Nα πάρουμε στα σοβαρά και στα χέρια μας την πολιτική

Εάν οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, δεν ασχοληθούμε με τις δυσάρεστες πολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν την ανυπόφορη κατάστασή μας, δεν υπάρχει περίπτωση αυτές οι εξελίξεις να μην καταλήξουν και πάλι σε μια αδιανόητη τραγωδία.Κατά πολύ μεγαλύτερη που ξεπερνάει κάθε προηγούμενη.Οι άκρως επιθετικές ενέργειες του παγκόσμιου κεφαλαίου (ΞΑΝΑ) εν είδει άπειρων πολέμων, έχουν καταστήσει με απόλυτη σαφήνεια και στον πιο αδαή, πως κάτι πολύ κακό θα συμβεί!Γιατί η κλοπή και η μεταφορά των πόρων από τους κάτω προς τους πάνω δεν συγκρίνεται σε σχέση με το μαύρο παρελθόν των Παγκόσμιων Πολέμων.Κι αν ακόμα έχουν στο πρόγραμμά τους -που σίγουρα έχουν- για να τα καλύψουν όλα αυτά μια "λύση", όπως παλαιότερα την ανάπτυξη της νέας τεχνολογίας ή της πίστωσης, αποφεύγοντας το γενικευμένο χάος, θα αποτελούσε υπερφυσική ανοησία που έλεγε και ο Λένιν να την δεχτούμε ύστερα από τόσες συμφορές.Γιατί δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσεις...Η αστική πολιτική, είναι συνέχεια της αιώνιας αδικίας, αυτοκρατορίες, μοναρχίες κλπ και για αυτό το λόγο επιβάλλεται μια λαϊκή πολιτική που θα θωρακίζει τους πολλούς από την άπληστη επίθεση των λίγων.Μαθαίνουμε και οργανωνόμαστε!

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν ν' αντέξουν τις απλές αλήθειες τις οποίες δεν είχαν καν φανταστεί ότι υπάρχουν

Ο μεγάλος Σωκράτης είχε δώσει τον ορισμό της παιδείας: φέρνει όλα τ' αγαθά όπως μια εύφορη γη.Από τότε όμως έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι κι όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος, κανείς δεν μπορεί να μπει στο ίδιο ποτάμι δύο φορές.Συνεχώς δλδ τα πάντα αλλάζουν.Έτσι λοιπόν από τότε, έχουν πολλά αλλάξει και έχουν συσσωρευτεί άσκοπες γνώσεις-πληροφορίες που κάνουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο καλό και είναι πολλά πράγματα για αμφισβήτηση και για κριτική.Σήμερα με τον όρο παιδεία μπορούμε να εννοήσουμε όχι τις πολλές γνώσεις-πληροφορίες αλλά τις ουσιαστικές!Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος πολυδιαβασμένος ή ειδικευμένος για να θεωρείται μορφωμένος και χρήσιμος στο κοινωνικό γίγνεσθαι...το αντίθετο μάλιστα!!!Οι ουσιαστικές γνώσεις λοιπόν, είναι εκείνες που αναπτύσσουν την νοημοσύνη και τα αισθήματά μας παράλληλα, χωρίς να κρύβονται τα νοήματα και τα καθήκοντά μας ως όντα που έχουμε ξεχωρίσει και που η επιβίωσή μας ως ανθρώπινο γένος, εξαρτάται από τις πράξεις μας.Έξυπνος είναι αυτός που αισθάνεται και ψάχνει τους τρόπους για να καλυτερεύσει την προσωπικότητά του και εν συνεχεία, να βοηθήσει στον διαλεκτικό κοινό αγώνα της καλυτέρευσης της ζωής για όλους και για όλα!

Η συνείδηση είναι η ολοκληρωμένη εικόνα που έχουμε για τα τεκταινόμενα του κόσμου θέλοντας την αλλαγή του

Σαφώς και το πιο ιδανικό πράγμα είναι να σκέφτεται και να πράττει ο κάθε άνθρωπος αυτό που επιθυμεί χωρίς δογματισμούς.Όμως είναι άλλο πράγμα ο θαυμασμός για μια θεωρία που βοηθάει στην εξέλιξη.Το ότι χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν ακόμη τις καλές θεωρίες που επινοήθηκαν για την καλύτερη κοινωνική συμβίωση και πρόοδο, δεν σημαίνει κι ότι οι θεωρίες αυτές δεν ισχύουν στο ακέραιο.Θέλει συνείδηση πως χρειάζεται καλή πίστη σε κάτι για να εναρμονιστούν οι κοινωνικές διαφορετικότητες.Μια κοινή άποψη!Όσο πιο γρήγορα κατανοήσουμε σε ποια ακριβώς εποχή είμαστε (έναν αιώνα πίσω) τόσο πιο γρήγορα υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες αυτό να το ανατρέψουμε.Αρχική προϋπόθεση να φύγει η ειρωνεία από μέσα μας!Η καταλυτική προϋπόθεση, να σταματήσει η καταπίεση στους κόλπους της ίδιας της καταπιεζόμενης τάξης και ο καθείς να κάνει σωστά την όποια δουλειά έχει αναλάβει ως τον συνεκτικό ρόλο του μέσα στην κοινωνία!

