Ο άνθρωπος της συλλογικής συνείδησης είναι ο απόλυτος εχθρός του εγκληματικού καπιταλισμού

Ο καπιταλισμός σήμερα με την ζομπιοποιημένη ολιγαρχία του σε συνεργασία και με τα πρόσκαιρα πειθήνια όργανά του, έχει τον πιο αποτρόπαιο σκοπό: να εξοντώσει με άπειρους δολοφονικούς τρόπους την ανθρώπινη προοπτική.Την προοπτική δηλαδή της καθολικής ανθρώπινης αξίας.Της ανεκτίμητης αξίας των ιδανικών της δικαιοσύνης, της αξιοπρέπειας, της ισότητας, της σοφίας και του αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία.Για μια κοινωνία που δεν θα βρίσκεται σε μόνιμη θλίψη, φθόνο, δόλο και καθημερινό θάνατο.Μια κοινωνία που θα παλεύει διαρκώς για μια ανώτερη οργάνωση της παραγωγής και της διάθεσης της κοινής επιβίωσης, όπου τα μέλη της, θα εκπαιδεύονται για τις κοινές αλήθειες της μυστηριώδους ρίζας της ανθρώπινης ύπαρξης και του σύμπαντος.Εν τέλει για μια απολύτως ρεαλιστική κοινωνική ολοκλήρωση που ανατρέπει την ηλιθιότητα της ματαιότητας!

Το εκκολαπτήριο της αδικίας των κοινωνικών τάξεων

Η εμπειρία δείχνει την οικογένεια να καθορίζει την αλγεινή πολυπλοκότητα της κοινωνίας.Η οικογένεια από τον καιρό που πήρε την μορφή της πρωταρχικής κοινωνικής διεργασίας, ως μια υπερτυπική θεσμική εκδήλωση συμμαχίας για την διαιώνιση του είδους και των τεχνητών υλικών συμφερόντων για το "στέρεο" χτίσιμό της, διέλυσε στην κυριολεξία τις ανθρώπινες κοινές αλήθειες.Αλήθειες που είναι τόσο απαραίτητες για την ζωή του ανθρώπου όπως το οξυγόνο, το νερό, το φαγητό κτλ.Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η οικογένεια, απεικονίζει τα βασικά στάδια της ανθρώπινης ικανότητας να οργανώνεται για να προοδεύει με αληθινές κοινωνικές ενέργειες.Υπό συνθήκες όμως βαθιά ταξικές και ρατσιστικές που συνοδεύονται από ομαδοποιημένα-ατομικά κίνητρα, απλά, αποτελείται από το πιο χυδαίο και αυτοκαταστροφικό ψέμα.

Σκληραίνουν την στάση τους οι καταπιεστές σε όλα τα επίπεδα.Το ίδιο και περισσότερο να κάνουμε και 'μεις οι καταπιεσμένοι

Έχουν αφήσει σπουδαία κληρονομιά οι προοδευτικοί επαναστάτες ανά τον κόσμο και ανά την εποχή.Το μόνο που μένει, δέκα πχ αγωνιστές κατά προσέγγιση, επαρκώς καταρτισμένοι και ενωμένοι, θα αντιστοιχούν σε έναν χαρισματικό θεωρητικό που έβγαλε η Ιστορία της ταξικής πάλης.Και πολλαπλασιαστικά θα έρθει η επιτάχυνση κόντρα στην αργοπορία της Ιστορικής κίνησης.Δηλαδή οργανωτικές ικανότητες όλοι!Η ιδεολογική πάλη μέσα στο αστικό κοινοβούλιο και ευρύτερα στους θεσμούς της αστικής "δημοκρατίας", αποκτάει αξία όταν υπάρχουν πραγματικοί εκπρόσωποι υπέρ του λαού και μάλιστα να αμείβονται με τον μισθό ενός ειδικευμένου εργάτη που λέει και το πρόγραμμα της σοσιαλιστικής ισότιμης κοινωνίας.Η απέχθεια προς τους εξουσιαστές του κόσμου πρέπει να είναι μέσα σε κάθε εξελιγμένο άνθρωπο.Με στρατηγικό στόχο την ανατροπή τους μια και καλή για να προχωρήσει η εξέλιξη!...

