Η συσσώρευση κεφαλαίου και ισχύος του καπιταλισμού ισοδυναμεί με ανυπέρβλητη κρίση και αδυναμία

Κάποτε και πάλι οι λίγοι θα γίνουνε πολλοί για την υπεράσπιση ενός καλύτερου κόσμου.Η υποκριτική προοδευτική πολιτική του νεομνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ και των ομοίων του στην Ευρώπη, δίνει στο λαϊκό κίνημα την ευκαιρία για βαθύτερες αναλύσεις στην διερεύνηση του φασισμού μέσα στον οπορτουνισμό μιας κατ' ευφημισμό Αριστεράς, που φράζει τον δρόμο προς το Ιστορικό καθήκον των ανθρώπων: την κοινωνική τους απελευθέρωση από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

Νέα χρονιά νέος δρόμος

Δυστυχώς υπάρχει ένα στρώμα που
δεν αφυπνίζεται, όμως μπορεί να ακολουθεί.
Ευτυχώς, γιατί θα φτιάξουμε τον σωστό δρόμο!

Η ολιγαρχία και η αυτορήξη της

Πάντα θα το σκέφτομαι και θ' απορώ για όσο ζω.Θα υπάρχει αιώνια τιμωρία για τα μάταια τα δεινά που προκαλούν στον κόσμο όπως και στους μύθους;Ο σημερινός ιμπεριαλισμός του καπιταλισμού ελάχιστα διαφέρει από τον παλαιότερο των δύο Παγκόσμιων Πολέμων.Προσπαθεί με νύχια και με δόντια, να μην προκαλέσει και τρίτο παίρνοντας τις χώρες-αγορές που θέλει με περιφερειακούς πολέμους.Κοινή λογική:Κανένα χάος και κανένας φόβος δεν οδήγησε ποτέ σε τάξη.Αυτή όμως η συνασπισμένη και ανομοιογενής τάξη των καταπιεστών που μιλάει και ενεργεί μέσα από τον ομιχλώδη νεοφιλελευθερισμό, το πιστεύει.Δηλαδή πιστεύει σε κάτι που δεν γίνεται στα πλαίσια της ζωής.Αυτή είναι η αλήθεια, η πιο αλγεινή.Η μη αποδοχή της πιο καθαρής (σε κάθε λογικό άνθρωπο) κοινωνικής νομοτέλειας (σε βαθμό συμπαντικής κατάθλιψης για το λαό) εκ μέρους των κέντρων της αναλγησίας και της απέραντης ηλιθιότητας που μετεξελίσσεται σε σχιζοφρένεια, το δεν μπορούμε να πάμε στον ήλιο αλλά θα πάμε με το ζόρι, που σημαίνει, ότι η όξυνση αντιθέσεων μεταξύ των ατόμων των συμφερόντων των τάξεων δεν ομαλοποιούνται στον αιώνα τον άπαντα...Και τώρα τι κάνουμε; τι άλλο, να είμαστε έτοιμοι για τους αγώνες που έρχονται!

Η συνειδητότητα σταματάει την ταλάντευση παρελθόν παρόν

Η θλιβερή Ιστορία των προγενέστερων και
σημερινών γεγονότων με ντοκουμέντα χιλίων
λέξεων ανά εικόνα περνάει μέσα στο γονιδίωμά
μας και μαθηματικά θ' αλλάξει τις μαζικές σκέψεις
και επιδιώξεις στην πιο κρίσιμη και κατάλληλη στιγμή.

Κατακτώντας την εκτίμηση για τη ζωή και τον άνθρωπο

Ο Λένιν είχε πει ότι ο καπιταλισμός είναι τρόμος δίχως τέλος και ο Φρόυντ από ψυχολογική οπτική γωνία ότι ο σύγχρονος πολιτισμός είναι καταπίεση ενστίκτων.Τα αίτια αυτών των δύο διαπιστώσεων όταν ενωθούν, βγάζουν το αποτέλεσμα της ανθρωποφοβίας μέσα στις κοινωνίες με σύνθετες διαφοροποιημένες εκδηλώσεις σε σχέση και με το περιβάλλον, π.χ ατομισμός-ναρκισσισμός, αδιαφορία για τα κοινά, ιδεοληψίες για τις ζωές των άλλων, αποξένωση, φασισμός κτλ.Στο χέρι μας είναι να πούμε τέρμα πια, κατάλαβα!

Από την κοιλάδα των δακρύων στην κοιλάδα της χαράς

Όταν η φρίκη δεν σταματάει
αλλά συνεχίζει, τότε η μόνη απάντηση
είναι περισσότερη ελπιδοφόρα μαρξιστική επιστήμη!

