Προτεραιότητα έχει η κατανόηση του ταξικού αγώνα

Πως να πάνε οι ανθρώπινες σχέσεις καλύτερα όταν τα υποκειμενικά δίκια διαμορφώνουν το αντικειμενικό άδικο;Τα πάντα κρίνονται στο πως ο καθένας αντιλαμβάνεται το αντικειμενικό άδικο και πως πράττει γι' αυτό.Στο παρελθόν, οι κοινωνίες χωρίστηκαν σε κοινωνικές τάξεις γι' αυτό ακριβώς τον λόγο.Για να διαιρεθούν και να συγχυστούν -παράλληλα με τις σκοτεινές και "άγνωστες" πτυχές- τα κοινά κοινοτικά αλλά και ατομικά στοιχεία.Για να είναι ανέφικτη η επανασυσπείρωση των κοινών.Οι κοινωνικές τάξεις στις μέρες μας έχασαν εντελώς τον προσδιορισμό τους σε τέτοιο βαθμό που μοιάζουν με ακατανόητες εξισώσεις στα λαϊκά στρώματα.Μιλάει κάποιος για ταξική πάλη και ακούγεται σαν σε μάθημα θεωρητικών ή εφαρμοσμένων μαθηματικών.Τόσο εξεζητημένος και περίπλοκος, έγινε ο πιο απλός και βασικός (από την δημιουργία της κοινωνίας) ορισμός του ανθρώπινου αγώνα.Ο αγώνας του κάθε ανθρώπου ενάντια στους πραγματικούς τυράννους του και πουθενά αλλού.

Τόσες θεωρίες για μία μόνο αλλά και τόσοι για έναν κοινό δρόμο

Το κεφάλαιο παρότι βρίσκεται ντε φάκτο σε βαθιά παρακμή έτοιμο για τη μεγάλη βουτιά στο κενό, μιας και όλα τα έφαγε και ήρθε η ώρα του να σκάσει, ο λόγος που πρωταγωνιστεί στα πράγματα ακόμη, βρίσκεται στο ότι η εξέλιξη τού συνεχούς επιστημονικού θεωρητικού σοσιαλισμού, έφτιαξε πολλούς δρόμους.Είτε δημιουργήθηκαν από αγνή φιλοδοξία είτε από απλή φιλολογία, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο.Ποιον απ' όλους τους δρόμους ν' ακολουθήσει ο καλός ριζοσπάστης; Πάντως όποιος δρόμος δεν γράφει οδός Έριδος, μάλλον καλός θα 'ναι!

Με ανοιχτό βιβλίο δεν χρειάζονται λεπτομέρειες

Περνάει ο καιρός και όσο περνάει, τόσο περισσότερο καταλαβαίνει ο ελεύθερος κοινός νους (βέβαια μετά από πολλές πλάνες οικτρές), το μέγεθος του άστοχου και ευκαιριακού σχεδίου που θα ολοκληρώσει την λεηλασία των λαϊκών κατακτήσεων.Τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης συσκέπτονται τάχα για τη συνοχή των κρατών-μελών ενώ στο βάθος την απαξιώνουν με τις αποφάσεις τους.Απώτερος στόχος τους τελικά, η διάλυση της ευρωζώνης, ώστε να επιφέρουν στον Νότο το πλήγμα ενός απροετοίμαστου και ανίσχυρου εθνικού νομίσματος.Με αυτόν τον τρόπο τα βόρεια βιομηχανικά κράτη ελπίζουν να ωφεληθούν μια και καλή, γιατί η φτωχοποίηση θα 'ναι ραγδαία στους Νότιους λαούς.Ωστόσο οι λαοί όλο αυτό το σκληρό πολεμικό οικονομικό διάστημα, έχουν προετοιμαστεί για όλα τα ενδεχόμενα όσο κι αν αυτό δε φαίνεται στον ορίζοντα.Θα παλέψουν, δε θα το βάλουν κάτω.Αυτή είναι η φύση του κάθε λαού άλλωστε.

Το δάσος βρε κι όχι το δέντρο

Οι σοβαροί άνθρωποι όσα κι αν είδαν όσο κι αν πληγώθηκαν
από την κοινωνία του ατομισμού, ποτέ δε θα αντιταχθούν εκδικητικά
την ύστατη ώρα.Θα τα ξεπεράσουν και θα αγωνιστούν για την ενότητα
που θα φέρει μια νέα αρχή και μια νέα κοινωνία.Αυτή είναι η αρχή
της ταξικής συνείδησης...Περασμένα ξεχασμένα και ενότητα, για
να μην κερδοσκοπούν οι τύραννοι από τον διχασμό που σπέρνουν!!!

