Ελευθερία στην πράξη

Κάποτε ήταν ένας μέτριος
ηθοποιός που υποδυόταν την
ελευθερία και λεγόταν φιλελευθερισμός.
Μέρα με τη μέρα γινόταν όλο και πιο μέτριος
ώσπου κάκιεψε και γεννήθηκε ο νεοφιλελευθερισμός!

Μεταρρύθμιση; όχι βέβαια, μετασχηματισμός ναι

Οι φόροι, ο εκφοβισμός και η καταστολή, η υποτίμηση
της προσωπικότητας και η απομόνωση μέσω της
ανεργίας ή της ανεπαρκούς εργασίας, είναι οι βασικές
τακτικές του καπιταλισμού ή του "εξωραϊσμού"
της δουλείας, που πρέπει να συνειδητοποιήσει ο
άνθρωπος για να σκέφτεται ανθρώπινα και να μην
μένει άπραγος και αποσβολωμένος απέναντι στους άρπαγες.

Όλες οι αυτοκρατορίες έπεσαν

Τα πιο καίρια αδύναμα σημεία του καπιταλισμού είναι ο ιμπεριαλισμός του και η τάση του για αυτοματοποίηση.Η πρώτη και κλασική του αδυναμία, ενώ κατακτά οικονομικά ή στρατιωτικά εδάφη ή επηρεάζει γενικά, νομοτελειακά φαίνεται πως τα χάνει κάπου αλλού και πολλές φορές σε μεγαλύτερη έκταση.Η δεύτερη θεμελιώδης αδυναμία του καπιταλισμού θέτει παραδόξως και το τέλος στην κυριαρχία του μέρα με τη μέρα.Αυτοματοποιώντας για περισσότερα κέρδη και λιγότερη ανυπακοή μέσω των μηχανών την ζωντανή εργασία, το εργατικό δυναμικό που επινόησε και παρήγαγε αυτές τις μηχανές, πετυχαίνει μόνο την πλήρη απομόνωσή του από τους εργαζόμενους -που θα τους χρειαστεί γιατί μηχανή χωρίς εργάτη δεν κινάει- στο βαθμό μιας καθοριστικής ταξικής σύγκρουσης που τα αλλάζει όλα.Μια διαρκής και δομική κρίση την οποία βλέπουμε σήμερα, φέρνοντας και πάλι τη μεγάλη δυναμική του πραγματικού σοσιαλισμού μέχρι και την τελική επικράτησή του που λέει κι η διαλεκτική.

Μελέτη για την ολοκλήρωση της συνείδησης

H αδιαφορία γιγαντώνει την πικρή Ιστορία της
επανάληψης.Διαβάζοντάς την ολοκληρωμένα,
ο καθένας βγάζει και από ένα λιθαράκι τού
σάπιου "οικοδομήματος", ενώ ταυτόχρονα βάζει
και ένα καινούργιο πιο αληθινό, που στεριώνει
τον άνθρωπο και κατεδαφίζει τους πρωτόγονούς του...

Από κοντά στην παρατήρηση, μακριά απ' την γκρίνια!

Ξεπερασμένη τακτική

Η προσπάθεια του καπιταλισμού να ενσωματώσει
νέους ή άφθαρτους στο σύστημά του αποσύροντας
τους φθαρμένους δεν κρύβεται...πάντα έτσι έκανε και κάνει.
Ένα μη σχεδιασμένο οικονομικό σύστημα όμως φθείρει και τα πιο ανθεκτικά.

Ο τόπος που υπάρχει από καιρό

Ο αρχαίος κόσμος ανακάλυψε τη δημοκρατία,
ο σύγχρονος τον σοσιαλισμό. Τον πραγματικό,
που είναι η πρακτική εφαρμογή της δημοκρατίας.

Η ελπίδα ήρθε για να μείνει

H 25η του Γενάρη που ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ, την ριζοσπαστική πολυτασική Αριστερά για πρώτη φορά στο τιμόνι της χώρας μας, απέδειξε ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο και πως τελικά, όλα αλλάζουν όταν ο αγώνας στηρίζεται πάνω στα διαχρονικά δίκαια της ανθρωπότητας.Ο βασικός στόχος της αλλαγής που επιτεύχθηκε, αλλάζει άρδην τις ταλαντευόμενες συνειδήσεις χτίζοντας τους πρώτους πυλώνες για μια καλύτερη κοινωνική οργάνωση.Το εγχείρημα είναι πολυσύνθετο δύσκολο και πολλές φορές απίστευτα δυσνόητο όμως ταυτόχρονα και κατανοητό για τους αλλόκοτους υφιστάμενους συσχετισμούς.Η ουσία τώρα βρίσκεται μπροστά μας, σε μας, τους απλούς ανθρώπους που δώσαμε αυτή την Ιστορική δυνατότητα, σ' ένα κόμμα πολυσυλλεκτικό δημοκρατικό, ως φερέλπιδες, να το καθοδηγήσουμε και να μας καθοδηγήσει σε αυτή την καθοριστική Ιστορική καμπή για όλες τις κοινωνίες του κόσμου!

