Να απαρνηθούμε την κληρονομιά της συνήθειας

Από την ανισότητα γεννιούνται όλα τα στραβά κι
όλη η δυστυχία. Όμως το γεγονός ότι την βλέπουμε και
την κατανοούμε ως αποτέλεσμα που την βρήκαμε και όχι ως αιτία
που την δημιουργούμε κάθε στιγμή, αρκεί για να την μεγαλώσουμε
κρύβοντάς την κάτω από το χαλί για τους επόμενους.

Tαξική συνείδηση και πάλη σοσιαλιστική την γνήσια διεθνιστική

Όπως υπάρχουν οι συντηρητικές ενδοαστικές αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί,
το ίδιο υπάρχουν και οι προοδευτικές ενδοπρολεταριακές που καταλήγουν στην εγκατάλειψη των ιδεών σε επίπεδο ηγεμονίας.Τα λαϊκά στρώματα (όπου φτωχός και αδερφός) δεν πρέπει να πτοούνται, αλλά να συνεχίζουν να ψάχνουν τον Αριστερό δρόμο για τον νικηφόρο τερματισμό και να μην το βάζουν κάτω βάζοντάς τα με εντελώς λάθος και επιζήμιες υπαρξιακά καταστάσεις!Το λαϊκό κίνημα έχει ανάγκη να κατανοήσει τις ενδοπρολεταριακές του αντιθέσεις και διαφορές σε σχέση με τις θλιβερές συμφεροντολογικές ενδοαστικές και τότε η νίκη θα είναι σίγουρη!

Έρχεται η ώρα (πάντα θα έρχεται) των κλεφτών του κοινωνικού πλούτου

Οι τύραννοι αστοί (βασιλιάδες) και οι
παρατρεχάμενοί τους μικροαστοί (αυλικοί)
ποτέ δεν θα απαλλαγούν από τις ιδέες των
ανθρώπων της ταξικής πάλης της κοινωνικής
απελευθέρωσης.Αντίθετα, οι άνθρωποι θα
απαλλαγούν διαλεκτικά από τους πρώτους
ό,τι κι αν κάνουν.Είναι η εξέλιξη που το λέει...

Στις αγκαλιές της "Ουτοπίας"

Οι τάσεις σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνικές και πολιτικές δραστηριότητες με παράλληλη κατεύθυνση, για να καταλήξουν μαζί στο νικηφόρο κοινό τέρμα, χρειάζονται, διαρκή αγώνα υπομονή επιμονή και αγνή πρόθεση.Τίποτα άλλο δεν πρέπει να μας φταίει εκτός από αυτό που πραγματικά μας φταίει, η αδικία στο σύνολό της.Να ζούμε για τη μέρα που όλες οι παράλληλες κοινωνικές δράσεις του προοδευτικού χώρου, θα κάνουν ολόκληρο το γύρο του κύκλου της προσφοράς και της διαφορετικότητας.Μέσα σ' αυτόν τον ολοκληρωμένο κύκλο θα βρίσκεται η ενότητα!!!

Παράλληλα σύμπαντα

Αν είχαν όλοι ισχυρή και σταθερή
γνώμη κατά της αδικίας χωρίς ταλαντεύσεις
τίποτα δεν θα γινόταν απ' όσα γίνονται.

Αναμένοντας την επίθεση του κακού χωρίς αυταπάτες

Ο φυσικός φόβος του δημοκράτη ριζοσπάστη
σοσιαλιστή-κομμουνιστή απέναντι στον νεοφιλελεύθερο
αντικομμουνιστή "ουδέτερο" συντηρητικό-ακροδεξιό,
ξεπερνιέται με τις ευγενικές ιδέες που διαμορφώνουν
μια ατσάλινη πίστη και θέληση για μια φυσική ζωή.
Έτσι, μοιραία ακολουθεί και το σώμα!

Τα πάντα έχουν γίνει και εξηγηθεί και τώρα μένει η εμπειρική εφαρμογή.

Με τον Σπάρτακο και την επανάστασή του, με την ερμηνεία της δύναμης της συνήθειας του Λένιν, με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία, αίτιο και αιτιατό της άγνωστης και αόριστης προέλευσης της ανθρώπινης ζωής του Σαίξπηρ, με
τα μυαλά που φουσκώνουν από αλαζονεία του Σωκράτη, με εκείνους που εκπαιδεύουν χωρίς πίστη ή αισθητική του Χέγκελ, με την ακατανίκητη τάση" ικανοποίησης" της ασυνείδητης λίμπιντο του ενστίκτου σε έναν "Πολιτισμό" καταπιεστικό του Φρόυντ, με τον παιδιάστικο πέπλο ως καταφύγιο όταν όλα σκοτεινιάζουν του Γκαίτε και με τον επιστημονικό σοσιαλισμό της αέναης πάλης των τάξεων του Μαρξ, η Ιστορία που οραματίζονται οι άρπαγες να τελειώσει μόλις ξαναρχίζει.Η ουσία μας είναι το κουράγιο!