Με τη θεωρία της απομόνωσης να τα απομονώνουμε όλα

Όλα παίζονται στην ατελή ριζοσπαστικοποίηση.Δηλαδή στην ατομική "αλήθεια".Διότι η ολοκληρωμένη, είναι η συλλογική αλήθεια που μας ωριμάζει και μας βελτιώνει.O ριζοσπαστισμός βασίζεται στις κοινές σκέψεις και πράξεις που προάγουν την πρόοδο της ισότητας παντού, απορρίπτοντας τις ρίζες της συντήρησης (όμως πραγματικά μέσα από τους συνεπείς κοινωνικούς αγώνες απομονώνοντας την ενσωμάτωση) που δεν αφήνει τίποτα καλό και πρωτοπόρο ν' ανθίσει.Πάντως η προσδοκία της σταθερότητας με "προοδευτικό" χαρακτήρα που έδειξαν τα αποτελέσματα και κυρίως στο έδαφος του καπιταλισμού αποτελεί υπεραυταπάτη...

Η γηραιά ήπειρος ΤΙΝΑ

Αντικειμενικά η αριστερή παρένθεση δεν ήρθε και ούτε πρόκειται να έρθει παρατηρώντας τις καταστροφικές δονήσεις από την απληστία και την αγριανθρωπιά του χαοτικού κεφαλαιοκρατικού συστήματος.Μετά τις εκλογές της 20ης του Σεπτέμβρη με το πιο σουρεαλιστικό αποτέλεσμα του πειράματος ΤΙΝΑ να αποδεικνύεται επανειλημμένα απείρως ανεφάρμοστο, το σοκ επιστρέφει στην πηγή του πολλαπλάσιο και κυρίως απρόβλεπτο πίσω στους "δημιουργούς" του.Μπορεί η αποχή των ψηφοφόρων να ήταν τεράστια, μπορεί ο νεομνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ να επέστρεψε όπως τον ήθελαν το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες, μπορεί ο καταραμένος φασισμός να παραμονεύει, μπορεί η συνεπής Αριστερά να μην μπαίνει καν στη βουλή με την παραδοσιακή να μην την νοιάζει, αλλά αυτό που δεν μπορεί να γίνει είναι αυτό το οποίο θέλουν να περάσουν στους λαούς οι κυρίαρχες τάξεις συνασπισμού: το δεν υπάρχει εναλλακτική.Και μόνο που το ακούει κανείς καταλαβαίνει πόσους αιώνες πίσω πηγαίνει.Οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι για να προχωράμε μπροστά και τα πισωγυρίσματα που προκαλούν τα ανθρωπάκια είναι οι πραγματικές παρενθέσεις κι αν δεν υπήρχαν ούτε αυτά θα ήμασταν ήδη στ' άστρα.Η αέναη δίκαιη πάλη νικάει!

Nα προσέχεις την μπουρζουαζία ε; μη και σε ρίξει.Έχουμε ένα σκοπό να την ρίξουμε.

Eσείς που περιμένετε "αριστερή παρένθεση" μάταια την
περιμένετε.Δεν είναι θέμα κόμματος πια αλλά καθαρής
συνείδησης αριστερής στροφής στην κοινωνική πλειοψηφία,
που καταλαβαίνει τι περνάει, τι ακριβώς συμβαίνει και
πως πρέπει να απαντήσει στο πλιάτσικο και τον εκβιασμό.
Οι συγκρούσεις των αντιθέσεων δεν τελειώνουν, συνεχίζονται...

Στα αμέτρητα εμπόδια της τεχνητής ζωής δε λες και τι έγινε για άλλο ένα;

Μια από τις πιο μάταιες πράξεις είναι η προσπάθεια φραγμού της ταξικής κοινωνικής πάλης.Στοιχειώδες μάθημα της Ιστορίας.Κάτι σαν την απλή αριθμητική.Όταν οι λαοί αναπτύσσουν την ταξική τους πάλη οι εχθροί τους (που εμφανίζονται και από 'κει που δεν είναι δυνατόν να το περιμένεις) ξεκινούν το ταξικό χάος που εμπεριέχει ό,τι πιο θλιβερό υπάρχει.Τα πάντα να κάνουν, ο καπιταλισμός δεν μπορεί να στεριώσει γιατί επιβάλλεται.Και ως γνωστόν σοφόν ό,τι επιβάλλεται δεν έχει κανένα μέλλον.Το μέλλον είναι και θα παραμείνει η πειθώ και η ωρίμανση της παγκόσμιας συνείδησης μέσα από τους αγώνες για καλύτερη ζωή.Σε κάθε δυστοπία έρχεται η ουτοπία και αυτό δεν μπορεί να το καλύψει καμιά ψευδαίσθηση που έχει νομοτελειακά ημερομηνία λήξης για να έρθει κάποια άλλη και ούτω καθεξής.Η νεοφιλελεύθερη επίθεση έχει προκαλέσει τεράστια καταστροφή που καθίσταται αδύνατον να επικρατήσει σε μια ανθρωπότητα που θα προχωρήσει.Δεν γίνονται αυτά.Ο πόλεμος του θωρακισμένου κεφαλαίου είναι εκ των προτέρων χαμένος.Σε όλο τον κόσμο αποκαλύπτεται ξεκάθαρα που οδεύει το πράγμα.Οι διεκδικητές για τη μοιρασιά των φέουδων-φιλέτων παραείναι πολλοί.Στην Ελλάδα πήγε να γίνει κάτι μεγάλο με τον ΣΥΡΙΖΑ για όλη την Ευρώπη ασχέτως αν η ηγετική του ομάδα δεν το πίστευε.Όσοι και όσες το πιστέψαμε τον στηρίξαμε (προσωπικά ως υποστηρικτής καθότι δεν είμαι ένθερμος κομματικός ούτε και εκπαιδευμένος για τέτοια) και δεν πρέπει να ντρεπόμαστε επειδή το πιστεύαμε.Αυτό μας έλειπε να ντρεπόμαστε και για το δίκιο μας.Απογοητευτήκαμε, μα η αλήθεια είναι τώρα ότι η ΛΑΪΚΉ ΕΝΟΤΗΤΑ που γεννήθηκε όπως η πεταλούδα από την κάμπια, είναι ελεύθερη -με ότι αυτό συνεπάγεται- να αποκαταστήσει την ελπίδα με ένα μεταβατικό πρόγραμμα με κατεύθυνση τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα!