Η δημοκρατία της αστικής τάξης δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική δημοκρατία της εργατικής τάξης

Για να μπορέσει ο άνθρωπος να εξελιχθεί σε πραγματικό δημοκράτη, θα πρέπει να ξεπεράσει τα ατομικά του δαιμόνια που τον ταλαιπωρούν μέσα στις πολύπλοκες αντιφάσεις των κοινωνικών τάξεων και της οικονομίας του χάους.Να απαλλαγεί από την ψευδαίσθηση των απατεώνων του κυνικού ρεαλισμού που καταπάτησαν και διαστρέβλωσαν όλες τις σημαντικές έννοιες από φιλοσοφική αναζήτηση αιώνων, όπως για παράδειγμα την εξελιγμένη λαϊκή δημοκρατία που την πολέμησαν και την πολεμούν για να μην εφαρμοστεί με χίλιους δύο τρόπους και την πρακτική της εφαρμογή στην σύγχρονη εποχή, τον σοσιαλισμό.Δεν υπάρχουν αιώνιες αλήθειες στις κοινωνικές σχέσεις και συνεπώς στις παραγωγικές ανάγκες, πάρα μόνο η απεραντοσύνη ενός σύμπαντος που συνεχώς αλλάζει.

Όσο υπάρχει ο πλανήτης Γη η ανθρώπινη ιδέα της δικαιοσύνης θα αναγεννιέται στο πολλαπλάσιο

Αυτά που κάνουν οι πλουτοκράτες είναι χειρότερα από αυτά που έκαναν οι δουλοκτήτες και οι φεουδάρχες με βάση τα σημερινά αποτελέσματα της παγκόσμιας κοινωνίας.Γιατί, με τις τσιμεντένιες και ατσάλινες πολιτείες τους, τις ψευδαισθητικές και λανθασμένες τεχνολογίες τους που καταστρέφουν την ομορφιά της φύσης μαζί και με τα μαζικά όπλα του πολέμου, δεν αφήνουν τον κόσμο να δει την φυσική του εξελικτική αρμονία που είναι και ο μόνος δημιουργικός προορισμός του!Το κυριότερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας είναι το να κατέχονται τα μέσα της κοινής επιβίωσης.Κι αυτό δεν το έχουν συνειδητοποιήσει οι περισσότεροι...Οι όροι της νίκης για να πεθάνει η αδικία και να γεννηθεί η ελευθερία, είναι μέσα σε κάθε άνθρωπο, αρκεί να το θελήσει.Η μελέτη ή η παρατήρηση της Ιστορίας της ανθρώπινης εξέλιξης, τον κάνουν να το θελήσει.Εκτός από την διαλεκτική διεργασία που ούτως ή άλλως έρχεται.Η ουσία όλη βρίσκεται, στο να μην πιάνεται συνεχώς απροετοίμαστος στις νομοτελειακές και επαναλαμβανόμενες εμπορικές-χρηματοπιστωτικές κρίσεις και τις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, που γίνονται, από την λανθασμένη οργάνωση της παραγωγής και της διάθεσης με σκοπό το κέρδος αλλά και της εξουσιαστικής ιδιοκτησίας σε όλα τα πρόθυμα κοινωνικά στρώματα για την απρόσκοπτη συνέχισή του.

Τα ενδιαφέροντα βρίσκονται μόνο με την οριστική πτώση του εμπορίου και του χρήματος

