευταίοι ήταν καθοριστικοί περισσότερο από τους προηγούμενους τους προκαπιταλιστικούς, έγκειται στο γεγονός της τελευταίας υπερσυσσώρευσης υλών και εδαφών που εκτόξευσε την βιομηχανία ολοκληρωτικών πολέμων, εδραιώνοντας ταυτόχρονα την τοκογλυφική-χρηματική οικονομία και παραοικονομία.Οι σημερινές γεωπολιτικές αναλύσεις αναλώνονται σε καθημερινά χιτσκοκικά σενάρια -αλλά σε σειρές- όπου στην παγκόσμια σκακιέρα της κακίας, λείπει παντελώς η διάνοια και οι παίκτες είναι σαν να παίζουν παρτίδα μόνοι τους σ' έναν άδειο πλανήτη χωρίς ύπαρξη ζωής.Αυτές δηλαδή οι αναλύσεις του τώρα τι γίνεται ή τι δεν γίνεται, τι είπε ο τάδε στο δείνα, ειδικά στα αφόρητα πλαίσια της στασιμότητας, το μόνο που δεν καταφέρνουν είναι να αποξενώνουν την κοινή γνώμη που θυμοσοφεί, να την παραπληροφορούν και να την αποπροσανατολίζουν από το να ψάξει να βρει την αλήθεια για τον τόπο που "δεν έχει ακόμη βρεθεί" κι αναζητείται, την Ουτοπία και τον Ανθρωπισμό! Άμα με ρωτούσατε τι σημαίνει για μένα η Ουτοπία και ο Ανθρωπισμός, θα σας απαντούσα πως είναι ο σεβασμός στο μυστήριο της ζωής και ο αμοιβαίος σεβασμός μεταξύ μας αντίστοιχα.

Η πανούκλα της "ελεύθερης" αγοράς

Όχι μόνο το τέλος της Ιστορίας δεν ήρθε και δεν έρχεται αλλά το αντίθετο έγινε και γίνεται, η Ιστορία ξεκινάει από την αρχή.Και επειδή οι αιώνιοι μηχανορράφοι της αιώνιας πλουτοκρατίας βγαλμένοι απ' το βασίλειο της δανιμαρκίας δεν το πιστεύουν και δεν το παραδέχονται ως άτιμοι που είναι, επιταχύνουν τα Ιστορικά γεγονότα σε αντιδραστική κατεύθυνση σαν να μην υπήρξε ποτέ παρελθόν και Ιστορία.Να γιατί ο αντικαπιταλισμός είναι ο μόνος δρόμος για να ανατρέψουμε την υπερφυσική ανοησία της χρηματιστικής ολιγαρχίας και των μονοπωλίων της που βάζουν φράγματα στην ασταμάτητη ανθρώπινη πορεία.

Η επαλήθευση της επικαιρότητας του σοσιαλισμού-κομμουνισμού

Η "διανοητική" μικροαστική αντίληψη με την πρακτική της εφαρμογή, την σοσιαλδημοκρατία, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ίδια Δεξιά αντίληψη της καταπιεστικής κυριαρχίας που πατάει τις πλάτες του λαού από την αρχή της Ιστορίας.Η διανοητική εργασία στο έδαφος του καπιταλισμού, καταλήγει στην αρχομανία και στην γραφειοκρατία, προδίδοντας την εργατολαϊκή τάξη απ' την οποία άμεσα κατάγεται, καθυστερώντας -σε απερίγραπτο βαθμό, που μόνο ένας Θεός θα ήξερε- την κοινωνική απελευθέρωση!