Η ύπαρξη ειν' ένα κουβάρι που θέλει να ξεμπερδευτεί

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε έναν κοινό προορισμό, όλοι να ζήσουμε! Με δεδομένη την πεποίθηση ότι συμφωνούμε με την προσέγγιση αυτή αλλά και αρχή, θα ήταν η μεγαλύτερη απόδειξη της πιο επικίνδυνης απ' όλες τις αντιφάσεις που φέρουμε μέσα μας, τροφοδοτούμενες και από το υφιστάμενο σύστημα, να μην πιστεύουμε αληθινά στην άμεση αλλαγή του τρόπου ζωής σε μια εκ νέου καθοριστική καμπή της ανθρώπινης Ιστορίας.Το ότι το κουβάρι μπερδεύτηκε κατά το παρελθόν από ένα τέτοιο εγχείρημα που τελικά απέτυχε, αποτέλεσμα της απληστίας και της αντίδρασης εκείνων εκείνης της εποχής, δε σημαίνει πως δεν πρέπει να αναγεννηθεί στη σύγχρονη συνείδηση το απλό και μεγαλειώδες ρητό: "από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του"!

Να πάρουμε χαμπάρι την δράκα των κακών

Αυτός ο ατομισμός...Γεμάτος δολοπλοκίες
για τη δαιμονοποίηση της συλλογικότητας.
Η ποιότητα κι η ποσότητα στο τέλος θα ενωθούν και θα νικήσουν!

Παρ' όλα αυτά στα κοινά

Όποια τέχνη κι αν βρεθεί δεν
θα μπορέσει ποτέ ν' αποτυπώσει την
απογοήτευση όπως την αποτυπώνει η πολιτική!

Τα έλη του χρόνου

Ο άνθρωπος μόλις σταματήσει να
αναρωτιέται γιατί υπάρχει, σταματούν να
υπάρχουν και τα συναισθήματα και η ευφυΐα του.

Επιχείρηση κλίματος απέχθειας και φόβου στους πολίτες

Η ελεύθερη σκέψη και η ανθρωποκεντρική τάση κυρίως για ριζοσπαστικές νεωτερικές αλλαγές, ξεσκέπασαν με τον πιο αποκρουστικό τρόπο (με τρόπο που σε κάνει να μην θέλεις να υπάρχεις) τις πρακτικές του κατεστημένου, που φοβάται πως χάνει τον σαδισμό της εξουσίας του.Βρισκόμαστε σε μία περίοδο κορύφωσης του κυνηγιού των μαγισσών και της κατατρομοκράτησης των πολιτικών και των κοινωνικών ελευθεριών και αγώνων.Όλα αυτά, για να ανακοπεί η προοδευτική πορεία ενός σημαντικού τμήματος του λαού που ξύπνησε και απαιτεί καλύτερη ζωή για όλους τους ανθρώπους.Κουράγιο μας!

Εδώ στη χώρα αυτή

Εδώ γεννηθήκαμε, εδώ μεγαλώσαμε,
εδώ πονέσαμε και εδώ θ' αγωνιστούμε
απ' τον κανίβαλο και τ' άχυρο ν' απελευθερωθούμε!...

Φαρισαϊσμός κι αποπροσανατολισμός

Που ζούμε...Οι άγγελοι να φωνάζουν
για δικαιοσύνη κι οι δαίμονες να τους ακούνε!

H λογική δεν είναι άβυσσος

Όσο κι αν ψάξουμε για νέες ιδέες κυρίως όσον αφορούν την καλυτέρευση του ανθρώπου, δεν θα βρούμε κάτι παραπάνω απ' όσα έχουν ειπωθεί από πολλούς σκεπτόμενους πρωτοπόρους.Η λογική έχει ένα πέρας δεν είναι ψυχή και στους χαλεπούς καιρούς είναι αναγκαία η πρακτική της εφαρμογή και η εγκατάλειψη για λίγο της θεωρίας.Ό,τι κι αν γίνει, άλλη λύση δεν υπάρχει στον ορίζοντα, εκτός από τον αληθινό σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό για τον τελικό στόχο της αρμονίας μας!

Ο απόλυτος αναθεωρητισμός των κεκτημένων

Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ονομάζεται και Μεγάλος Πόλεμος.Η περίοδος από την λήξη του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (τέλη του 1918) μέχρι και την έναρξη τού δευτέρου (1939) ονομάζεται Μεσοπόλεμος.Έτσι όπως πάει η σημερινή εποχή, στο τέλος μάλλον θα ονομαστεί και ο Μεγάλος Μεσοπόλεμος!...