Οι πρωτοπόροι του μαρξισμού

O Λέον Τρότσκι ήταν ένας μεγάλος μαρξιστής που ολοκλήρωσε μαζί με τον Λένιν την θεωρία της ταξικής κοινωνίας με τον πιο εφικτό τρόπο για την χειραφέτησή της από τα "αιώνια" δεσμά της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο.Ήταν εκείνος που συνέβαλε στην πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια να σπάσουν οι παγετώνες της δουλείας για πρώτη φορά στην Ιστορία της ανθρωπότητας.Και σε αυτό το μέγιστο κοσμογονικό γεγονός όλων των εποχών, ο Τρότσκι υπήρξε η μεγαλύτερη προσωπικότητα μαζί με τον Λένιν.Ήταν γνήσιος επαναστάτης, καθώς, η συγγραφή της θεωρητικής του ικανότητας αλλά και της βαθυστόχαστης κριτικής του, συνεχίστηκαν αδιάλειπτα από την εξορία του.Όταν όλοι και όλα κατέρρεαν, αυτός ήταν ο μόνος που κράταγε την φλόγα της επαναστατικής δικαιοσύνης μέχρι το 1940 που δολοφονήθηκε, περνώντας στην Ιστορία ως μέγας μάρτυρας του παγκόσμιου εργατικού και λαϊκού κινήματος!Αυτό όμως που εντυπωσιάζει και ταυτόχρονα ενεργοποιεί όσους και όσες τον κατάλαβαν, είναι το γεγονός του πόσο τρομάζει ακόμη τους αρτηριοσκληρωτικούς αστούς και τους ρεφορμιστές-συνεργάτες τους ανά τον κόσμο.Ένα έργο καπιταλιστικής ρώσικης παραγωγής και σεναρίου, σε προϊδεάζει πριν το δεις περί τίνος πρόκειται.Όταν το δεις, απλά εξαγριώνεσαι από τον δόλο, το ψέμα και την ατιμία των εκμεταλλευτών.Γίνεσαι περισσότερο μαρξιστής!

Η εξουσία του κεφαλαίου μια απ' τα παλιά

Η εξουσία απολαμβάνει την εξουσία της.Η δύναμή της, την τρελαίνει!Κάθε τι που της αντιστέκεται όντας αδύναμο, το ευχαριστιέται όπως όταν ένας κακοποιός δεν πιάνεται και δεν τιμωρείται!Για την εξουσία του σήμερα, δηλαδή του κεφαλαίου ή παλαιότερα του μονάρχη και πάει λέγοντας, το γεγονός ότι είναι έξω από την ουσία των υπαρξιακών πραγμάτων, δείχνει τον λόγο γιατί υπάρχει η κόλαση στην ανθρωπότητα επί της Γης κι όχι μετά αυτής.Η λαϊκή ρήση λέει πως η κόλαση και ο παράδεισος είναι εδώ, αλλά το θέμα είναι βολικό για την εξ-ουσία ώστε να ξεπλένει τα κρίματα και τις φρίκες της.Για τους συμμετέχοντες στην εξουσία και τους φονταμενταλιστές υποτελείς της, το αναμενόμενο θα πρέπει να είναι οι αιώνιες κατάρες-Ερινύες, που θα υποστούν από τους αναρίθμητους καταπιεσμένους και τους πρώιμα νεκρούς.Για τους ανθρώπους, η εξουσία λέγεται ο διάβολος, κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσίν του , για τους άλλους, το μέσο για την επιστασία της κόλασης της Γης των κολασμένων.Οι αρχές της εξουσίας είναι η οργανωμένη μαφία που πέρασε από τον παράνομο αρπακτισμό στον έννομο, με κρίση την ανυπαρξία, το τίποτα, μέσα στην ύπαρξη και στα πάντα!Στον παράδεισο όταν κάποιος ευχαριστιέται με τον πόνο του άλλου, γκρεμοτσακίζεται...

