Στα αμέτρητα εμπόδια της τεχνητής ζωής δε λες και τι έγινε για άλλο ένα;

Μια από τις πιο μάταιες πράξεις είναι η προσπάθεια φραγμού της ταξικής κοινωνικής πάλης.Στοιχειώδες μάθημα της Ιστορίας.Κάτι σαν την απλή αριθμητική.Όταν οι λαοί αναπτύσσουν την ταξική τους πάλη οι εχθροί τους (που εμφανίζονται και από 'κει που δεν είναι δυνατόν να το περιμένεις) ξεκινούν το ταξικό χάος που εμπεριέχει ό,τι πιο θλιβερό υπάρχει.Τα πάντα να κάνουν, ο καπιταλισμός δεν μπορεί να στεριώσει γιατί επιβάλλεται.Και ως γνωστόν σοφόν ό,τι επιβάλλεται δεν έχει κανένα μέλλον.Το μέλλον είναι και θα παραμείνει η πειθώ και η ωρίμανση της παγκόσμιας συνείδησης μέσα από τους αγώνες για καλύτερη ζωή.Σε κάθε δυστοπία έρχεται η ουτοπία και αυτό δεν μπορεί να το καλύψει καμιά ψευδαίσθηση που έχει νομοτελειακά ημερομηνία λήξης για να έρθει κάποια άλλη και ούτω καθεξής.Η νεοφιλελεύθερη επίθεση έχει προκαλέσει τεράστια καταστροφή που καθίσταται αδύνατον να επικρατήσει σε μια ανθρωπότητα που θα προχωρήσει.Δεν γίνονται αυτά.Ο πόλεμος του θωρακισμένου κεφαλαίου είναι εκ των προτέρων χαμένος.Σε όλο τον κόσμο αποκαλύπτεται ξεκάθαρα που οδεύει το πράγμα.Οι διεκδικητές για τη μοιρασιά των φέουδων-φιλέτων παραείναι πολλοί.Στην Ελλάδα πήγε να γίνει κάτι μεγάλο με τον ΣΥΡΙΖΑ για όλη την Ευρώπη ασχέτως αν η ηγετική του ομάδα δεν το πίστευε.Όσοι και όσες το πιστέψαμε τον στηρίξαμε (προσωπικά ως υποστηρικτής καθότι δεν είμαι ένθερμος κομματικός ούτε και εκπαιδευμένος για τέτοια) και δεν πρέπει να ντρεπόμαστε επειδή το πιστεύαμε.Αυτό μας έλειπε να ντρεπόμαστε και για το δίκιο μας.Απογοητευτήκαμε, μα η αλήθεια είναι τώρα ότι η ΛΑΪΚΉ ΕΝΟΤΗΤΑ που γεννήθηκε όπως η πεταλούδα από την κάμπια, είναι ελεύθερη -με ότι αυτό συνεπάγεται- να αποκαταστήσει την ελπίδα με ένα μεταβατικό πρόγραμμα με κατεύθυνση τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα!

Μέγιστη στρατηγική

Βασικό μέλημα της ιδεαλιστικής εργατικής και
λαϊκής τάξης είναι να αποφεύγει όπως ο διάολος
το λιβάνι, την μηδενιστική μικροαστική "ρητορική"
του όλοι ίδιοι είναι.Πρέπει συνεχώς να ψάχνει το διαφορετικό...

Υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία από τα δανεικά;

Το νόμισμα είτε εθνικό είτε ενωσιακό δεν έχει καμιά διαφορά όταν στο καπιταλιστικό σύστημα "δεν υπάρχει κρίση" και ύφεση.Όμως στις κρίσεις
ίσως -ίσως διότι λαμβάνοντας υπόψη και τις αστικές τάξεις που είναι παντού ίδιες- το εθνικό νόμισμα να παίζει κάποιο θετικό ρόλο σε μια βαθιά ύφεση με τις απαραίτητες πάντα προϋποθέσεις ανάπτυξής του.Το μόνο σίγουρο είναι ότι από τότε που μπήκαμε στην ΟΝΕ, το βιοτικό επίπεδο αποδεικνύεται υπερδανεικό και δυσβάστακτο μαζί με τις δεσμεύσεις -ελλείψεις για τη χώρα μας στην αυτάρκεια- της συνθήκης του Μάαστριχτ και το δανεικό είναι δανεικό πως να το κάνουμε.Το γεγονός και μόνο ότι τα μεγάλα συμφέροντα υποστηρίζουν το ευρώ θα πρέπει να μας ωθεί προς το αντίθετο, στην έξοδο από αυτό.Ωστόσο η αντίφαση θα υπάρχει και σ' αυτή τη "λύση", αλλά τουλάχιστον ο αγώνας θα συνεχίζει να κινείται.