Ο αγώνας συνεχίζεται!

Πάση θυσία σκέψη ταξική

Η χρεοκοπία της καρδιάς δεν συγκρίνεται με καμία άλλη χρεοκοπία!Το δημοψήφισμα απέδειξε το πιο αξιόπιστο τεστ νοημοσύνης και κατέδειξε τη λυδία λίθο για το ενδιαφέρον προς την κοινωνία μέσα σε ένα υστερικό και απάνθρωπο περιβάλλον.Αποκάλυψε και στον πιο κακόπιστο της εποχής μας,-ασχέτως αν δεν το ομολογεί- πως οποιαδήποτε ένωση κρατών με αριθμούς και κέρδος είναι αντιδραστική και στο τέλος επικίνδυνη.Μεταξύ άλλων παγκοσμίως και στη δική μας περίπτωση, επικίνδυνη γιατί κάνουν ετοιμασίες για να τιμωρήσουν την καρδιά και τον νου της ανθρωπότητας κατά τον φιλόσοφό τους Γκαίτε.Αλλά αυτή, είναι μια πνευματική προσέγγιση από μια άλλη εποχή που χάθηκε στον σκοταδισμό του τεχνοκράτη και ουδόλως απ' ότι φαίνεται, δεν ενδιαφέρει τις εκάστοτε ιερές συμμαχίες που παγώνουν την πραγματική εξέλιξη.

Σοσιαλιστική ρήξη η μόνη λύση

Το μεταβατικό πρόγραμμα πρέπει να στοχεύει στη νίκη του σοσιαλισμού.Να στοχεύει μέσα από την απομόνωση του αστισμού (ως ιδανική τακτική πρακτικής απαξίωσης του χειρότερου συστήματος σήμερα, του καπιταλισμού ) και την οργάνωση του λαού, χωρίς την ελάχιστη πίστη διαχείρισης ή καλυτέρευσης που μας "αφήνει" για τους δικούς της προφανείς λόγους η αστική "δημοκρατία".

Ο κοιμώμενος γίγαντας της αντίστασης

Όσο περισσότερο πολεμούν το δίκιο άλλο τόσο και πιο
πολύ αυτό πρέπει να ενώνεται.Η ενότητα της Αριστεράς,
(όχι της "αριστερό"δεξιάς) και όλων των προοδευτικών
ανθρώπων, αποτελεί το κορυφαίο αυτονόητο από όλα.

Ένα μεγάλο Όχι στη βαρβαρότητα!

Η εξίσωση της σκέψης με την ύπαρξη

Η ανθρωπότητα για να υπάρξει θα πρέπει να σκέφτεται.Να σκέφτεται βασιζόμενη στο απόφθεγμα "σκέφτομαι άρα υπάρχω".Τι σημαίνει όμως σκέφτομαι; κατά την άποψή μου, ο άνθρωπος αρχίζει να σκέφτεται όταν αποφασίζει μέσα του να γίνει καλύτερος στα συναισθήματά του και κατ' επέκταση στη συμπεριφορά του.Η ατομική νοοτροπία που καταλήγει στην συνεισφορά της συλλογικής φυσικής αρμονίας είναι όρος εκ των ων ουκ άνευ για την ολοκληρωμένη σκέψη-ύπαρξη, για την χειραφέτηση του ανθρώπου και των άλλων όντων προς την κατεύθυνση της ελευθερίας που αντικειμενικά όλοι μπορούμε να συλλάβουμε.Το αν το σύμπαν αποκαλύπτει την απεραντοσύνη του και την μυστηριώδη αφιλοξενία του αυτό δεν μας δικαιολογεί για την ματαιοδοξία. Έχουμε και έναν πλανήτη απερίγραπτα μοναδικό και φιλόξενο!