Η παράνοια της παιδικής ηλικίας και η τραγική της εξέλιξη στην ενήλικη ζωή

Λένε ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν.Ναι, όμως αυτό συμβαίνει, γιατί η εκμάθηση της ουσίας βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο.Η νοημοσύνη δεν διδάσκεται από τον αστικό κρατικό μηχανισμό που καταπιέζει, κατακλέβει και εν τέλει, σκοτώνει την κοινωνία.Το κράτος του τρόμου του καπιταλισμού, σκοπεύει στο να μην μαθαίνουν οι πολίτες τη δύναμή τους μέσω της υψηλής τους νοημοσύνης.Αν διδάσκονταν, οι νοσηρές και εγκληματικές συμπεριφορές του δολοφονικού κέρδους και του τρελού ατομικισμού, δεν θα μπορούσαν να επικρατήσουν στις ανθρώπινες ιδιότητες.Βλέπουμε ξεκάθαρα, ότι τα παιδιά, αποτελούν τους φυσικούς μίμους της κοινωνικής παράστασης και παράδοσης κάθε διεφθαρμένης "φαντασίας".Τα παιδιά στην ουσία τρελαίνονται, παρανοούν και σκληραίνουν επικίνδυνα από τα πρώτα τους χρόνια, με αποτέλεσμα την απόλυτη και ύπουλη καταστροφή της κοινωνίας εκ των έσω!Εάν δεν καταλάβουμε μέχρι τα βάθη της αβύσσου που το ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ μάς έχει ρίξει, την ανοησία και την ασυνειδησία που μας χαρακτηρίζει, οι αυριανοί άνθρωποι θα είναι οι πιο καθυστερημένοι πνευματικά και συναισθηματικά που έβγαλε ποτέ αυτός ο άπληστος και πλέον ετοιμόρροπος Πολιτισμός!...Δεν μπορεί να είσαι νορμάλ γονιός, συγγενής, δάσκαλος και γενικά άνθρωπος και να μην αγριεύεις και να επαναστατείς για το μέλλον του ανθρώπου που αρχίζει από την γέννησή του...Το σύστημα καραδοκεί, σύντριψέ το ΤΩΡΑ όπως σε συντρίβει καθημερινά! Οργανώσου στην ιδεολογική επανάσταση για να ενωθούμε.Να βάλουμε τέλος σ' αυτή την αρρώστια του διεστραμμένου ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ των απάνθρωπων.

Και γεννιέσαι και γίνεσαι αναλόγως τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες

Η επανάσταση είναι η ατμομηχανή της Ιστορίας, δηλαδή της πραγματικής εξέλιξης για όλα και όχι το φρενάρισμα σε όλα που κάνει το αντίθετό της, η αντεπανάσταση.Οι επαναστάτες κυριαρχούνται από την αιτία της υποκρισίας και του τέρατος που γεννάει.Οι επαναστάτες δεν είναι καθόλου λίγοι.Όμως δεν είναι και οι περισσότεροι.Δυστυχώς, διότι δεν θα μιλούσαμε τώρα για την υποκρισία και το παρανοϊκό της άδικο.Το γιατί συμβαίνει αυτό δεν είναι επί του παρόντος κειμένου.Η έλλειψη ουσιαστικών γνώσεων, κοινωνικού ή λιμπιστικού συμπλέγματος ή και δόλου είναι ωστόσο από τις βασικές αιτίες της υποκριτικής-συντηρητικής νοοτροπίας.Το κίνητρο των επαναστατών προσδιορίζεται ανάλογα με την κοινωνική τους τάξη και τις εμπειρίες που αυτή η ταξική θέση καθορίζει την μετέπειτα εξέλιξη της στάσης τους. Ειρήσθω εν παρόδω, υπάρχει και το "παράδοξο" του συνδυασμού και της αλληλεπίδρασης του επαναστάτη κι αργότερα του αντεπαναστάτη, στο ίδιο άτομο, κυρίως όμως ψυχολογικής κι όχι ηθικής φύσεως.Η επαναστατική ιδιοσυγκρασία, διαμορφώνεται αναλόγως με τις ικανότητες που το κοινωνικοοικονομικό σύστημα κάθε εποχής τις απορρίπτει ή τις απομονώνει όταν δεν είναι ελεγχόμενες, δηλαδή επικίνδυνες για την διαιώνιση του καθεστωτικού συστήματος της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας της κοινωνίας.Γεννιέται ή γίνεται λοιπόν κάποιος επαναστάτης και το αντίστροφο; Δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό που βλέπουμε: μια μικρόμυαλη αφύσικη και υπερμάταιη αντεπαναστατική ανισότητα, με τα μέσα, μιας μεγαλοφυούς διαλεκτικής και ασύλληπτης επαναστατικής Φύσης!

Όποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής με ανευθυνότητα έχει και την ευθύνη

Τα λάθη διορθώνονται με λιγότερη ή περισσότερη προσπάθεια, όμως τα μεγάλα σφάλματα δυστυχώς όχι! Και δω που τα λέμε (δεν τίθεται θέμα τιμητών των πάντων), ας αντιστεκόντουσαν στον ανεξέλεγκτο-κολλητικό εκφυλισμό.Στο συγκεκριμένο ακριβώς σημείο βρισκόμαστε.Το σύστημα είναι σε αδιέξοδο λόγω μεγάλων σφαλμάτων κι είναι απ' τη σύστασή του αναγκασμένο, να συνεχίσει τα εγκλήματά του κατά του ανθρώπου, των όντων και της φύσης.Είναι δυνατόν να αλλάξει, όταν, θα πρέπει να λογοδοτήσει για τις κραυγαλέες πράξεις του; Η καθεστηκυία τάξη (και οι συνεργάτες της) δεν μπορεί και δεν θέλει βέβαια, να παραδεχτεί την ενοχή της για τον πλήρη εκτροχιασμό του Πολιτισμού.Οι νόμοι της ταξικής κοινωνίας πάντα και παντού, δίνουν ασυλία στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα και γενικά στους ευνοούμενους.Κοντολογίς, κανείς δεν τιμωρείται και η δικαιοσύνη είναι ένας απλός ιδεαλιστικός όρος.Ειδικά τώρα που η κλιματική αλλαγή επιταχύνεται επικίνδυνα από τις χρόνιες και ανεύθυνες δραστηριότητες του καπιταλισμού, τώρα είναι που η σκοτεινιά και η βαγαποντιά θα έχουν τον πρώτο και κύριο λόγο.Μακάρι να μην ήταν αλήθεια όλα αυτά, αλλά δυστυχώς είναι...

Η εξυπνάδα αποκλείεται να εξελίχθηκε για να αυτοκαταστραφεί από μια κατάλοιπη βλακεία

Η θέληση και η επιδίωξη του οράματος μιας καλύτερης ζωής δεν είναι εμμονή αλλά η νοοτροπία μιας βαθιάς συναίσθησης και καλαισθησίας για την ποιότητα και την δικαιοσύνη που χρειαζόμαστε για όσο ζούμε. Μελετώντας ή έστω παρατηρώντας το παρελθόν και το ατομικό και το συλλογικό, της δικής μας ιστορίας και της Ιστορίας της ανθρωπότητας, μαθαίνουμε πως το παρόν έχει καθοριστική επιρροή στην οικοδόμηση του μέλλοντος.Σε κάθε παρόντα χρόνο σχεδιάζεται ο μελλοντικός χρόνος.Και μόνο με αυτή την απλή διατύπωση και κοινή λογική, (έπρεπε δέος να μας πιάνει) η εμβάθυνση στον εαυτό μας και στην κοινωνική μας ζωή αποτελούν καθήκον και υποχρέωση μιας και ανήκουμε στο ανθρώπινο είδος και ζούμε στον ίδιο πλανήτη.Δεν πρέπει άλλωστε να τυγχάνει το γεγονός ότι η δομή του Σύμπαντος έχει απεριόριστα μυστικά σχεδόν ανέφικτα προς εξερεύνηση.Χωρίς την απαραίτητη αρμονική κοινωνική οργάνωση σε παγκόσμια κλίμακα, δεν μπορούν να ανακαλυφθούν σε ικανοποιητικό βαθμό, θα παραμένουν σκόρπια τα ερωτήματα.Είναι σαν να έχουμε έναν φοιτητή που ασχολείται με το διδακτορικό του και γύρω του φωνασκούν ακατάπαυστα.Δεν θα το τελειώσει ποτέ με τόση φασαρία!Επίσης είναι και "είδος" υπό εξαφάνιση το ίδιο το οικοσύστημα με τις παράτες που νομίζουμε πως τάχα κάνουμε!