Ο Μαρξ λέει στο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, ότι η αστική τάξη κατέστρεψε δίχως οίκτο όλες τις συγκαλυμένες θρησκευτικές και πολιτικές αυταπάτες της φεουδαρχικής εκμετάλλευσης.Και έτσι είναι!Επακόλουθη συνέπεια;Η ωμή και σκληρή εκμετάλλευση του ελεύθερου εμπορίου και της παγκοσμιοποίησης των προϊόντων με το πρόσχημα της προόδου των παραγωγικών δυνάμεων που ασφυκτιούσαν στις φεουδαρχικές σχέσεις παραγωγής και ιδιοκτησίας, μετέτρεψαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε ανταλλακτική αξία με το χρήμα μέχρι και σήμερα και πάλι δίχως οίκτο.Τις μέρες δηλαδή της απόλυτης παρακμής, του κινδύνου του αφανισμού του ανθρώπινου πολιτισμού και των όντων του πλανήτη, από τις αστικές πολιτικές της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε βάρος όλων.Γιατί οι αστοί είπαν ψέματα για ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη, τι να λέμε!...Διότι κάθε φορά που η πλουτοκρατία δεν νοιάζεται για τίποτα άλλο εκτός από τα δικά της δόλια συμφέροντα, η Ιστορική κίνηση του μέλλοντος των δυνάμεων της πραγματικής και χρήσιμης παραγωγής για την ορθή εξέλιξη, απλά σταματάει...Με το να βλέπουμε συνεχώς τους ενδοαστικούς ανταγωνισμούς και τις λυκοσυμμαχίες τους σε συναντήσεις "κορυφής" από την εγκληματική δίψα τους για δύναμη και επίδειξη, αποσβολωμένοι παραλυμένοι και μοιραίως Ιστορικά μπερδεμένοι από την υπερφυσική βλακεία μας, λόγω της διαβολικής υπονόμευσης των κεφαλαιοκρατών της γενικής παιδείας μας, συμβάλλουμε ως πρώτοι και ως τελευταίοι στην ολική καταστροφή της ανεκτίμητης αξίας της ανθρωπότητας.Τι πάει να πει δεν ασχολούμαι με αυτούς αλλά ασχολούμαι παράλληλα με άλλα πιο ενδιαφέροντα; Πρέπει να αποκτούμε κάθε στιγμή την συνείδηση της τάξης μας.Της τάξης που παράγει τα πάντα και που ωφελεί την κοινωνία όλη σε άλλη κοινωνική νοηματική βάση.Η εργατολαϊκή κοινωνική τάξη, που θα διώξει κάποια στιγμή την τάξη που παρασιτεί και μυαλό δεν βάζει, όπως ένα μικρό αστοιχείωτο εγωιστικό και σκληρό παιδί!Αυτή, θα είναι η τελευταία αιμοβόρα τάξη κι είναι γραφτό ή έστω φρόνιμο, να καταργηθεί για να προοδεύσει ο ολοκληρωμένος άνθρωπος κυρίως ποιοτικά και κατ' επέκταση ποσοτικά!

Ο καπιταλισμός και το αντιδιαλεκτικό του σύστημα των σχέσεων παραγωγής

Έχουμε τρεις διαλεκτικές διαδικασίες: την διαλεκτική της ανόργανης ύλης του σύμπαντος, την διαλεκτική της ανόργανης και οργανικής φύσης και την κοινωνική διαλεκτική των κοινωνικών τάξεων.Η τελευταία είναι ξεχωριστή και σχετικά ανεξάρτητη σήμερα, προερχόμενη από την εξελικτική νοημοσύνη και τις επιδεξιότητες του ανθρώπου.Στην εποχή των πρώτων ολοκληρωμένων θεωρητικών, εξαιτίας της πρώτης- πρώιμης βιομηχανικής επανάστασης, φαινόταν ως ενιαία η Ιστορική υλιστική διεργασία.Αλλά, οι μαζικοί Παγκόσμιοι Πόλεμοι και οι μεταπολεμικοί τεχνολογικοί συσχετισμοί των αγορών, έκαναν την κοινωνική διαλεκτική να φανεί έτσι όπως πάντοτε ήταν.Μια επίκτητη νομοτέλεια κοινωνικοοικονομικών διεργασιών που κάνει διαφορετικές και απότομες στροφές αναλόγως με το ποια τάξη παλεύει συνειδητά και ασυνείδητα.