Να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους την ίδια στιγμή που οι καπιταλιστές αντιδρούν για να ξεχαστούν

Η οκτωβριανή επανάσταση, αποτελεί το μεγαλύτερο και συγκλονιστικότερο γεγονός από τότε που η ανθρωπότητα φυλακίστηκε στον φαύλο κύκλο της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας του υλικού κέρδους.Είναι τόσο επίκαιρη και ρεαλιστική για την χειραφέτηση του κοινωνικού γίγνεσθαι, που κανένας σοβαρός άνθρωπος που προβληματίζεται διεξοδικά δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Έχοντας ως έμπνευση τη μεγαλειώδη Παρισινή Κομμούνα, κατάφερε την έφοδο στον ουρανό σε μεγαλύτερη έκταση κι έβαλε τις βάσεις του απόλυτου εφικτού, ως δεύτερη εν δυνάμει έμπνευση για την βέβαιη επανάληψη της επαναστατικής εξέλιξης της κοινωνίας.Τα λάθη, οι διαψεύσεις, οι διαστρεβλώσεις, οι καταραμένοι πόλεμοι και τέλος η προσωρινή αποτυχία, ήταν θέματα του ατομισμού που δεν ξεπερνιέται τόσο εύκολα μετά από αιώνες σκληρής και άνισης ταξικής πάλης, από τον ορισμό της κατάρας, τις εξουσίες.Μ' ένα τέτοιο υπέρ-αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων (ξανά) της ολοκληρωτικής αντίδρασης εναντίον της παγκόσμιας κοινωνίας, δεν χωρούν αυταπάτες και κυρίως δικαιολογίες του τύπου, δε γίνεται τίποτα, επιλέγοντας την αιτία της καταστρεπτικής ατομικιστικής νοοτροπίας της αδιαφορίας.Δηλαδή, το λιγότερο σκοτεινή άγνοια και το περισσότερο "κρυφή" φασιστική πρακτική!Όλοι μας αλλάζουμε τον κόσμο.Ο Λένιν έλεγε: "όταν όλοι είναι γραφειοκράτες κανείς δεν είναι γραφειοκράτης".Που σημαίνει ότι: όταν όλοι θα ενδιαφέρονταν για την καθολική εξέλιξη, οι λιγότεροι που ορέγονται την τυραννία σε βάρος της πλειοψηφίας, δεν θα υπήρχαν."Υπάρχουν" εξαιτίας της αδιαφορίας και θα σταματήσουν να υπάρχουν κάθε φορά που ο κάθε άνθρωπος της εποχής του πραγματικά θα ενδιαφέρεται για όλους και για όλα...

Η επανάσταση της ελευθερίας είναι σαν το τραίνο ό,τι και να γίνεται στην πλατφόρμα θα έρθει άλλο.

Η πρώτη συμβολή του ατόμου στην καλυτέρευση-αλλαγή
της κοινωνικής ζωής, χωρίς μάλιστα να κάνει "τίποτα",
είναι να μην καταδέχεται να αναλάβει ιεραρχικούς ρόλους
ή πόστα που δημιουργούν αδικία κι ανισότητα με την
δικαιολόγηση της επιβίωσης.Διότι η επιβίωση αυτής
της μορφής σίγουρα θα αποβαίνει σε βάρος κάποιων άλλων!

Εκεί που φυτρώνει η απογοήτευση η ελπίδα πέφτει σαν χαλάζι.

Όταν μας υποσχέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι η ελπίδα έρχεται, ήταν αυτονόητο για όλους μας, πως η ελπίδα έπρεπε να έρθει ολόκληρη η γη να γυρίσει.Το καπιταλιστικό σύστημα-έκτρωμα, έχει μορφές Ιανού και οβιδιακές μεταμορφώσεις που μεταφράζονται σε απεριόριστες αντιφάσεις κι αντιθέσεις.Δεν είναι κάτι απλό η σταθερή κι απόλυτη αλήθεια για την κοινωνική κι ανθρώπινη απελευθέρωση. Αν ήταν απλό, δεν θα ήταν και δέσμια η ανθρωπότητα πέντε χιλιετίες Ιστορίας.Απλή και σωστή λογική.Η ριζοσπαστική Αριστερά που δεν περίμενε και δεν περιμένει (και καλά έκανε και που πολύ καλώς συνεχίζει ακόμα να κάνει) τις αντικειμενικές κι υποκειμενικές συνθήκες να ωριμάσουν για την σοσιαλιστική προοπτική και την απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων, εργαζόταν για την συντριβή του Δεξιού νεοφιλελεύθερου φασισμού.Το πόσοι πραγματικά εργάζονταν, το έδειξαν τα γεγονότα του Ιουλίου του 2015. Αυτό τι σημαίνει, ότι μια δράκα, μια χούφτα ψευτοαριστερών ποδοπάτησε την ελπίδα και 'μεις βρήκαμε ευκαιρία για να μην αγωνιστούμε;;;