Σκέψεις του ιδεατού ως καταπραϋντικό

Με τον ευγενικό και αφαιρετικό όρο ανθρωπότητα, φυσικά και δεν μπορεί να εννοηθεί ή και να κατανοηθεί η έννοια της ύπαρξης του ανθρώπινου είδους στην προϋπάρχουσα και στην υπάρχουσα συστημική κοινωνική δομή.Η κοινωνία του εκάστοτε συστήματος της παραγωγής, της διανομής και της κατανάλωσης των προϊόντων από τα κέντρα εξουσίας με σκοπό το κέρδος από την μια και την υποτέλεια μέσω εξαγοράς από την άλλη, δεν αφήνουν κανένα απολύτως περιθώριο για την πρόοδο μιας ενοποιημένης και αρμονικής ανθρωπότητας.Σε όλες τις δραστηριότητες, η μόλυνση της χρηματιστικής οικονομίας με τα ταξικά κι ανούσια τις περισσότερες φορές προϊόντα της (αγαθά για φτωχούς, αγαθά για μεσαίους κι αγαθά για πλούσιους), έχει φτάσει σε σημεία μη αναστρέψιμα.Με την έννοια ότι είναι αδύνατον να διορθωθεί μια τέτοια παγκόσμια οικονομία που έχει χαθεί ο έλεγχος εδώ και πολλές δεκαετίες.Πάρα πολλοί άνθρωποι από την εμπειρία τους βγάζουν αυτό το συμπέρασμα και για τον λόγο αυτό βλέπουμε αντιδράσεις και δυσαρέσκεια σ' όλο τον κόσμο.Ωστόσο από διαφορετική οπτική αντίληψη, διότι το τελευταίο αστικό σύστημα έχει αποδειχτεί "ειδικό" στα μήλα της Έριδας ανάμεσα στις φυσικές αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων που αγωνίζονται δίκαια για ελεύθερο χρόνο και χώρο και ουσιαστική ανάπτυξη, αντάξια των πνευματικών και χειρωνακτικών δυνατοτήτων τους.Θα πρέπει να απαλείψει ο σύγχρονος άνθρωπος στην συνείδησή του πολλές έννοιες, συμπεριλαμβανομένου και του ανταλλακτικού μέσου απόκτησης αγαθών για να βρει το δίκιο του και κατ' επέκταση την αρμονία του!

Η κατάργηση της φτώχειας είναι το κλειδί της ευημερίας

Αν θα πάμε πίσω και δούμε από την αρχή της εδραίωσης της αστικής εποχής, από τον 18ο αιώνα μέχρι και τον 21ο, θα διαπιστώσουμε πως η πλουτοκρατία, συνεχώς δίνει ελπίδες στους πρόθυμους νοικοκυραίους για ιδιοκτησιακή συσσώρευση και χλιδάτη ζωή συν την συνεκμετάλλευση των αγορών κι όταν τους παίρνει πίσω τις υποσχέσεις περί δήθεν εξασφαλισμένης ζωής, (πράγμα το οποίο αποτελεί κανόνα για το καπιταλιστικό παιχνίδι), ξεσπούν με όλη τους την μανία-πέφτοντας από τα μαύρα σύννεφα- στην περήφανη φτωχολογιά.Σειρά έχει η επόμενη γενιά των πρόθυμων να ακούσουν τις σειρήνες της υποτιθέμενης νέας εποχής κ.ο.κ.Αυτός είναι ο τρόπος και η κρίση στην ταξική κοινωνία όπου οι καπιταλιστές διαιρούν διαλύουν και ξανασυνθέτουν για να το ξανακάνουν επ' άπειρον.Μέχρι βέβαια η εργατική λαϊκή τάξη που πληρώνει όλα αυτά τα φρικτά καμώματα να τους τσακίσει.Και τους μεν και τους δε...

Προσοχή! απαγορεύονται οι εύστοχες αναρτήσεις

Η μεγαλύτερη ασφυξία -και καθοριστική-
που προκαλεί ο καπιταλισμός στις
παραγωγικές δυνάμεις, είναι
η αργοπορία της Ιατρικής επιστήμης...
Το κέρδος και η επιστημονική ελίτ του!

Η θεωρία που αναγνωρίζεται -έστω και στα λόγια- στην ουσία είναι θέμα χρόνου να γίνει πράξη