Γιατί η Ιστορία γράφεται για τους ανθρώπους

Εφόσον γίνονται σε όλο τον κόσμο μεσούσης της κρίσης κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα ενώ αναμένεται μια μεγαλύτερη κρίση, τα συμπεράσματα της Αριστεράς και κυρίως του κομμουνιστικού κινήματος θα πρέπει να είναι διδακτικά.Δηλαδή το ντεζά βου της αντεπαναστατικής επιχείρησης της εκμεταλλευτικής τάξης για την υποχώρηση της καταπιεζόμενης, όπως φαίνεται από την λατινική Αμερική αλλά και από την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού-ΤΙΝΑ παγκοσμίως, θα σταματήσει οριστικά από την αντεπίθεση των λαϊκών στρωμάτων και τάξεων που δίνουν έμφαση στον αγώνα της αφύπνισης, του ενιαίου μετώπου και της δημοκρατικής εκπαίδευσης.Την αποκατάσταση εν ολίγοις των ιστορικών παραχαράξεων και οπορτουνισμών με υπομονή και επιμονή, κόντρα στο δηλητηριώδες πεσιμιστικό ρεύμα της "παντοδυναμίας" του ιμπεριαλισμού.Ο καπιταλισμός όταν φτάνει σ' αυτό το στάδιο, από καταβολής του, διαπράττει αδιανόητα λάθη και η Ιστορία έχει ένα αδιάβλητο μέρος που δεν μπορεί κανείς να τα διαγράψει.Διαφυλάττει τις αλήθειες για τους αδύναμους και τους αδικημένους αυτού του κόσμου.Με αποτέλεσμα, κάποτε να παρουσιαστούν ως ντοκουμέντα για την απόδειξη της αναγκαιότητας του πραγματικού και έντιμου σοσιαλισμού.

Η ταξική κοινωνία αιτία αιώνιων πολέμων

Ύστερα από χιλιάδες χρόνια συσσωρευμένης και πολύπλευρης γνώσης, η μόρφωση σαν έννοια ενοποιητική πήρε την μορφή μιας παγκοσμιοποιημένης Βαβέλ που δεν έχει κανένα όμορφο μέλλον αλλά ένα άσχημο αέναο παρόν.Με δύο λέξεις, μια τρύπα στο νερό που αποκαλείται εξέλιξη.Βασικό συστατικό της παιδείας είναι να ξέρεις τι γίνεται και να τάσσεσαι υπέρ της ελευθερίας ολόκληρου του κόσμου.Οι γνώσεις που συσσωρεύτηκαν δεν είναι τίποτα παραπάνω από ανταγωνιστικά γεγονότα συμφερόντων που αλληλοσυγκρούονται μέχρι και σήμερα και χρησιμοποιούνται μόνο για δύναμη επίδειξη και καταστροφή.Τους τελευταίους δύο αιώνες όμως κάτι άλλαξε και ας μην φαίνεται, κρυμμένο επιμελώς.Τα συμφέροντα αυτών των γεγονότων ιδεολογικοποιήθηκαν από τότε που οι μεγάλοι θεωρητικοί ανακάλυψαν τον κοινωνικοοικονομικό μηχανισμό που γεννάει αυτά τα μάταια γεγονότα.Τις κοινωνικές τάξεις και τις άνισες παραγωγικές τους σχέσεις.Του ανθρώπου που ενώ θέλει όσο τίποτα άλλο να δημιουργήσει, δεν τον αφήνουν οι καταστρεπτικοί φραγμοί των άσκοπων κερδών και της ιδιοτέλειας.Την ταξική πάλη ανάμεσα στην τάξη που θέλει την ηγεμονία πάνω στις άλλες τάξεις που εξαναγκαστικά υπάρχουν για να τις εκμεταλλευθεί και αυτή η ηγεμονία λέγεται Δεξιά αντίληψη του κόσμου.Αντίθετα, η καταπιεσμένη τάξη η εργατολαϊκή που θέλει να φέρει τον σοσιαλισμό (είτε το παλεύει συνειδητά είτε όχι) και να καταργήσει την εκμετάλλευση για όλους, λέγεται Αριστερή κοσμογονική και κοσμοϊστορική αντίληψη και λακωνικά-συμπερασματικά δεν υπάρχουν σημεία σύγκρισης με τα αποκυήματα της ακαδημαϊκής αστικής παραμόρφωσης και της πονηρής παραχάραξης της Ιστορίας, τον καιροσκοπισμό του συμπλέγματος κατωτερότητας-ανωτερότητας, την παρερμηνεία της ζωής και την δημαγωγία του λαϊκισμού.Γι' αυτό λοιπόν, κάθε φορά που ακούμε τις ίδιες υπέρ-βολικές για το εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα φράσεις, "όλοι ίδιοι είναι", "δεν αλλάζει τίποτα", "ούτε δεξιούς ούτε αριστερούς", να το ψάχνουμε βαθιά αν στα σίγουρα θέλουμε μια άλλη πραγματική κοινωνία που θέλουμε δεν θέλουνε θα αλλάξει!