Μέγιστη στρατηγική

Βασικό μέλημα της ιδεαλιστικής εργατικής και
λαϊκής τάξης είναι να αποφεύγει όπως ο διάολος
το λιβάνι, την μηδενιστική μικροαστική "ρητορική"
του όλοι ίδιοι είναι.Πρέπει συνεχώς να ψάχνει το διαφορετικό...

Υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία από τα δανεικά;

Το νόμισμα είτε εθνικό είτε ενωσιακό δεν έχει καμιά διαφορά όταν στο καπιταλιστικό σύστημα "δεν υπάρχει κρίση" και ύφεση.Όμως στις κρίσεις
ίσως -ίσως διότι λαμβάνοντας υπόψη και τις αστικές τάξεις που είναι παντού ίδιες- το εθνικό νόμισμα να παίζει κάποιο θετικό ρόλο σε μια βαθιά ύφεση με τις απαραίτητες πάντα προϋποθέσεις ανάπτυξής του.Το μόνο σίγουρο είναι ότι από τότε που μπήκαμε στην ΟΝΕ, το βιοτικό επίπεδο αποδεικνύεται υπερδανεικό και δυσβάστακτο μαζί με τις δεσμεύσεις -ελλείψεις για τη χώρα μας στην αυτάρκεια- της συνθήκης του Μάαστριχτ και το δανεικό είναι δανεικό πως να το κάνουμε.Το γεγονός και μόνο ότι τα μεγάλα συμφέροντα υποστηρίζουν το ευρώ θα πρέπει να μας ωθεί προς το αντίθετο, στην έξοδο από αυτό.Ωστόσο η αντίφαση θα υπάρχει και σ' αυτή τη "λύση", αλλά τουλάχιστον ο αγώνας θα συνεχίζει να κινείται.

Το "δεν έχω μαγικό ραβδί" είναι σαν το "δεν θ' αλλάξω εγώ τον κόσμο"

Από τον "έντιμο" έως τον επώδυνο υπήρχε και η εναλλακτική του συνεχούς αγώνα.Μπροστά σ' αυτή την Ιστορική υποτίμηση που ζούμε τι είναι ο Ιστορικός συμβιβασμός;Σε αντίθεση με τον συνεχή και δίκαιο αγώνα που κάνει ακόμη και τους εχθρούς που μπαίνουν στην πόλη να τον σεβαστούν εάν τον εννοείς.Η ιδέα της συνεργασίας μεταξύ μεταρρύθμισης κι ανατροπής έχει αποτύχει στην πράξη τόσες πολλές φορές που ούτε σαν απλή ιδέα δεν γίνεται να ξαναπερνάει.Και μετά σε λένε και κολλημένο...κολλημένο για δίκαιες προσδοκίες που όλοι μας φανερά ή ενδόμυχα έχουμε.Η επανάσταση για την απελευθέρωση της κοινωνίας από τον ιδιώτη που εποφθαλμιά τον δημόσιο πλούτο δεν γίνεται καθισμένος στα γραφεία.Γιατί αυτή είναι η νοοτροπία του που θέλει να σου κολλήσει!Κι όταν λέμε δεν έχουμε άλλη επιλογή,το λέμε για να νικήσουμε όχι για να χάσουμε. Αυτό σημαίνει Αριστερά του λαού και της κοινωνικής πλειοψηφίας.Το Όχι του δημοψηφίσματος ήταν καθαρή εντολή για το τέλος της ταπείνωσης μιας χώρας που μετατρέπεται σε αποικία χρέους από μια ένωση που δεν είναι των λαών.

Εφόσον δεν θέλατε, τι μπήκατε μπροστά
για να μας κόψετε τον δρόμο; Αυτή κι αν είναι αυταπάτη!