Τακτική στην τακτική

Θα έχετε διαβάσει ή ακούσει για τον εφεδρικό στρατό των ανέργων που χρησιμοποιούν οι καπιταλιστές για να πιέζουν τους εργαζόμενους ούτως ώστε να δεχτούν την πτώση των μισθών τους.Για να μην λειτουργεί αυτή η "κλασική" τακτική των εκμεταλλευτών, θα πρέπει οι εκμεταλλευόμενοι να αντιτείνουν την συστηματική τακτική: εργαζόμαστε όλοι ή κανείς.Πρακτική αλληλεγγύη!

Με πραγματική πίστη και καλή πρόθεση για έναν καλύτερο κόσμο

Η κοινωνική καθοδηγητική επαναστατική πρωτοπορία που με τον ιστορικό νόμο της ταξικής θεωρίας πάντα μειοψηφεί, αναμένοντας τον υποκειμενικό παράγοντα, τις εργατολαϊκές μάζες στο προσκήνιο προς την κοινωνική τους απελευθέρωση, δεν νοείται να παραλείπει την πιο αναγκαία δράση: να πρωτοπορεί πρωτίστως για την αναγκαία ενοποίησή της!...Αλλιώς, συνεχώς, όλα καταλήγουν στον αριστερισμό και στην αποπροσανατολιστική συνθηματολογία!Όταν για επτά κι όχι μόνο ατελείωτα χρόνια, περνάνε μέσα στα "δημοκρατικά συντάγματα" τις εντολές του κεφαλαίου του χρήματος και πρόσφατα από το "κόμμα της ελπίδας που ερχόταν", είναι ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας και μελλοντικής αναγκαιότητας, η αποτελεσματική αντεπίθεση του λαού στην παρασιτική τάξη που από τότε που αναδύθηκε, έχει ειδικευτεί στην απάτη και την αντεπανάσταση.Η απεργία είναι το μεγαλύτερο όπλο του εργαζόμενου, του φτωχού που παράγει, αλλά να είναι μια απεργία που να ισούται με σεισμό!

Το ότι είμαστε διαφορετικοί δεν μπορεί να αναιρέσει το ότι είμαστε κυρίως ίσοι

Η αποδοτικότητα της παραγωγής του ανθρώπου
(η πιο απλή εξίσωση προς τους τεχνοκράτες), επιτυγχάνεται
σε συνθήκες ελευθερίας και συνεπώς ισότητας.Η διάκριση
των ικανοτήτων προς όφελος της ανθρωπότητας είναι το
ζητούμενό της για την ευημερία κι όχι για την κυριαρχία πάνω της!

Η μόνιμη αφύπνιση στον αγώνα του τώρα

Δεν πρέπει να περιμένουμε την εργατική λαϊκή
εξουσία για να έχουμε το δικό μας εσωτερικό
νόμισμα.Εφόσον δεν πληρώνουμε σε δραχμές
τις εξωτερικές μας συναλλαγές αλλά με εξαγωγές
τότε δεν υπάρχει θέμα.Σπάσιμο του αδύναμου
ιμπεριαλιστικού οικονομικού κρίκου και μετά
πάλη για τον μετασχηματισμό των παραγωγικών
και ιδιοκτησιακών καπιταλιστικών σχέσεων!

Οι ανθρώπινες μάζες έχουν ξυπνήσει και το ψάχνουν

Παρά την αντιδραστικοποίηση σε όλες τις κοινωνικές τάξεις και όλα τα κοινωνικά τους στρώματα, η προεπαναστατική περίοδος, που έφερε τις γνωστές και αναμενόμενες αντιδραστικές ανακατατάξεις με αφορμή τα μνημόνια, δεν έχει τελειώσει. Παραμένει προεπαναστατική, με την ποσοτική της διαφορά της προσωρινής αδράνειας.Αυτό σημαίνει πως η ταξική πάλη θα εμφανιστεί με την ποιοτική της διαφορά.Από την συντηρητικοποίηση και το επιχειρούμενο πισωγύρισμα λόγω των διαψεύσεων, στο προοδευτικό άλμα προς τα εμπρός λόγω διαλεκτικής λύσης των ακόμα μεγαλύτερων άλυτων αντιθέσεων.

Και πάλι το συνασπισμένο κεφάλαιο παίζει με τη φωτιά

Τί βλέπουμε στο αποτέλεσμα των Γαλλικών εκλογών; Η ευρωπαϊκή αστική τάξη κρατάει ως όμηρο τη μικροαστική μέσω του φόβου της για την (σχεδιασμένη) χρεοκοπία της.Ο γενικός φόβος από τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις που οξύνονται, κατακερματίζει και τα λαϊκά στρώματα διαμορφώνοντας έναν υπερταξικό κοινωνικοπολιτικό κρατήρα.Η ελάχιστη φαιά ουσία που ίσως της είχε απομείνει, (της αστικής τάξης) εξαφανίστηκε κι αυτή δηλαδή!Η πλειοψηφία των ανθρώπων ζούμε την κάθε μέρα, σαν να ήταν η τελευταία, σ' έναν πόλεμο όπου ο εχθρός είναι προ των πυλών.Όμως το δίκιο απ' τον κρατήρα βγαίνει σαν βροντή σαν κεραυνός...