Το "δεν έχω μαγικό ραβδί" είναι σαν το "δεν θ' αλλάξω εγώ τον κόσμο"

Από τον "έντιμο" έως τον επώδυνο υπήρχε και η εναλλακτική του συνεχούς αγώνα.Μπροστά σ' αυτή την Ιστορική υποτίμηση που ζούμε τι είναι ο Ιστορικός συμβιβασμός;Σε αντίθεση με τον συνεχή και δίκαιο αγώνα που κάνει ακόμη και τους εχθρούς που μπαίνουν στην πόλη να τον σεβαστούν εάν τον εννοείς.Η ιδέα της συνεργασίας μεταξύ μεταρρύθμισης κι ανατροπής έχει αποτύχει στην πράξη τόσες πολλές φορές που ούτε σαν απλή ιδέα δεν γίνεται να ξαναπερνάει.Και μετά σε λένε και κολλημένο...κολλημένο για δίκαιες προσδοκίες που όλοι μας φανερά ή ενδόμυχα έχουμε.Η επανάσταση για την απελευθέρωση της κοινωνίας από τον ιδιώτη που εποφθαλμιά τον δημόσιο πλούτο δεν γίνεται καθισμένος στα γραφεία.Γιατί αυτή είναι η νοοτροπία του που θέλει να σου κολλήσει!Κι όταν λέμε δεν έχουμε άλλη επιλογή,το λέμε για να νικήσουμε όχι για να χάσουμε. Αυτό σημαίνει Αριστερά του λαού και της κοινωνικής πλειοψηφίας.Το Όχι του δημοψηφίσματος ήταν καθαρή εντολή για το τέλος της ταπείνωσης μιας χώρας που μετατρέπεται σε αποικία χρέους από μια ένωση που δεν είναι των λαών.

Εφόσον δεν θέλατε, τι μπήκατε μπροστά
για να μας κόψετε τον δρόμο; Αυτή κι αν είναι αυταπάτη!

Ο "νοικοκύρης"

Πως διαιωνίζονται τα πράγματα;
Οι είρωνες ή αλλιώς οι καταπιεστές
"πιστεύουν" ότι τους ζηλεύουν.Θα ήθελαν να
είναι στη θέση τους, την όποια θέση τους.Πρόκειται
για παρανοϊκή εσωτερική διαπίστωση η οποία
ενισχύεται από πανομοιότυπες εξαιρέσεις.Η ζήλια όμως
ισχύει μόνο για την ύπαρξη χωρίς κάτι άλλο παραπάνω.
Και η ουσία είναι πώς υπάρχει κανείς, πώς θέλει να υπάρχει;

Απόσταση απ' τους Ρουβίκωνες

Ζούμε στο πετσί μας την υπάρχουσα κατάσταση στην Ελλάδα και παρατηρώντας τις παγκόσμιες εκτός ορίων οξυμένες αντιθέσεις, με λίγα λόγια, μπορούμε να συμπεράνουμε πως οι Ρουβίκωνες περάστηκαν πολλές φορές για πρώτη φορά μαζεμένα στην Ιστορία.Και επειδή αυτό δεν έχει ξαναγίνει με την μορφή και την ένταση της επανάληψης που "ξέραμε" και θα καθορίσει τις σκληρές και βάρβαρες εξελίξεις, ο καθένας μας που πιστεύει με αγνότητα και ιδεαλισμό στην άλλη κοινωνία (την κομμουνιστική κοινωνία) που την μάχεται μετά βδελυγμίας το φάντασμα του καπιταλισμού που λέγεται αστική τάξη, (του φασισμού του ναζισμού του νεοφιλελευθερισμού) ΠΡΕΠΕΙ να αφήσει στην άκρη τον μικροηγεμονισμό.Την απόλυτη αιτία του κατακερματισμού των τάξεων του λαού.

Τι ζωή κι αυτή

Μαζί με την πάλη των τάξεων
πηγαίνει μαζί και η πάλη των ατόμων.
Είσαι ή δεν είσαι...σταμάτα την
ταλάντευση αυτή.Σκέτη καταστροφή...