Η ψευδαίσθηση της δύναμης κρύβει την πραγματικότητα όπως η νεότητα το γήρας

Όλοι οι κλασικοί του μαρξισμού αλλά και όλοι οι προχωρημένοι φιλόσοφοι πριν από αυτούς, μας τα έχουν πει τα μελλούμενα, σχεδόν τα πάντα για τις συγκρούσεις της ανθρωπότητας.Ο καθένας τους, μέσα από την δική του μεγαλοφυή ανάλυση, επιβεβαιώνοντας τα συμπτώματα της ταξικής πάλης, δηλαδή της σύγκρουσης αντίθετων συμφερόντων που όσο υπάρχουν καθυστερούν τις δυνατότητές της.Επιβεβαιώνονται αφήνοντας μεγάλη παρακαταθήκη για τα πεπραγμένα της κυρίαρχης τάξης και για το πως αυτή θα επιβληθεί με την κυρίαρχη "ιδεολογία" της πάνω στην κοινωνία, σαν το αρπακτικό ζώο που πεινάει ή που ελέγχει την περιοχή του.Ζούμε την Ιστορία της επανάληψης που έχει πολλαπλά επαληθευτεί σαν τη "Θεία κωμωδία" με αναλογίες της κάθε εποχής.Το σύστημα του κέρδους, επειδή είναι και πάλι -ως συνήθως- σε κρίση ως αντιφύση, εκ των πραγμάτων, επιχειρεί να φοβίσει και να συσκοτίσει αποσταθεροποιώντας την όποια κοινωνική ειρήνη, που έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν υπάρχει.Οι ψευδαισθήσεις που σπέρνει δημιουργούν τη δομική του κρίση, την κρίση της ανισότητας, της εκμετάλλευσης, της σκλαβιάς και τελικά της απύθμενης κακίας του για να διαρρήξει τον κοινωνικό ιστό και να αποφύγει την βέβαιη ένωσή του εναντίον του.Η ξεπερασμένη και όπως φαίνεται ιστορικά, αδύναμη -και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα- στρατηγική του κοινωνικού χάους, εάν συνδυαστεί αντιθετικά με την στρατηγική της ταξικής συνείδησης, υπέρ του διεθνισμού των λαών εν αντιθέσει του μεσαιωνικού εθνικισμού των αστικών κρατών, σε κάθε άτομο και αφήνοντας το χάος έξω από την συνείδησή του, αυτομάτως η προοπτική ενός καλύτερου μέλλοντος ανοίγει στον ορίζοντα.Το λιθαράκι του κοντολογίς ο καθένας κι η καθεμιά.

Είναι άραγε τυχαίο ότι η συνείδηση αν θελήσουμε ανυψώνεται;

Κοντεύουμε στα δύο χρόνια της "πρώτης φοράς Αριστεράς" και το σοκ έχει πάρει διαστάσεις τόσο κωμικοτραγικές λες και δεν φαινόταν η στροφή και η συνθηκολόγηση.Φαινόταν, αλλά τα σωστά δημοκρατικά μας αντανακλαστικά έδειχναν πως πρέπει να φύγουν οι προηγούμενοι τώρα!Η επιλογή των καταπιεσμένων να ψηφίσουν ένα άλλο κόμμα πέραν του πάλαι ποτέ δικομματισμού ήταν διαλεκτική και απόλυτα προβλέψιμη μέσα από τις υπάρχουσες αστικές και μικροαστικές πολιτικές δυνάμεις.Έτσι γίνεται στο σκάκι της κακίας και θα συνεχίσει να γίνεται, μέχρι οι συνειδήσεις των ανθρώπων να καταλήξουν -από τις συνεχόμενες απογοητεύσεις απ' τα λόγια τα παχιά- πως εάν όλοι και κυρίως η κοινωνική απόλυτα καταπιεσμένη πλειοψηφία δεν πάρει στα χέρια της την εξουσία και τους οικονομικούς της μοχλούς για να την καταργήσει, ο συσχετισμός δυνάμεων θα είναι συνεχώς αρνητικός ώσπου ο καπιταλισμός να ξεμείνει από καύσιμα.Δηλαδή έχε γεια φύση μας!Να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα και πάλι τώρα!