Πως ξεκίνησε και που κατέληξε η εργασία

Η κατανόηση της εργασίας είναι το πρώτο από τα κλειδιά εκείνα που ανοίγουν την πόρτα της εξόδου στην πυραμίδα των κοινωνικών συγκρούσεων.Ο σκοπός της αρχικής εργασίας ήταν τα μέλη μιας κοινωνίας, να οργανωθούν και από κοινού να παράγουν τα απαραίτητα αγαθά ώστε να επιτευχθεί η αρμονική συμβίωση και η ευδαιμονία.Η ευημερία ακολουθούσε ως αποτέλεσμα των κοινών προσπαθειών και η επινοητικότητα παράλληλα με τις δεξιοτεχνίες πολλαπλασιάζονταν.Αυτός ο τρόπος οργάνωσης είχε καθαρά κοινωνικό χαρακτήρα που επιτάχυνε την Ιστορική κίνηση του ανθρώπου.Ήταν πρώιμη μορφή σοσιαλισμού αυτονόητης συνύπαρξης, μιας εφικτής συνύπαρξης μεταξύ των ανθρώπων που τους έδωσε την δυνατότητα να αναπτυχθούν και να γεννηθεί ο Πολιτισμός των νοητικών και χειρονακτικών ικανοτήτων τους.Όχι πως έλειπαν οι συγκρούσεις μεταξύ τους, αλλά δεν έφταναν και στο στάδιο της άσκοπης και μάταιης σύγκρουσης που γίνεται κατά κόρον στις μέρες του χρηματοπιστωτικού και πολυεθνικού καπιταλισμού.Η Ιστορία μάς δείχνει την ανθρωπότητα να γυρίζει πίσω όταν χάνει τον προσανατολισμό της.Οι πρώτες καλές ιδέες έχουν μέσα τους την διαχρονικότητα, επειδή εκ των πραγμάτων τα πάντα βασίζονται σε αυτές, απλά, με άλλα λόγια και προσθήκες σε κάθε εποχή.Ο Πολιτισμός ήταν αυτό ακριβώς: νοητική και χειρωνακτική εξέλιξη στην βάση της κοινωνικής συνεργασίας και της κοινοκτημοσύνης.Στις μεγάλες μεταναστεύσεις, δημιουργήθηκαν οι πρώτες μεγάλες αντιθέσεις, δηλαδή η επαφή με τις διαφορές των φυλών που έψαχναν έναν καλύτερο τόπο για να ζήσουν.Έτσι οι νόμοι και η κυριαρχία τους έκαναν την εμφάνισή τους για να μπει μια τάξη στην πρωτόγνωρη δυσαρμονία.Τότε ήταν η φυσική διαλεκτική της Ιστορικής κίνησης, που δεν ήταν δυνατόν να είναι ταυτόχρονα σε κάθε μέρος η ανάπτυξη ίδια και αρμονική.Ο λόγος πρωτίστως, το κλίμα και οι μεγάλες γεωλογικές διαφορές και δευτερευόντως τα υπόλοιπα.Κάπου εκεί, πρέπει να έγινε και η μεγάλη ζημιά που διαρκεί μέχρι σήμερα.Οι γενικοί νόμοι και η κυριαρχία τους, συγκεντρώθηκαν σε λίγους και χρησιμοποιήθηκαν για προσωπική κυριαρχία που μετεξελίχθηκε σε απόλυτη εξουσία.Η άσκοπη και άνιση μάχη, είχε πια αρχίσει.Από τις όλο και μεγαλύτερες αντιθέσεις ξεπήδησαν οι κοινωνικές τάξεις που έδωσαν το τελικό χτύπημα στην κοινωνική εξέλιξη.Η εργασία άλλαξε άρδην και από εθελοντική κοινοτική, έγινε καταναγκαστικά εκμεταλλευτική προς όφελος των λίγων.Τα λεγόμενα συστήματα, ανέβαιναν και έπεφταν ενώ η εργασία ολοένα και μεταλλασσόταν.Η εργασία ταυτίστηκε με την κοινωνική τάξη και αυτό σήμανε το τέλος της.Τον κοινωνικό της χαρακτήρα!Από παλιά έως σήμερα επιβεβαιώνεται συνεχώς, υπάρχουν τόσα επαγγέλματα που εξειδικεύουν τους εργαζόμενους σε όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση στο να χάνουν την ουσία του έργου.Της εθελοντικής και ποιοτικής παραγωγής που εξαλείφει την πρωταρχική αιτία της αδικίας: τα προς το ζην τα αυτονόητα...Γιατί η τελική μορφή της καπιταλιστικής εργασίας ή και της δήθεν σοσιαλιστικής του πρώην "υπαρκτού σοσιαλισμού" για τον αντίλογο, εξυπηρετεί, την στοχευμένη διάκριση του άνεργου, του άεργου, του εργαζόμενου, του μικρού αστού και του αγρότη για την διάσπαση των ατόμων στο σύνολό τους.Ερώτηση: δουλεύεις;