Πως μπορεί ο υποκειμενικός παράγοντας να εξισωθεί με τις αντικειμενικές συνθήκες; Αυτό ακριβώς είναι και το μεγαλύτερο επίδικο ανάμεσα στην επαναστατική πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων, που καλούν τις κοινωνικές μάζες να εισβάλουν στο προσκήνιο για να αλλάξουν τους καταπιεστικούς συσχετισμούς δυνάμεων υπέρ τους.Το σύνολο της κοινωνίας κατακερματισμένο από την ιδεοληπτική προπαγάνδα του εγωκεντρικού ατομισμού, που έχει σαν κίνητρο τον ιδιοκτησιακό οικονομισμό και την κατανάλωση εμπορευμάτων, αλλά και από την ανελέητη παραπληροφόρηση και την έλλειψη στοιχειωδών αντικειμενικών Ιστορικών γνώσεων, μένει πολύ πιο πίσω από την Ιστορική κίνηση των γεγονότων που χαρακτηρίζονται αντικειμενικά από όλους, μα μόνο στα λόγια.Στην πράξη, ο καθένας κι η καθεμιά, "αντιλαμβάνεται" τα κοινωνικοπολιτικά τεκταινόμενα, ανάλογα με την βιωματική κοινωνική θέση και την όποια πολιτική γνώση.Ενώ οι συνθήκες είναι πάντα ειδικές και αντικειμενικές για αλλαγές, εφόσον και το κεφάλαιο συνεχίζει ακάθεκτο να συσσωρεύει τον παραγόμενο πλούτο της κοινωνίας, που σημαίνει, περισσότερη φτώχεια και επώδυνο μόχθο για τους εργάτες και τα λαϊκά του στρώματα, το παράδοξο της οπισθοδρόμησης τελικά "επικρατεί".Κοιτώντας όμως πιο βαθιά την Ιστορική διαδικασία του ανθρώπου, θα διαπιστώσουμε, ότι χρειάστηκαν πολλοί αιώνες για να περάσει από μια κατώτερη βαθμίδα εξέλιξης σε μια άλλη ανώτερη και ούτω καθεξής φτάνοντας στο σήμερα.Για καθεμιά από την λύση της εκάστοτε εξίσωσης των αντίθετων συμφερόντων, δηλαδή της χειμαζόμενης κοινωνίας στο προσκήνιο για ριζοσπαστικές, συλλογικές, δημοκρατικές, προοδευτικές αλλαγές που τραβούν την ανθρωπότητα προς τα μπρος, είχαμε και τους ανάλογους αιώνες σκληρής ταξικής πάλης.Δεν είναι εφικτό να λύσεις ένα πρόβλημα και μάλιστα κοσμοθεωριών που συγκρούονται, χωρίς κόπο, θυσίες, καθυστερήσεις, λάθη, ήττες κλπ κλπ.Θέλει τεράστια υπομονή και επιμονή για τον στόχο της κατάργησης των τάξεων και της ενοποιημένης ανθρωπότητας με μοναδικό κίνητρο το δίκιο!

Η σφαιρική μόρφωση είναι το φάρμακο για το δηλητήριο της απανθρωπιάς

Είναι άτυπος "κοινωνικός" νόμος του ενστίκτου, του συντηρητικού ανθρώπου με πολιτικούς όρους, που στο τέλος είναι και ανοιχτός στις ακραίες πλευρές του και αποφύσεις του, να εχθρεύεται την αισθητική του συναισθήματος (της καρδιάς) και την πρόοδο της νοημοσύνης (του εγκεφάλου) για την βελτίωση μιας φυσιολογικής κοινωνίας αντί μιας σημερινής ακραίας αντικοινωνίας όπου η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ και το ΚΟΜΠΛΕΞ ορίζουν τα πάντα.Η αυτοσυντήρηση, ως βασική παρόρμηση, ήταν και θα παραμείνει μια πρωτόγονη έκφραση των πρώτων βάρβαρων "ανθρώπων".O φασισμός κι ο ρατσισμός με τις πάμπολλες εκφάνσεις του, είναι οι σκέψεις και οι πράξεις ενός τρελού ζώου: του πιο κατώτερου από όλα στο ζωικό βασίλειο...