Όλα τα απίστευτα είναι για τον αγώνα

Εντελώς λάθος η αντίληψη της πασοκοποίησης
που είναι και πολύ απλοϊκή και επιεικής για την
ανηφόρα που έρχεται και που επικρατούσε από
καιρό στους ψηφοφόρους.Πιο βαθύ είναι πέρα για πέρα.
Ο άνθρωπος έχει μια μοναδική επιλογή ανεξαρτησίας, τη θέληση.

Κι όλα αυτά για ένα σύμπλεγμα και ένα παλιόχαρτο

Θα πρέπει να προβληματιστούμε, εάν η "ανυπαρξία"
σ' ένα κόμμα που δεν μπορούσε να ακουστεί πριν λόγω
της απίστευτης ψευδαίσθησης που είχε προκαλέσει ο
καπιταλισμός για ένα μεγάλο διάστημα στήνοντας το
σύστημά του, μπορεί σήμερα να προκαλέσει εκτόνωση
φθόνου για την όψιμη ομολογουμένως λαϊκή αφύπνιση.

Η ελπίδα μια χαρά πήγαινε ώσπου πετάχτηκε

Το γεγονός ότι μια τέτοια Ιστορική
κοινοβουλευτική ανατροπή δεν έχει
ξανασυμβεί, βάρυνε τόσο πολύ που
ηθελημένα δεν άντεξαν για να προδοθεί.
Καληνύχτα ψυχρολουσία.Καλημέρα για άλλα!...

Υ.Γ. Ονειροπόλος για πάντα!

Προορισμός ριζοσπάστης δημοκράτης και άνθρωπος

Οι σωστές ιδέες παραμένουν σωστές δε πα να τις έχουν χειριστεί και να τις χειρίζονται λάθος, αδιόρθωτοι επιτήδειοι εκούσια και ακούσια.Σκέψη καλή για να μην έρχεται η απογοήτευση κάθε φορά που τείνει να έρθει στο δυσμενές κλίμα.Όπως έχω επισημάνει κι άλλη φορά, η λιτότητα εφαρμόζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μας αποδιοργανώσει πνευματικά ηθικά και υλικά.Σχεδιάζεται με τις αντιθέσεις που επενδύουν στα αντιφατικά μηνύματα για να προκαλέσει σύγχυση στην κοινωνική συνοχή.Το όφελος, (για τις κυρίαρχες τάξεις που τα προκαλούν όλα αυτά) ένας πολίτης που πλέον αδυνατεί να καταλάβει τι ακριβώς του συμβαίνει βάζοντάς τα με την λάθος πλευρά.Τους συμπολίτες του δηλαδή, αδιαφορώντας για κάθε έννοια σοβαρότητας και δικαίου...

Η εναλλαγή ελπίδων και αυταπατών θα φέρει τελικά τις αντικειμενικές συνθήκες;

Τα όσα παρακολουθήσαμε εχτές το βράδυ ήταν τα αναμενόμενα.Γνωρίζαμε
εκ των προτέρων για ποια "συμφωνία" ομιλούσε η διεθνής τραπεζική γραφειοκρατία.Ιδιαίτερα όταν διαπραγματεύεται με τον βασικό της ταξικό αντίπαλο και δη στην περίοδο της γενικής οικειοποίησης που, οι λαοί, υλοποιούσαν κάποτε ακούσια το τραπεζικό όνειρο: την δημιουργία δηλαδή υποδομών με εργατικό δυναμικό τους δανειζόμενους λαούς!

Ψάχνουν για παρία να μην τους τον δώσουμε

Ας μην έχουμε άλλες αυταπάτες.Οι "ευρωπαίοι" φοβούνται
την αριστερή προοπτική μέσω του ΣΥΡΙΖΑ στις άλλες χώρες
και βλέπουμε εκτός τον οικονομικό στραγγαλισμό, να μπαίνει
τώρα πρώτος και ο πολιτικοκοινωνικός (ειδικά μετά το περήφανο
Όχι) καλώντας σε σύνοδο των 28 σαν τον μεγαλύτερο πιεστικό
εκβιασμό.Σε συνδυασμό με την παραλυτική και νεφελώδη
κατάσταση μιας "συμφωνίας" ή μη και με την απειλή της εξόδου.