Με υπερπαραγωγή και ύφεση εναλλάξ δεν προχωράμε

Στον τωρινό νέο-ολιγαρχικό καπιταλισμό, στην σύγχρονη κοινωνία των άπειρων μεταποιημένων υλικών που ουδείς εγγυάται την ασφαλή τους χρήση, η πολιτική οικονομία αδυνατεί να βρει διέξοδη άκρη.Οι αστοί οικονομολόγοι της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής και της συσσώρευσης πλασματικού (χρηματιστηριακού) και πραγματικού πλούτου, πλέουν σε αχαρτογράφητα νερά κατά φαντασία και κατά παράνοια.Τέλος!Όπως η γη, έγινε στρογγυλή και πεπερασμένη από την επίπεδη απεραντοσύνη, στην παλιά συνείδηση.Παραπέρα βρίσκεται η τροχιά της -που βγάζει κι αυτή κέρδος με τα ραδιοσήματά της- και το άπειρο διάστημα.Διάβασαν τους κλασικούς στις γήινες ισορροπημένες και αρμονικές αναλύσεις τους κι είπαν η λογική τους να αντικατασταθεί από τα άλογα οικονομικά του βιομηχανοποιημένου και ψηφιακού υπερπαραγωγικού χάους.Κανένας και καμιά να μην κατανοεί τι σημαίνουν αξία-υπεραξία-κέρδος, μονάχα να χειραγωγείται από αλγόριθμους και γραφήματα τεχνολογικού σκοταδισμού.Πώς λοιπόν ο καθένας και η καθεμιά να μην είναι στο δικό του κόσμο;Οι αντιθέσεις όλο και μεγαλώνουν και ο υπέρτατος σκοπός της επίλυσής τους απομακρύνεται μοιρολατρικά.Ο άνθρωπος κυριάρχησε στον πλανήτη και δεν μπορεί στον 21ο αιώνα να κυριαρχήσει πάνω στην παραγωγή του, στις ανάγκες του, στα δικαιώματά του, στην ανθρώπινη ιδιότητά του; Μπορεί και παρά μπορεί!Μια βασική αυτοσυνειδησιακή και ταξική αρχή για να ξεκινήσει σήμερα, είναι η εγκατάλειψη της συστημικής εμμονής τού τίποτα δεν γίνεται.Δεν είναι τυχαία η μορφή της αστικής πολιτικής, μιας γενικής και πολυπρόσωπης συνωμοσίας, στην υπερπαραγωγική και υποκαταναλωτική άβυσσο που συνδέεται άμεσα με την απειλή της περιθωριοποίησης και των πολέμων.Η μεγαλύτερη Ιστορική πλάνη των κοινωνιών από την αρχή της καταγραφής του Πολιτισμού.