Κομμουνιστική κοινωνία ή καπιταλιστική δυστοπία

Ο ρόλος των ωραιοποιημένων λόγων αποκαλύφθηκε και πάλι.Εκατό ολόκληρα χρόνια από την κατάρρευση της δεύτερης διεθνούς επαναλαμβάνεται παρόμοια.Το εφεδρικό μοντέλο της καπιταλιστικής διαχείρισης της Δεξιάς, όταν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα ξεζουμίζονται από την συνηθισμένη επίθεση του κεφαλαίου, η σοσιαλδημοκρατία, ανεβαίνει στην κυβέρνηση από τις πληγείσες λαϊκές μάζες των εργαζόμενων, των ανέργων και γενικά των έντιμων δημοκρατικών στοιχείων της κοινωνίας.Δεν ήταν λάθος που δόθηκε η ψήφος σε ένα κόμμα που εκπροσωπεί τα εργατικά δικαιώματα στο καταστατικό του, στην κινηματική του δράση, αλλά και στην ύπαρξή του ως πολιτικός προοδευτικός φορέας.Ήταν σωστό, για να ξεκαθαριστεί ο ρόλος του και να βγουν τα απαραίτητα πολιτικά συμπεράσματα ότι: στο έδαφος του καπιταλισμού οι αστικές εκλογές έχουν τα όριά τους.Η σοσιαλδημοκρατία κρατάει από παλιά και δεν έχει αλλάξει καθόλου από τότε που "επινόησαν" οι ηγέτες της στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, την "μεταρρύθμιση" του συστήματος διαμέσου της ταξικής συνεργασίας.Στην πρώτη περίπτωση η μεταρρύθμιση εκ του αποτελέσματος μένει στα λόγια ενώ στη δεύτερη περίπτωση η ταξική συνεργασία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη αυταπάτη.Αυταπάτη όμως που τελικά βιώνουν μόνο οι κοινωνικές μάζες.Γιατί οι ηγετικές κλίκες δεν την έχουν.Ίσα ίσα, αλλάζουν ιδεολογία και τάξη!Επίσης από την προδοσία της σοσιαλδημοκρατίας με την εγκατάλειψη της εργατικής τάξης σε όλο τον κόσμο κι όπου αυτή διαχειρίστηκε τα συμφέροντα της αστικής τάξης, ακολουθούσαν πάντα οι ακροδεξιές και φασιστικές καταστάσεις.Γιατί; Εξαιτίας της ανίερης ποδοπάτησης του δίκιου της κοινωνικής απελευθέρωσης κάθε ταλαιπωρημένου λαού. Όπως έλεγε ο Λένιν, θα πρέπει να κάτσουμε και να μελετήσουμε.Κοινώς να διαβάσουμε, βγάζοντας σοβαρά συμπεράσματα που οδηγούν στ' αλήθεια κάπου, έτη φωτός μακριά από το τωρινό ατελείωτο πουθενά...

Οι κοινωνικές τάξεις δεν υπήρχαν από πάντα

Όλες οι ψυχολογικές, κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές καταστάσεις μέσα και έξω στον άνθρωπο, αποτελούνται από μεγάλες αντιφάσεις και αντιθέσεις.Από την επιστημονική θέση-αντίθεση-σύνθεση της διαλεκτικής διεργασίας, δηλαδή της εξελικτικής του διαδικασίας, ξεπροβάλλουν συγκρουόμενα συμφέροντα και απωθήσεις επιθυμιών, που δεν συνθέτονται (για μια αρμονική θέληση) εάν δεν κατανοηθούν σε βάθος τα αίτια, που δυστυχώς, ερμηνεύονται κατά το δοκούν και επιφανειακά ως "αιώνια" αποτελέσματα της καθημερινής ταξικής πάλης.Η βιοπάλη, που λέει κι ο θυμόσοφος λαός, που από άνιση, πρέπει να την μετατρέψει σε ίση κάποια στιγμή!Με βασική βέβαια προϋπόθεση να σπάσει τα δεσμά του μικροαστικού τρόπου σκέψης και πράξης.Tο εκμεταλλευτικό σύστημα του κέρδους, εμποδίζει την κοινωνική εξέλιξη όπως γίνονταν και με τα προηγούμενα εκμεταλλευτικά συστήματα (δουλοκτησία στην αρχαιότητα και φεουδαρχία στο μεσαίωνα) τα οποία ανατράπηκαν ή συγχωνεύτηκαν.Η εξέλιξη δεν είναι αυτή η συγκεκριμένη εκτροχιασμένη τεχνολογία που το καπιταλιστικό σύστημα υπερηφανεύεται, όπως και ο Κροίσος υπερηφανευόταν για τα πλούτη του.Εξέλιξη σημαίνει ανάπτυξη συνείδησης κι όλα τ' άλλα είναι μια φρικτή εξαπάτηση.Δεν πρέπει να απορρίπτουμε και συνάμα δεν είναι και ουσιαστικά πρακτικό, την δυναμική της ανθρωπότητας από τα δαιμόνια της απογοήτευσης που σπέρνουν οι τυχοδιώκτες του παραλόγου.Ας παρομοιάσουμε την κατάσταση σαν έναν παρατεταμένο πόλεμο διάρκειας πέντε χιλιάδων ετών "γνωστής" Ιστορίας και σίγουρα θα νιώσουμε περισσότερα...