Η επιτομή του Ιστορικοπολιτικού χρόνου

Στον 20ο αιώνα βρίσκεται ολόκληρη η πείρα της δράσης της παγκόσμιας επαναστατικής πάλης των καταπιεσμένων και της αιτίας της, των καταπιεστών της αντίδρασης.Είναι ο αιώνας που σηματοδοτεί το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο των λαών που νομοτελειακά, θα κινηθούν ξανά και ξανά προς την κατεύθυνση της απελευθέρωσης από την ταξική σκλαβιά.Για το διαφαινόμενο πισωγύρισμα που επιχειρείται (που το νιώθουν οι πάντες) στον αιώνα μας, με κατάργηση όλων των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και κατακτήσεων, ο προηγούμενος αιώνας μάς τροφοδοτεί με ένα θησαυρό μεγάλων ιστορικών κινημάτων και ηγετών που εργάστηκαν για το μέλλον.Η μελέτη του, θα 'ναι πάντα το καταφύγιο στις πιο δύσκολες στιγμές που θα 'ρθουν και θα μας δίνουν την δύναμη για τις καλές στιγμές που σίγουρα θα ακολουθήσουν.Τα πάντα εξαρτώνται από αυτό το παγκόσμιο κοινό πανεπιστήμιο που λέγεται 20ος αιώνας, ο οποίος, συμπυκνώνει αντιθέσεις χιλιετιών και που η ορθή μελέτη του αποδεικνύεται η πιο χρήσιμη γνώση!Ο άνθρωπος αλλάζει-καλυτερεύει πρώτα απ' όλα μέσα του.Οι λαοί δεν πρέπει να παράγουν μόνο αγαθά αλλά και ήθος!

Ζούμε για να σκεφτόμαστε και να αισθανόμαστε

Η κρίση συνεχίζεται και μάλιστα βαθαίνει σε ασύλληπτα επίπεδα.Οι θεωρητικές και πάντα χρήσιμες αναλύσεις, θολώνουν στα καθαρά νερά της ταξικής θεωρίας με τις άνανδρες ιμπεριαλιστικές κινήσεις καθώς οι αστοί "οραματίζονται" την απόλυτη φενάκη.Εφαρμόζουν το σχέδιο του τέλους της Ιστορίας με στόχο το τέλος της φυσικής πάλης του ανθρώπου.Όλοι θα πρέπει να υπακούσουν στα τεχνοκρατικά κελεύσματα.Οι εκτιμήσεις τις πιο πολλές φορές γίνονται πολύ θεωρητικές και τύποις μπροστά στον μηδενισμό και τον αμοραλισμό τους.Αυτός είναι και ο στόχος, η απώλεια της πυξίδας.Από τα γραφεία χαράσσουν την πολιτική του εκμηδενισμού του ιδεαλισμού που εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο για έναν καλύτερο κόσμο.Χρησιμοποιώντας την βάναυση και απρόσωπη μηχανική εξέλιξη ελπίζουν στην καθυπόταξη του πολίτη-εργάτη μυρμηγκιού.Στρατηγικό σχέδιο εν εξελίξει που οφείλουμε να καταλάβουμε βαθιά προτού να είναι πια πολύ αργά!