Οξυγόνο στις παραγωγικές και κοινωνικές δυνάμεις

Η ανάπτυξη της κριτικής του ανθρώπου με κινητήρια δύναμη, την αντικειμενική αλήθεια της επιστημονικής αποκάλυψης της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο, αποτελεί, την μοναδική εφικτή μέθοδο για να τελειώσει κάποτε η υποκρισία και η κοινωνικοπολιτική αναλγησία.Κριτική που θεμελιώνει τις πανανθρώπινες αρχές και που εναντιώνεται σε καθετί που τις κονιορτοποιεί, με το θλιβερό αποτέλεσμα του κατακερματισμού της παγκόσμιας κοινωνίας.Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι τα ισχυρά καταπιεστικά έθνη-κράτη προπαγανδίζουν με δύο μέτρα και δύο σταθμά τα καταπιεζόμενα, τα εθνικά τους συμφέροντα. Μάλιστα, την ίδια στιγμή που η καπιταλιστική οικονομία συνδέεται άρρηκτα με όλα τα έθνη-κράτη.Τώρα πώς γίνεται να υπάρχει η ελεύθερη υποτίθεται οικονομία της αγοράς και ταυτόχρονα τα έθνη-κράτη να διατηρούν το μεροληπτικό δικαίωμα των εθνικών τους συμφερόντων έναντι των άλλων, είναι το αιώνιο ερώτημα, που, απάντηση ρεαλιστικά αποδεκτή και πάνω από όλα σοβαρή, στις υπάρχουσες παραγωγικές και κοινωνικές σχέσεις, δεν υπάρχει.Ο αντιπερισπασμός της ιδέας του έθνους-κράτους, όταν δεν περνούν εύκολα οι τεχνοκρατικές οικονομίστικες τακτικές ή πηγαίνουν και παράλληλα, αποσπά την προσοχή των λαών από τον κοινωνικό διεθνισμό ως αναγκαία Ιστορική ανώτερη εξέλιξη και τους στρέφει στις ποικίλες και πολυδαίδαλες μορφές του ατομικού και κοινωνικού φασισμού.Η αστική τάξη υφαρπάζοντας την παλιά εξουσία, "μελέτησε" τα ανθρώπινα ένστικτα για να τα φυλακίσει με χίλια δύο νήματα.Οι αντιπερισπασμοί της, συνιστούν τα "αποτελεσματικά" εργαλεία της, με κορυφαίο αντιπερισπασμό, τα εθνικιστικά κελεύσματα που υποδαυλίζουν την βαρβαρότητα και την μισαλλοδοξία.Άλλη μια εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, των βαθιών πατριωτικών αισθημάτων του χάριν του φυσικού του δεσίματος με τη γη του. Συνέπεια, που απομακρύνει τις ιδέες μιας ΑΝΑΓΚΗΣ: της ενωμένης ανθρωπότητας, όπου το κέρδος για πλούτο απ' τους αναρίθμητους πολλούς στους μετρημένους λίγους, δεν θα έχει καμιά θέση και αξία και οι ικανότητες του κάθε ατόμου, θα απελευθερωθούν προς όφελος όλων των ατόμων και των υπόλοιπων όντων.Η ύλη δίνει τις ιδέες.Οι ιδέες όμως δίνουν την εκάστοτε μορφή στην υλική πραγματικότητα κι αν οι ιδέες την σχεδιάζουν σωστά, τότε η πραγματικότητα γίνεται καλύτερη ακόμα και από ένα μαγικό ραβδί που λένε πως δεν έχουν.Οι ιδέες μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας είναι μαγικές, αν εφαρμοστούν χωρίς την συνηθισμένη αντίδραση και διαστρέβλωση λόγω των πασίγνωστων συμφερόντων του συμπαντικού μηδενισμού!

Οι δυνατότητες της ανθρωπότητας βρίσκονται σήμερα στο 1%

Από την φυσική μετανάστευση, ο άνθρωπος γνώρισε όλο τον πλανήτη και τα διαφορετικά φύλα του είδους του.Η σημερινή Παγκοσμιοποίηση οφείλεται σε αυτή του την ασυναγώνιστη και ατρόμητη ιδιότητά του, να μετακινείται παντού όταν οι καιρικές συνθήκες και η ανάγκη του για τροφή και καταφύγιο τού το επέβαλαν.Η φυσική του ικανότητα ως την κορυφαία εξελικτική του πορεία αλλά και από καταβολής κόσμου δικαίωμα, δεν υφίσταται εδώ και πολλούς αιώνες.Οι αιτίες είναι πολλές και λίγο-πολύ γνωστές.Τάξη με τάξεις ευνοούμενων και μη, νόμοι κατά το δοκούν και κατ' ευφημισμό, επιβολή με ισχύ και πολλά άλλα.Σταμάτησε από την εποχή που οι μακραίωνοι ανταγωνισμοί και οι συγκρούσεις για τα εδάφη, έφτασαν στην απόλυτη παρανόηση ενός ανθρωπογενούς περιβάλλοντος χωρίς κανέναν σοβαρό σχεδιασμό.Και σήμερα, αυτό που βλέπουμε, σχεδόν δεν διορθώνεται εφόσον η παγκόσμια πλουτοκρατία δεν νοιάζεται (σιγά μη νοιαστεί έτσι που τα 'χει κάνει) και η φτωχολογιά δεν κοιτάζει πέρα από την πόρτα της αφού είναι αλυσοδεμένη με πλασματικούς λογαριασμούς!Εμποδίζοντας την ισχυρότερη ορμή του ανθρώπου μετά την αναπαραγωγή, να μεταναστεύει, να γνωρίζει, να αφομοιώνει, να μαγεύεται και να προχωρά προς την ολοκλήρωση τής ενότητάς του, εμποδίζεται και το παγκόσμιο εργοστάσιο παραγωγής των ιδεών του (την παγκόσμια διάνοια) για την καλύτερη δυνατή μορφή των σχέσεών του με το όλο τής ύπαρξής του.

