Πέμπτη 6 Απριλίου 2017

Η σταθερότητα της καταστροφής

Οι κοινωνικές καταστάσεις σοβαρεύουν (με πολιτικούς όρους - ταξικούς μαρξιστικούς, οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται επικίνδυνα και συγκρούονται ανηλεώς) όταν οι δύο βασικές κοινωνικές τάξεις, των εργατών-εργαζόμενων από τη μια και των αστών κατόχων κεφαλαίων-χρημάτων και κράτους με διευθυντικά προνόμια από την άλλη, βρίσκονται αντιμέτωποι με την θεμελιώδη διαφορά της ουτοπικής ταξικής ειρήνης και συνεργασίας. Εργαζόμενοι και κάτοχοι μέσων παραγωγής και διανομής μαζί με τους γραφειοκράτες και τους υπαλλήλους του κρατικού μηχανισμού, δεν μπορούν να τα βρουν, διότι ο πρώτοι είναι πάντα στην εκμετάλλευση των τελευταίων.Με δύο λόγια ο καπιταλισμός (όπως και τα προηγούμενα συστήματα) δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί σαν σύστημα.Θα είναι για λίγο και πάλι η ίδια αθλιότητα απ' την αρχή.Το ζήσανε γενιές και γενιές, το ζει τώρα και η δική μας γενιά.Δεν πρόκειται να ορθοποδήσει ποτέ των ποτών ο καπιταλισμός.Οι κοινωνικές τάξεις ήταν πάντα κάτι το εντελώς αφύσικο, άκρως παράλογο και τελικά βαριά άρρωστο.