Η γιορτή του παγκόσμιου προλεταριάτου ο δείκτης της ανόδου της συνείδησής του

Η ταξική συνείδηση ενός λαού και το επίπεδο της αγωνιστικής του δικαιοσύνης, φαίνεται την ημέρα της συμμετοχής του στην Εργατική Πρωτομαγιά.Ημέρα μνήμης και τιμής για τους μαρτυρικούς αγώνες του εργατικού και λαϊκού κινήματος, της πάλης για την απελευθέρωσή του από τα ταξικά δεσμά του!Η κατανόηση της ταξικής κοινωνίας, της κοινωνικής-οικονομικής και πολιτικής φύσης των πραγμάτων, πρέπει να ξεπερνάει την εκάστοτε αυτάρεσκη πρωτοπορία (των πρώτων εκείνων της εποχής τους που κατανόησαν για σύνθετους κοινωνιολογικούς ή ανθρωπολογικούς λόγους) για το λόγο ότι αποτελεί το κλειδί που θα ανοίξει την πόρτα της φυσικής ελευθερίας.Οι πρωτοπόροι της κάθε εποχής θα πρέπει να χαρακτηρίζονται από ανιδιοτέλεια και κυρίως ευγένεια ως ένα ακέραιο πλήρωμα τραίνου, που θα μεταφέρει ολοένα και περισσότερους ταλαιπωρημένους επιβάτες από τα εδάφη της σκληρής εκμετάλλευσης, στη χώρα που αγωνίζεται για την κατάργησή της.Σ' αυτή τη βάση βρίσκεται η δυσκολία της μόνιμης αφύπνισης διότι η παροδική, τελικά, καθόλου δεν μετράει.Το αντίθετο αποτέλεσμα φέρνει!

Η διαχρονική λύση ενάντια στη συστημική φρίκη

Η ευαισθησία, η συναίσθηση, οδηγούν στην απαραίτητη αντίληψη για να κάνει ο άνθρωπος τη μεγάλη διαφορά στα πλαίσια της ζωής.Χωρίς την συναίσθηση της καθολικότητας της ύπαρξης, η λογική, η σκέψη που εξελίχθηκε σε λόγο για την συνεννόηση και κατανόηση του φυσικού κόσμου, δεν προχωράει στην κατεύθυνση της ολοκλήρωσής της.Στην όλη υπόθεση της έως τώρα εξελικτικής διαδικασίας, λείπει ο βασικότερος συνειδησιακός σύνδεσμος, της ισότητας μεταξύ μας και του σεβασμού μας στην πολύπλευρη Φύση.Και επειδή τα παραπάνω ακούγονται ως μια ακόμη "άσκοπη" ερμηνεία που χάνεται αμέσως στους "αμπελώνες" της φιλοσοφίας και της βαρβαρότητας του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, να κάνουμε τη ρήση του Μαρξ ξανά επίκαιρη (που πάντα ήταν): "Οι φιλόσοφοι ερμηνεύουν τον κόσμο, το ζήτημα είναι να τον αλλάξουμε"...

Αυτό είναι εξέλιξη

Για την ανθρωπότητα δύο μυστήρια
χρειάζονται να ανακαλυφθούν: το πως θα ζήσει
πραγματικά ειρηνικά και το από που προέρχεται!

Η σταθερότητα της καταστροφής

Οι κοινωνικές καταστάσεις σοβαρεύουν (με πολιτικούς όρους - ταξικούς μαρξιστικούς, οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται επικίνδυνα και συγκρούονται ανηλεώς) όταν οι δύο βασικές κοινωνικές τάξεις, των εργατών-εργαζόμενων από τη μια και των αστών κατόχων κεφαλαίων-χρημάτων και κράτους με διευθυντικά προνόμια από την άλλη, βρίσκονται αντιμέτωποι με την θεμελιώδη διαφορά της ουτοπικής ταξικής ειρήνης και συνεργασίας. Εργαζόμενοι και κάτοχοι μέσων παραγωγής και διανομής μαζί με τους γραφειοκράτες και τους υπαλλήλους του κρατικού μηχανισμού, δεν μπορούν να τα βρουν, διότι ο πρώτοι είναι πάντα στην εκμετάλλευση των τελευταίων.Με δύο λόγια ο καπιταλισμός (όπως και τα προηγούμενα συστήματα) δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί σαν σύστημα.Θα είναι για λίγο και πάλι η ίδια αθλιότητα απ' την αρχή.Το ζήσανε γενιές και γενιές, το ζει τώρα και η δική μας γενιά.Δεν πρόκειται να ορθοποδήσει ποτέ των ποτών ο καπιταλισμός.Οι κοινωνικές τάξεις ήταν πάντα κάτι το εντελώς αφύσικο, άκρως παράλογο και τελικά βαριά άρρωστο.