Όσο δύσκολο κι αν φαντάζει δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την αλλαγή πορείας του τρόπου ζωής

Ο ιμπεριαλισμός του καπιταλισμού σαν συνέχειά του, είναι η απόδειξη της κατάρρευσης του χρηματικού-εκμεταλλευτικού, κανιβαλικού συστήματος.Οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν έχουν ούτε καν καταλάβει το πως λειτουργούν και για ποιο ακριβώς λόγο οι εμπορευματοχρηματικές συναλλαγές αλλά και οι ιδιοκτησιακές σχέσεις στην αστική κοινωνία, έχουν καθυστερήσει ή και οπισθοδρομήσει πνευματικά και ηθικά.Το κυριότερο από τα στοιχεία εκείνα, που η κοινωνία της "ελεύθερης" αγοράς θα τελειώσει "σύντομα".Οι ανεξέλεγκτες βιομηχανικές δραστηριότητες χωρίς ωφέλιμο σχεδιασμό που στρέφονται κατά του ποιοτικού βιοτικού επιπέδου, θα οδηγήσουν σ' αυτό.Η έξαρση των ασθενειών από τις αλχημείες των "τεχνολογικών" εργαστηρίων με σκοπό το κέρδος, θα αποτελέσει τον καταλύτη για την δυστοπία εν εξελίξει.Μια κοινωνία που νοσεί πνευματικά αλλά και οργανικά, τι μέλλον έχει;Με την εμπάθεια, τον αμοραλισμό και την αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή, τα όντα της και την εκπληκτική ομορφιά της φύσης, κανένας Πολιτισμός δεν στεριώνει!Όλοι μας γράφουμε Ιστορία με τις πράξεις μας και ήδη πληρώνουμε τις πράξεις των προηγούμενων γενεών.Αυτό πρέπει να αλλάξει, για να μην λένε το ίδιο και οι επόμενες.Και όχι μόνο, άραγε τι να γίνεται μετά από το πέρασμά μας από δω; Πολύ κακό, αλλά, και ακόμα πιο πολύ καλό εάν θελήσουμε, για το τίποτα;Κανένας αξιοπρεπής άνθρωπος με κοινωνικές και υπαρξιακές ευαισθησίες, δεν μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο.Σε αυτή την προβληματική, για την προέλευση της υλικής ύπαρξης που ξεπερνάει τις ανθρώπινες δυνατότητες της εφικτής γνώσης, βρίσκεται όλη η ουσία και ταυτόχρονα, το απαραίτητο δέος ως ασπίδα στην προσβολή τη θολούρα και την τιμωρία που μας φέρνουν οι κυρίαρχοι και οι παραδομένοι για μια θέση στον "ήλιο" της έκλειψης.

Η μάχη για την κατάκτηση της αυτογνωσίας

Οι άνθρωποι στο άνισο σύστημα, εν προκειμένω στο τρέχον σύστημα, το καπιταλιστικό, είναι τόσο μα τόσο σκοτεινοί που η μόνη ελπίδα για να τους παρακάμψεις (αυτούς τους σκοτεινούς) είναι το να γίνεις πιο φωτεινός... Νιώθοντας την ανάσα του ιμπεριαλισμού, της ανοιχτής επιβολής ενός έθνους-αστικού κράτους πάνω σε άλλα, πρέπει να καταλάβεις ότι ήρθε η ώρα που δεν γίνεται να μένεις αμέτοχος-ουδέτερος-τουρίστας ή στην ίδια κατηγορία ψευτοσοσιαλιστής στην σύγκρουση που θα 'ρθει!Και βέβαια, πάντα ήταν η ώρα!Οι καπιταλιστικές σχέσεις ιδιοκτησίας και παραγωγής για την οργάνωσή της, έχουν καταρρεύσει επίσημα τρεις φορές.Μια με τον ιμπεριαλιστικό Πόλεμο μεταξύ Γαλλίας και Πρωσίας μετέπειτα Γερμανίας, στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα (με σφήνα την Παρισινή Κομμούνα) και δύο, με τους Παγκόσμιους ιμπεριαλιστικούς Πολέμους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.(Σφήνα ξανά και στους δυο, η εργατική επανάσταση-απελευθέρωση).Ανεπίσημα; κάθε μέρα!Πάντα λοιπόν το τελευταίο εκμεταλλευτικό σύστημα ήταν και θα είναι ετοιμόρροπο εξαιτίας και των σκληρών ανταγωνισμών για τα ΜΑΤΑΙΑ κέρδη.