Ακέραια σκυτάλη ένα μικρό δικαιοσύνης λιθαράκι

Όταν το παρελθόν το παρόν και το μέλλον
θα σταματήσουν να είναι ένα και το αυτό, τότε
οι κοινωνίες πραγματικά θα μελετούν θα ζουν και θα προσδοκούν!

Μια τάξη που τα φτιάχνει όλα και που πρέπει να τ' αλλάξει

Πριν από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, οι πόλεμοι γίνονταν για τις κατακτήσεις και τις επιρροές αυτές καθ' αυτές.Με τον ερχομό του πρώιμου σοσιαλισμού και εν συνεχεία της εξέλιξής του σε αληθινή επιστήμη όλα άλλαξαν.Από τότε προσπαθούν να νικήσουν την εργατική τάξη.Η εναλλαγή της φρίκης με την "καλοζωία" που βλέπουμε σε κάθε ανοιγόκλειμα των ματιών, στοχεύει κατευθείαν στο συγκεκριμένο εγκεφαλικό έμφραγμα των λαϊκών μαζών ούτως ώστε να μην βρουν ποτέ την φυσική τους τάξη για την πάλη.

Η εποχή της επαναστατικής περιόδου εισέρχεται όταν δεν εισακούεται το αυτονόητο.

Οι μόνες συμμαχίες που έχουν επιβεβλημένο χαρακτήρα
είναι αυτές που έχουν αληθινή συνεν(νόηση).Κυρίως όμως
συμμαχίες γίνονται με τον λαό ώστε να γίνει κάτι.Ο καπιταλισμός
βαρβαροποιήθηκε όχι μόνο εξαιτίας της μέθης του συσσωρευμένου
κεφαλαίου και πλούτου αλλά και επειδή εμπεριέχει και τα
προηγούμενα συστήματα μέσα του.Επομένως εσείς που
έχετε αναλάβει την κοινωνική απελευθέρωση σε αντικειμενική
διάσταση, να ξέρετε σε ποια ή για ποια εποχή το κάνετε!

Kάθε υγιές όνειρο όσο και να καταπιεστεί γίνεται νομοτελειακά πραγματικότητα

Αν περιμένουμε να νικηθεί το σύστημα από μέσα, θα πρέπει να γεννηθούμε πολλές φορές.Θα νικηθεί παράλληλα, με την εξέλιξη όσων σταθερά δεν το ακολουθούν κι αυτή η εξέλιξη θα φέρει την τελική παράκαμψή του!Φυσικά η φράση "δεν το ακολουθώ", ακούγεται μεγάλη κουβέντα και πολλά περίπλοκα αστεία ή απεχθή πράγματα.Διότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να το ισχυριστεί με βάση το προσωπικό του δράμα και επομένως με την αντίστοιχη επιδίωξη.Παρ'όλα αυτά, η αναφορά γι' αυτήν την εξέλιξη-τακτική δεν πρέπει να πηγάζει από τις τωρινές δύσκολες μέρες.Δύσκολες ήταν ανέκαθεν ακόμα και για όσες και όσους παίζουν το θέατρο ώστε να φαίνονται εύκολες και προνομιούχες.Ας βγαίνει από την κατά γενική ομολογία του ιστού της κοινωνίας, που έχασε εντελώς την ελαστικότητά του και γέμισε με απροσπέλαστη σκόνη.Οι κοινωνίες δεν λειτουργούν πλέον.Όλα γίνονται εικονικά και τίποτα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική ζωή.Η θλίψη και ο πόνος βρίσκονται σε όλα τα επίπεδα.Όπως και αν το αντιλαμβάνεται ο καθένας, όπως και να 'χει, η καταπίεση από ένα καθαρά χρηματιστικό σύστημα που δεν αφήνει τις ζωές των ανθρώπων να εξελιχθούν, που η ίδια η ζωή έγινε συνώνυμο της συρρίκνωσης, αν μη τι άλλο, επιτέλους ας το απομονώσει.Η σύγχρονη απάντηση για το καινούργιο είναι: ας πει ο καθένας μας ότι δεν υπάρχει, αφού κι ο καθένας μας δεν υπάρχουμε γι' αυτό.Καμιά συμμετοχή και καμιά ψευδαίσθηση ότι δήθεν ζούμε.Είναι προτιμότερο και ελπιδοφόρο να ξέρει ο σημερινός άνθρωπος πως δεν ζει, από το να νομίζει πως ζει με κάλπικα νιτερέσα, που του προσθέτουν σε τελική ανάλυση μόνο στενοχώρια και ποτέ αληθινή χαρά.

Πολλές καρδιές μαζί

Πόσο μεγάλη πρέπει να είναι
μια καρδιά για να αντέξει όλες
αυτές τις ασταμάτητες κακές ειδήσεις;

Άδικες τάξεις δίκαιη και διαρκής πάλη

Η ύλη δίνει τις ιδέες.Οι ιδέες
με τη σειρά τους θα καθορίσουν τη μορφή της.
Μέχρι τώρα η ύλη διαμορφώνεται υποκειμενικά
και γι αυτό ακριβώς το λόγο, έχουμε σήμερα
αυτές τις βάρβαρες κοινωνικές συνέπειες.
Έξω από την ταξική πάλη όλα είναι τόσο μικρά...