Η πάλη των τάξεων και η πάλη των ατόμων

Όσο και να φαίνεται δυσάρεστη η ιδεολογικοπολιτική
πόλωση ανάμεσα στην κοινωνία, δεν παύει να καθίσταται
απαραίτητη για να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι και να
προχωρήσει προς την ελευθερία την δικαιοσύνη και την
ενοποίησή της.Είναι πολύ πιο δυσάρεστη η στασιμότητα
και η αυταπάτη των αυταπατών του τέλους της Ιστορίας
που προωθεί ο καπιταλισμός και η αδηφάγα πλουτοκρατία.

Η πνευματική προετοιμασία του ανθρώπου είναι η απάντηση στην βαρβαρότητα του συστήματος

Όπως η βαρύτητα του κέντρου της γης μάς έλκει και χρειαζόμαστε μια τεράστια τεχνολογική δύναμη για να ξεφύγουμε από αυτή, αλλά και μια άλλη πιο απλή, για παράδειγμα μια σκάλα, έτσι το ίδιο χρειαζόμαστε και την μοναδική νοητική δύναμη για να ξεφύγουμε από την "βαρύτητα" του ενστίκτου.Κι αυτή δεν είναι άλλη από την επαναστατική διεργασία της βαθιάς βουτιάς για την ανάλυση των σκοτεινών σημείων στα πράγματα της ανθρωπότητας που προετοιμάζει την έφοδό μας στον ουρανό ή στο συμπαντικό μας ταξίδι! Αυτή είναι η πρόοδος, η δυνατότητα να απομακρυνόμαστε όποτε πρέπει από την "βαρύτητα" των παρορμήσεων του ενστίκτου!Έχουμε ανάγκη από μια επαναστατική θεωρία που να μην περιπλέκει τα πράγματα αλλά να τα απλοποιεί χωρίς να τα "εκλαϊκεύει" φιλάρεσκα μια από καθέδρας "πρωτοπορία"!Αυτή την επαναστατική θεωρία που είναι τόσο απλή στη βάση της, (κι ας γράφτηκαν τεράστιοι επιστημονικοί και δυσνόητοι τόμοι γι' αυτή, την σοσιαλιστική-κομμουνιστική κοινωνία του μέλλοντος χωρίς τάξεις) όταν κάνουμε πέρα τις ανεκδιήγητες προκλήσεις της άρχουσας καταπιεστικής τάξης, θα την κατα-νοήσουμε πλήρως βλέποντας ολοκάθαρα τον προορισμό μας: της συμβολής μας στην ανακάλυψη για το ποιοι και από που είμαστε και για το που πάμε!!!Πάντως (ως παρατηρητής) η παράλληλη "παρεοκρατική" νοοτροπία της σνομπαρίας (Κλίκες) ή η αυταπάτη της σταδιακής αλλαγής του κοινωνικοοικονομικού μοντέλου, μιας κοινωνίας δηλαδή που "εκπαιδεύεται" να καιροσκοπεί, που σημαίνει, μια σταδιακή αλλαγή του εξωραϊσμού του εξανδραποδισμού με το επαναλαμβανόμενο τέχνασμα του ανεπαρκούς ή και του ανύπαρκτου για τους πολλούς μισθού προς κατανάλωσή του, που επιστρέφει στο εκμεταλλευτικό σύστημα σταθεροποιώντας το, σύμφωνα και με τα τελευταία γεγονότα Brexit-Τραμπ, αποτελούν αποδεικτικά σημεία όπου κάθε σοβαρός άνθρωπος δε γίνεται να γυρίζει την πλάτη του διαπιστώνοντας ένα μάταιο αγώνα.Αυτές οι διαχωριστικές-διασπαστικές στάσεις και αντίστοιχα οι πεσιμιστικές και"βολικές" διαπιστώσεις, είναι ΔΥΣΤΥΧΩΣ οι όροι της νίκης του κεφαλαίου.Το ταξίδι στην γνώση στην αληθινή παρέα στην ποιοτική ομορφιά και στην μεγαλειώδη κοινωνική ελευθερία, πρέπει να ολοκληρωθεί γιατί είναι και καθήκον μας λόγω της χαρισματικής μας νοημοσύνης!